Serieuze test, goed teken

Het is een serieuze test na de amper 2 km zondag en het wandelingetje gister. Vandaag stap ik naar buiten voor een rustige 10 km. Na pakweg 5 km kom ik de groep tegen. Ze zijn bezig met een warming up. Ik sluit aan en loop langs de Schelmseweg met ze op.

Het tempo ligt dan hoger dan ik eigenlijk zou willen.

In Rozendaal buig ik af met J. (mede-kneus), de hondenliefhebster G. en loopster B. Met een boog lopen we terug richting Angerenstein. Thuis heb ik ruim 10 km op de teller in 10,2 km per uur. Als ik een blik op de hoogtegrafiek werp, schrik ik even. Ik heb een flinke berg beklommen (en ben hem weer afgedaald).

Een behoorlijke klim en dan weer omlaag, tempo constant

Dat is veel werk voor een gekwetste kuit. De kuit laat zich dan ook voortdurend voelen onderweg zonder echt heel erg pijnlijk te worden. Ik beschouw dat laatste maar als een goed teken. 10 km lopen is al weer heel wat. 79 klimmeters erbij is eigenlijk behoorlijk veel. En dat dan in 10,2. Mag niet mopperen.

Nu weer een paar dagen rust voor de benen.