Atletiekbaan

Ik zie ze het in Arnhem nog niet doen.......

Geluksgetal (2)

De poststaking is voorbij en de onrust in huize P. en M. ook: het startnummer van M. is binnen. En zoals het hoort, wij zijn een stel. P. start met nummer 900, M. gaat hem hazen met nummer 899, komen wij netjes in volgorde langs.

Het zou wat zijn als iedereen op volgorde van startnummer een wedstrijd zou uitlopen...........

Aangepaste training

Vandaag is P. jarig. De training is dus aangepast aan de gebeurtenis. Het leidt tot een volstrekt nieuw parcours. Toegegeven, je moet er de gebaande paden voor durven te verlaten.......

Soepele rondjes

We draaiden lekkere soepele rondjes gisteren op de baan. 800mx600mx400mx in een 1uur45 tempo, dus strak boven de 12 km/per uur.

Althans, dat was de bedoeling. Het is moeilijk om op tijd te lopen en hier en daar schoten we er pakweg 10 seconden doorheen.

Niet getreurd, goed gelopen en die sprint op het eind was inderdaad niet zo slim als we het verhaal van trainer M. mogen geloven. Onze excuses, jonge honden als we nog zijn!

Voor de datafreaks: 11,2 km in totaal, 4 graden Celsius. M. had het echt koud.

Hoera

We konden het niet laten. We moesten het even zeker weten. Dus in een gecoördineerde en subtiele actie aan het eind van de training hebben we het getest (een sprintje van tegen de 22 km/uur).
En inderdaad, trainer M. heeft geen problemen meer met zijn stembanden.

We zijn blij voor hem, hoera!

Geluksgetal

Het volgende doel is gesteld: de montferlandrun. En wat een mooi startnummer valt er deze week voor mij in de bus....... Ik weet niet precies wat ik erbij moet denken, maar het is een uniek getal. Een geluksgetal?

Extra: En wederom onrust in huize M. en P. net als bij de 7Heuvelen heeft M. haar startnummer nog niet binnen.......

Lesje journalistiek!

De Gelderlander had een special over de 7heuvelenloop. Helemaal in de stijl van dit blog overigens want M. en ik staan erin, let wel anoniem. M. staat rechtsvoor op de rug gezien. De krullen linksachter zijn van mij. Verder op de foto hondenliefhebster G. (voorgrond, zoekt iets onder haar oksel), roeister J. (vraagt zich af waar ze in hemelsnaam beland is) en crack S. (met net een paar extra energiedadels achter de kiezen).

Maar nu komt het. P. is namelijk zelf journalist en kan niet tegen broddelwerk. De foto is vooraf genomen en niet na binnenkomst zoals het bijschrift luidt. Er zijn geen flesjes frisdrank bij de start maar flesjes sportdrank na afloop, dat is twee keer fout. Regenkleding is niet tegen de regen maar juist tegen de wind en koude aan getrokken. Geen moment dreigde zelfs maar een wolkbreukje. En zo tellen we maar liefst vier fouten in drie bijschriften op één spread. Rode kaart voor De Gelderlander.

PS: de Volkskrant besteedde welgeteld één zinnetje aan het wereldrecord bij een nietszeggend artikel. Het kan dus erger........

Uitgeput

Het was een prestatie. Ik kom niet bepaald fris over de finish (groen shirt links). Het zit dus niet alleen tussen de oren, maar ook wel in de kuiten.

De 13e km: twee beschamende piekjes

hoe hoger de piek hoe langzamer

'Nee, he', zegt loper J. na afloop in de kroeg, 'zeg dat het niet waar is.'
Maar het is wel waar. Ik heb de zevenheuvelen weliswaar in een PR gelopen, maar toonde zwakte op het laatste bergje, pokkepuist, haatheuvel, tikkie omhoog....hoe zal ik de Kwakkenberg noemen?

Potverdomme, die bult mag niet eens een naam hebben.

Toch heb ik er even gewandeld en wat gedronken. Dat ziet toch niemand heb ik gedacht. Ik ga het verzwijgen, een stiekumerd. Maar nee hoor, het leidt tot twee beschamende piekjes omhoog op het plaatje hiernaast. Niet te missen. Dan gooi ik het ook maar op de blog. Hoe hoger de lijn, hoe langzamer ik liep. De eerste piek staat dus voor wandelen. Onvergeeflijk. De tweede piek staat ook voor wandelen. Dubbel onvergeeflijk.

tempo/km 7H 2010

tempo/km 7H 2009

Hoe dan ook, dan maar een diepgaandere analyse. Ik ben voortvarend van start gegaan.

De eerste twee kilometer rond de 4.30 en de laatste twee rond de 4.40. Daar mag ik trots op zijn.
(Dat laatste staafje is overigens nep, ik liep 15 km en 40 meter, zegt de Garmin, dat staafje staat voor de 40 meter).

Ik win dan ook fors op de eerste kilometers zoals ik die liep in 2009. Zie beide tempografiekjes hierboven. De laatste kilometers zijn ook indrukwekkend sneller. Maar ja, kilometer dertien in 2010, die is boven de 5.20. Potverdomme, stom piekje. Valt me overigens nog mee wat ik daar toegeef op 2009. In kilometer dertien zat dus die vervloekte Kwakkenberg.

tempo tov gem. 2010

Nog een laatste grafiekje. Mijn tempo ten opzichte van het gemiddelde. Kilometer elf is geen probleem. Dat is de postweg. Daar mag ik terugschakelen, vind ik zelf. Schakelde ik niet teveel terug? Maar wederom die duivelse kilometer dertien. Ik durf het niet toe te geven, maar daar laat ik maar liefst een halve minuut lopen! Slecht!

M. komt net terug van de training. Ze heeft mijn 'case' blijkbaar met J. en H. besproken. Het zit tussen mijn oren is hun conclusie. 'We gaan een praatgroep rondom jou oprichten om dit varkentje te wassen', zegt M. dreigend.

Wordt vervolgd, vrees ik.............
Update: gezien de reactie (het dreigen?) van J. in de reactie hieronder laat het vervolg niet meer lang op zich wachten.

Tip

Een tip: ik zou de Gelderlander hebben gehaald gehuld in groene deken tijdens de 7heuvelenloop. M. vanaf de rug. De jacht op de foto is geopend. Wie leest de Gelderlander?

Nog geen tijd voor uitvoerige analyse wedstrijd. Die volgt natuurlijk zsm voor de trouwe volgers.

Twee keer PR

Missie geslaagd, 1:14:13 dat is binnen de 1:15 en daarmee onder het halve marathonschema en onder de ruim 1:16 van vorig jaar. Een PR!

M. liep net boven de 1:10, erg knap! Ook PR!

Tevreden? Mjoh......, ik zou ook graag richting de 1:10 lopen, toch nog tandje harder trainen.......maar ik rijg de PR-tjes wel aan elkaar. Net als M. overigens.

Via mobiele telefoon

Shit, twee flessen...

De uitslag van de BMI-wedstrijd is bekend. Om 9.00 precies vanochtend woog ik volgens notaris M. 88,6 kilo bij een lengte van 193 cm. Daarmee kom ik op een BMI van 23,8.

Maar liefst twintig inzendigen waren binnengekomen, waarvan vijf gisteravond. Die laatsten vijf - nou ja, eentje kwam met twee inzendingen, het waren er dus vier - hadden de wijn vrijdagavond ter plekke eerst gekeurd alvorens een gokje te wagen. Alle vier? Nee, eentje hield het manmoedig bij een glaasje cola en laat dat nou de winnaar zijn: de (ex?-)roeiende longarts P.

Bij de andere inzendingen zat nog een winnaar: Ultraloper F. Zsm zullen we de wijn persoonlijk komen overhandigen. Gefeliciteerd!

En dan nu focussen op de wedstrijd van vanmiddag.
Update: even gewogen na de zevenheuvelenloop. Wel al een aa-drink, een Cola en een Palmbiertje op en dan toch maar 86,9 schoon aan de haak.

Flow

M. heeft al dagen een artikel op de vensterbank liggen wat ik volgens haar moet lezen. Het gaat niet om grafiekjes, het gaat niet om tijden, het gaat om de flow.

Rode lijntje

De wetenschappelijke aanpak werkt. Het rode lijntje gaat omlaag!

Nog één keer de opfriscursus (lees ook hier): het blauwe lijntje is mijn fitheid. Die moet op niveau blijven. Het rode lijntje is de vermoeidheid, die moet omlaag. Het bruintje lijntje is de resultante van fitheid en vermoeidheid. Die moet boven de lijn uitkomen.

Het donkerblauwe deel is de actuele toestand. Lichtblauw (en lichtbruin) is de prognose. Dat ziet er lekker uit!

7Heuvelen, here we come!

Wat kan ik nog meer doen............en nu maar hopen dat ik niet afga.
Update: Nee, het is niet obsessief want vanavond gewoon een paar wijntjes gedronken.

Digitaal zendingswerk

En passant schreef P. op dit blog over het hoestje van M. Een klein kuchje, iets in de marge, en toegegeven, wel structureel. Niets om ons zorgen over te maken. Zo dachten wij.

Hoe anders sloeg het nieuws in bij onze volgers.Tijdens de training dinsdag waren er een aantal loopsters die op basis van dit blogje de diagnose 'longontsteking' hadden gesteld.

Tijdens M.'s muziekrepetitie riep een van de dames dat ze 'er toch goed op moest letten'. 'Op wat', vroeg M.? 'Je hoestje', zei hoboïste A., tevens een fervent volgster van dit blog. M. was zich nergens van bewust.

Vandaag belde M.'s moeder. Een reconstructie:
'Hoe gaat het met je hoestje'?'
'Met mijn wat?'
'Je hoestje, werkt dat drankje?'
'Hoe weet je dat nu weer?', zegt M. wederom stomverbaasd.
'Van je blog.'
Haar vader W. op de achtergrond. 'Dat is geen blog, dat is een weblog'.
'O, van je weblog', zegt moeder C. in de war gebracht na 50 jaar huwelijk en bang dat ze een rare fout maakt.
Dochter grijpt in: 'Ma, het is een weblog, maar dat noemen ze ook wel blog.'

En zo leidt deze (we)blog ook nog tot een stukje digitale kennisoverdracht.

Het kleine rondje

Ik had besloten de kantjes eraf te lopen. Dat valt echter niet mee. Samen met loper J., S. en M., een trio met een behoorlijk academisch gehalte, zouden we onze snor drukken.

Het eerste rondje in ruim 11 minuten deden we dat nog weifelend. Het tweede rondje ging al een tandje hoger en het derde rondje, dik onder de 10 minuten is gewoon snel voor een duurlooprondje waar je je snor probeert te drukken. Zeker met die paar pittige klimmetjes die we voor de kiezen kregen. Een incident: in de mist met een beslagen bril moest ik een wanhoopsprong doen over een te laat ontdekte fietsklem. Tjee, kantjeboord!

Onderweg nog wel de tijd gehad om me iets meer te verdiepen in het proefschrift van M. over fijnstof. Ik blijf het een prestatie vinden: een proefschrift bedenken, onderzoek doen, schrijven, er op promoveren én het in heldere taal tijdens een duurloopje uitleggen aan een alfa als ik.

Voor de datafreaks: 11,8 km waarvan het laatste rondje in 12 km/per uur

Nu rusten

Loper F. is een veelvraat, in kilometers en in kennis. Via hem kwam ik op Training Load, een grafiekje dat in drie lijntjes laat zien hoe ik er voorsta. Als ik het tenminste goed heb begrepen. Het rode lijntje is de vermoeidheid door de trainingen die kort achter mij liggen. He blauwe lijntje geeft mijn fitheid aan, de opbouw van trainingen op een wat lange termijn. Het bruine lijntje is het resultaat van rood en blauw.

De truc is om het blauwe lijntje en het bruine lijntje omhoog te krijgen en het rode lijntje omlaag. P. is dan fit, maar niet moe. Een paar voorbeelden, hoe het werkt:

1. Begin mei: Ik liep hier een PR van 1:46 op de halve HAN-KAN marathon. Verrek: mijn bruine lijntje is omhoog, mijn rode lijntje is omlaag en mijn blauwe lijntje zit op niveau. Het recept voor een PR!
2. Begin september: vakantie, ik train niet. Mijn blauwe lijntje gaat omlaag (weg fitheid), mijn rode lijntje gaat verder omlaag (ik rust uit) en mijn bruine piekt. Ik ben niet moe, maar zit op een te laag fitniveau (blauw). Geen recept voor een PR.

Waar sta ik nu?:
Mijn fitheid is prima opgebouwd (blauw), maar ik heb er (te?) hard aan gewerkt (rood), waardoor mijn bruin in de min staat: ik ben fit, maar moe. Ik moet nu rusten (rood omlaag) en houd dan mijn blauwe fitheid nog wel ff aan (blauw blijft hoog). Bruin gaat dan ook omhoog en ik loop een PR!

Conclusie: morgen loop ik er de kantjes vanaf. Donderdag ga ik niet trainen en zondag loop ik een toptijd! Zo simpel is dat. F. kan trots op mij zijn......

Kon u mij volgen?

Respect

Saucony is een goed merk, toch?
Ze weten waar ze het daar over hebben, toch?
Daar zitten geen mensen zonder kennis van zaken, toch?

Mooi dat ze daar dus respect hebben voor mijn streven naar 1uur45!

Onrust

Onrust in huize M. en P. Het startnummer van M. is nog niet binnen, haar hoestje is hardnekkig.
'Ik ga niet als je supporter', stelt ze. Beseft ze wel dat ze uitzendbureau Maandag-VIP-supporter is van P.?
Update: Er is nu ook hoestdrank in huis......
Via mobiele telefoon

Ingezonden brief

Geachte hoofdblogredacteur P.,

Ik schrik : 109 vermeldingen van het woord 'pijntjes' op mijn weblog...... Gelukkig zijn er veel dubbelmeldingen. Vandaag is er trouwens wel weer een bijgekomen. Heeft u een synoniemsuggestie?

Crack J., ex-lid van het k-team

Naschrift: Daar hebben wij over nagedacht. We dachten eerst aan 'auwtjes', maar dat is niet het woord. 'PR-remmertjes' dekt meer de lading. Ook hebben we gedacht aan 'verbeter- of aandachtpuntjes'.
Toen we de kwestie aan M. voorlegden kwam zij met het parapluwoord 'aanstellen'. Trekt u zich dat echter niet persoonlijk aan. Ook tegenover P. neemt zij met regelmaat deze straffe attitude aan.

Helemaal terug

tempokaartje

Na mijn dip van vorige week is het gevoel weer helemaal terug. Bij Ciko komen we na afloop J. tegen. Hij baalt. De voetbalwedstrijd van de zoon gaat niet door en hij had met ons kunnen lopen.

Had-ie ook zeker moeten doen. We - althans ik - liepen lekker. Zelfs de beklimming naar de brandtoren die vorige week nog zo mis ging (zie rode pijl hier), ging nu heel soepeltjes.

Voor de rest een standaard lekker loopje. Geen wind, geen regen, geen kou, maar mooi loopweer. M. hoest wat. Ze blijft vandaag thuis. Verstandig.

Nu een kop koffie, een gebakken eitje en een licht herstel. De 7Heuvelen lonken! En het weekend begint echt!

Voor de datafreaks: 21,09 km met een gemiddelde van 10,1 en wat langzame 'solidariteitskilometers' om toch als groep binnen te komen, zie grafiekje.

Extensief rondje

M. heeft een collega die per sé dit weekend wilde gaan wandelen in de Achterhoek. Wij passen dan op de lopers J. en S., twee schatten. Ze zorgen ervoor dat M. en ik verplicht drie extensieve duurloopjes extra op een dag maken. Geen echt grote opgave.

M. nam er vanochtend een uurtje de tijd voor, ik hield het op 20 minuten. Conditioneel zijn die beesten niet zo sterk: als ze niet lopen dan slapen ze om bij te komen (van wat?). Een derde variant is eten of snuffelen. Daarmee heb je het wel zo'n beetje gehad.

Update: Volgens M. laten ze ook stevige winden......

Triathlon

Trainer M. noemt de training gister na afloop een triathlon. Hij zou gelijk hebben als wij, zoals Papyrusloper H., met de fiets waren gekomen.
'Ik heb een voorstel', zei M. echter vooraf.
'Ja?'
'Laten we de auto nemen. Het regent zo hard'. Ik hield me uiterlijk groot maar mijn hart juichde. Niet fietsen!

Dus reden we deze keer de heuvel op naar Valkenhuizen.
Aan het onderdeel lopen en zwemmen ontkwamen we echter niet. Zelden trainster N., in volle vaart in een bocht zo mooi zien wegzinken in een plas van hier tot gunter.

hoogtekaartje

Het hoosde, het waaide, het ging bergop, we waren helden! Dat we onderweg twee loopsters kwijtraakten - opgelost in de regen - deerde ons geenszins. De karavaan wacht niet. De Tour stopt nooit voor achterblijvers!

Een behoorlijk pittige voorbereiding op de 7Heuvelen, waarbij mijn mental coach J. mij gepast uitdaagde met de echt snellen mee te lopen. Mijn hart wilde wel, maar mijn verstand - afgezakt in mijn kuiten - zei toch echt nee.

Pijntjes

Ik ben relatief nieuw in de loopblogwereld maar heb al wel begrepen dat je in deze fase voor een wedstrijd iets moet schrijven over pijntjes (klik hier voor wat voorbeelden).
Welnu, ik heb geen pijntjes....

Storm

We gaan zo los. Gezien het kaartje tussen twee stormfronten in. Pet mee en ik zal M. vast moeten houden, anders waait ze zomaar weg......
Update: Het was dus inderdaad een zwemles van twee keer twintig minuten voluit, volgens mij pal door het rode lijntje voor Zeeland op dit kaartje. Nu ff droog worden en dan morgen meer.

Verrek een chip

De 7heuvelenenveloppe valt in de bus. Verrek er zit een chip in. Maar ik heb toch een eigen chip.
'Had je moeten invullen op de site', zegt M.
'Heb ik gedaan!'
'Geloof ik niks van. Jij bent nu eenmaal niet handig met apparaten'.
Daar kan ik het mee doen.

Ik besluit om met twee chips van start te gaan..........
Ik neem geen enkel risico

Professioneel logo

Het wordt allemaal een tandje professioneler.

P. heeft in Maandag een sponsor voor de 7Heuvelenloop, dan is het ook tijd voor een nieuw logo voor de site. Beetje handig computeren en er rollen twee versies uit. Die boven deze blog is het geworden.

Of kiezen mijn bezoekers voor het logo van de slak? P. luistert graag naar zijn bezoekers.......maar of-ie zich herkent in het beestje?

Vertrouwen terug

Ik had een weekenddipje toen ik zaterdag stukging tijdens de lange duurloop. Zie ook het stukje hieronder. Maar voorwaar, de wederopstanding is een feit. Voor een katholieke jongen als ik een vertrouwd begrip. Herboren liep ik gister soepeltjes.

Op de klim naar de rotonde in Rozendaal moest trainer W. me twee keer terugfluiten. Ik liep inderdaad voor de groep uit. Ik geef toe, de tweede keer liet ik me terugfluiten, gewoon om nog ff te horen dat er kracht in de benen zat.

Geen pijntjes, geen verzuringsmoment of overdreven hartslag zoals de echte cracks in een testfase, geen overdreven hartslag. Geen allemaal niks.

Tja, nu weer niet overmoedig worden, de flacon biofreeze onder handbereik houden en terughoudend met de wijn. Dan moet het toch ook wel wat kunnen worden op de 7heuvelenloop, de eerste echte test op weg naar 1uur45.

Miskleunen

Even terugkomen op de BMI-wedstrijd. Het lijkt zo simpel. Vul hiernaast (rechterzijde)de geschatte lengte en het geschatte gewicht in van P. Daaruit volgt een BMI. P. meet op 21 november 9.00 uur zijn BMI. De winnaar krijgt een fles wijn.

In het grafiekje hiernaast (links) staan de inzendingen tot nu toe. Op de x-as de inzendingen in de tijd, op de ij-as de BMI. Het goede nieuws: bijna iedereen kent P. een gezond BMI toe. Het slechte nieuws: de spreiding is wel erg groot. Er zitten dus een aantal miskleunen tussen.

Geeft niet, de wedstrijd loopt nog. Inzenden kan hier.

Update: En er is weer een inzending, dit maal met BMI 22,9!

In een dip

Ik zit in een dip. Het grafiekje van gister is identiek aan de grafiek waarmee deze blog begon: de ineenstorting aan het eind. Ik ben niks opgeschoten.
'Kom', zegt M.,'we gaan bladeren harken in de tuin. Leuk!'

Ingezonden brief

Geachte hoofdblogredacteur P.,

Ik volg met aandacht uw blogervaringen. Het heeft me aan het denken gezet en zonder dollen, de mooiste halve marathon is die van zwolle.....

Mevrouw J., loopster en parttime roeister

Naschrift: Ik dank mevrouw J. voor de suggestie. Ik weet uit betrouwbare bron dat mevrouw J. zelf een PR liep in Zwolle. Zwolle lijkt me ook behoorlijk vlak. Vlakker dan de Derde Kerstdagloop. Dat zijn pluspunten. Maar ja, die halve marathon is pas in juni. Mijn ambities reiken verder, of kan ik in dit geval zeggen 'eerder'?

Niks doorsnee

breekpunt bij de rode pijl....

De feiten zijn dor: 19,58 km met een gemiddelde van 10,2 km/uur. Gewoon een doorsnee-zaterdagochtendtraining. De waarheid is ontluisterend.

'Eigen schuld, je liep de eerste 45 minuten zelf te hard op kop met twitteraar U.', constateert M. nuchter over mijn terugval in de laatste kilometers. En ze heeft gelijk. De uitdraaien bevestigen een en ander. Kijk naar het innovatieve kaartje en de grafiek. De eerste kilometers waren gemiddeld sneller dan de laatste. Ik ging daarvan stuk op de klim naar de brandtoren (zie rode pijl). Vervolgens heb ik mezelf moeten oprapen.

'Herstellen tijdens het lopen', hield trainer W. me ooit voor tijdens een lange duurloop. Daar heb ik me aan vastgeklampt. En potdikke, het lukte. Op het klimmetje in Rozendaal richting de Schelmseweg voelde ik de kuiten niet meer. Op de Schelmseweg zelf viel ik wel weer wat terug. Op de Beukenlaan sprintte ik even weg.

En waar deden we het voor? Een goed beschouwer ziet dat we een groot deel van het parcours liepen van de Derde Kerstdagloop. Ik zag het als een 'parcoursverkenning'. Moet de Derde Kerstdagloop mijn recorddag worden?  Maar mijn actie van afgelopen woensdag dreunde nog door in mijn benen. Geen kracht.

'Je gaf wel zelf telkens aan dat we langzamer moesten', zegt M. als leerpunt. Daarin heeft ze gelijk. Normaal hebben we daarvoor hondenhater G., lid van het K-team J. of trainer W.. Maar die doen het uit kracht, niet uit wanhoop, denk ik er stilletjes bij......

Technische uitleg: de hoogte van de grafiek op het kaartje geeft de snelheid aan. De grote pieken omhoog zijn drankpauzes, warming up of het oversteken van een weg. Bij de rode pijl de klim naar de brandtoren.

Ferme jongen

Vaste prik op zaterdagochtend is het raadplegen van buienradar.
Deze ferme jongen is om half negen overgetrokken. Met een gerust hart konden we los!

Tenenstreksprong

Ik houd van mooie woorden. Trainer M. kwam tijdens de loopscholing met het woord 'tenenstreksprong'. Een volledig nieuw woord. We deden de tenenstreksprong op zijn verzoek om de 'enkel te fixeren'.

En dan ga ik.

Mijn gedachten vliegen bij het fixeren van enkels naar Marco van Basten. Ik zag hem in het voorjaar van 1992 in het San Siro scoren tegen AS Roma. Hij in de punt van de as Rijkaard-Gullit-Van Basten, Berlusconi op de tribune.

Marco is jarig op 29 oktober. Hij is daarmee op de dag af even oud als twee van mijn beste vrienden, L. en J.. Die hebben er jaren lang een zware dobber aan gehad. 'Kijk wat Marco op deze leeftijd al presteerde', verzuchtten ze telkens weer. Het legde een claim op hun feestje. Gelukkig voor hen gaat het nu wat minder met Marco.
Tja, lopen is meer dan lopen, ook de geest vliegt over een mentaal parcours...

PS: voor de datafreaks: ik liep 8x4 minuten met iedere 30 seconden een tempowisseling. Ik liep als een dweil. Het ging regenen, stormen, ik had een koudje, ik had slecht geslapen en te veel wijn/bier gedronken. Mijn schoen wringde en ik stond in het verkeerde startvak.

Ingezonden brief

Geachte hoofdblogredacteur P.,

Ik heb meedegaan aan uw BMI-wedstrijd maar kom tot de conclusie dat u langer bent. Zeker een meter negentig. En zwaarder, niet perse dikker. Kom ik uit op een andere BMI. Lijkt volgens mij op wat ik de vorige keer inzond maar hee, staat er ergens in het reglement dat je niet meerdere inzendingen mag doen? Die fles wijn is namelijk voor mij!

Zondagochtendloper E., tevens lid van het K-team

Naschrift: Beste loper E,. vergissen is menselijk. Bovendien fluctueert de BMI natuurlijk in aanloop naar het evenement. P verloor gister al een halve kilo, om maar eens wat te noemen. Na overleg met de notaris is besloten dat eenieder zich drie maal mag inschrijven voor deze wedstrijd. Klik hier alsnog voor het formulier.

Omgekeerde bloeddoping

'Hoeveel bloed nemen jullie eigenlijk af?'
'Een halve liter.'
'Ik ben een loper, wat betekent dat?'
'300 ml plasma en 200 ml witte en rode bloedlichaampjes.'
'Heeft dat invloed?'
'Het plasma is binnen een week aangevuld, voor de bloedlichaampjes moet u vijf weken rekenen. Zeker heeft dat invloed op de prestatie. U loopt de 7heuvelen.....?'
SHIT, niet bij stilgestaan......
Via mobiele telefoon

Cracks met een vlekje

Het stukje tussen de Schelmseweg en de Beukenlaan is donker. We zouden toch 800-tjes draaien op de baan? Tijdens de warming up is geen atletiekbaan te zien. Maar dan stomen we op naar Valkenhuizen. Drie groepen. Groep 1 is me te snel. Groep 3 draait gemiddeld 12 km per uur en telt een aantal marathon cq. blessureherstellers, cracks met een vlekje. Ik sluit me aan bij groep twee. Niet snel, niet langzaam, niet geblesseerd, niet post-marathon. Wat zijn we eigenlijk wel?Dan gaan we los. De rondjes gaan soepel. Trainer W. heeft het na afloop over 'ontspannen in de baan hangen', precies het gevoel dat ik ook heb. Ademhaling onder controle, geen verzuring in de benen. P. draait zijn rondjes als een hinde. En dat 7 maal 800 meter en met een snelheid gemiddeld rond de 13,8 km/uur.
Heel even raak ik aan de schoonheid van het lopen......

Update: Ook M. herkent zich in de schoonheid van het lopen, haar schoonheid strekt zich echter veel verder uit, ver buiten de atletiekbaan.

Sportvoeding

Moet ik dit eten om dit te bereiken..........?

Paradox

Het blijft raar. Ik ga de 7heuvelen lopen en ga voor een pr. Ik ga die race dus sneller lopen dan vorig jaar (1:16), het jaar daarvoor was ik geblesseerd, maar daarvoor liep ik 1:25, wederom sneller dan vier jaar terug (1:35).'Een indrukwekkende opmars', noem ik het zelf.
M. mompelt iets van 'eindelijk serieus bezig zijn met je sport.'

Hoe dan ook, ik ben sneller gaan lopen. Sinds vorig jaar word ik gesponsord door uitzendbureau Maandag. In de praktijk maak ik dus minuten minder lang reclame sinds ik sneller loop. Waar was Maandag toen ik begon en pakweg twintig minuten langer reclame kon maken voor het merk? Als je dit doortrekt werk ik er hard aan om mijn sponsor niet te plezieren. Een paradox, vind ik het.
Wedstrijdupdate: de BMI-schattingen blijven binnenstromen