Sabbatical en krassen op de auto

Tja, ik zit dus in mijn weekje min of meer gedwongen sabbatical. Dat is best wennen. Gas terugnemen is niet vanzelfsprekend. Gelukkig komt Rotterdam eraan. Alles is hier gericht op M. en haar prestatie dat geeft afleiding.

Ik heb twee van mijn drie broers ook gevraagd om naar Rotterdam te komen om M. aan te moedigen. Die vinden dat, vanuit de Achterhoek, een wereldreis. Het leidde tot de volgende dialoog:

'Maar krijg ik dan geen kras op mijn auto?'
'Welnee man, heel Rotterdam parkeert zijn auto op straat, daar zitten toch ook niet steeds krassen op.'
'Je hoort wel eens dat ze auto's 'pakken' met een sticker van een dealer van buiten de stad.'
'B. man, op mijn auto zit een sticker van een dealer uit Amsterdam. Die heb ik vorig jaar in Rotterdam ook zonder problemen neergezet. Geen centje pijn!'
'Heb je geluk gehad.'

Dat niveau dus....................

Gluteus

Gister met pijn gelopen....

Als het een wijntje was, dan had ik er plezier in maar de Gluteus is een spier aan de voorzijde van de heup. Jawel, u hebt er ook eentje!

Via een vernuftig stukje google-zelfmedicatie denk ik dat ik dat ding overbelast heb tijdens de Emma Pyramideloop vorige week.

zaterdag kwam ik niet eens de wijk uit

Gek genoeg niet heuvelop, maar juist in de lange aanloop ernaartoe vanaf het stoplicht aan de Schelmseweg.

'Neem een weekje rust', zegt trainer W. 'Niet forceren", zegt mental coach J. En aangezien de mannen veel meer kilometers in de benen hebben, vertrouw ik daar maar op.

Ik vind die Gluteus - als het um is - overigens een blessure van niks. Echte lopers krijgen schrijnende shin split, hebben een zwakke Achillespees of worden gehinderd door knopen in de kuiten. Ik heb dus mijn Gluteus.

Af en toe, denk ik hem te zien zitten: een klein blauw duiveltje dat me sardonisch toelacht vanuit de vensterbank. Potverdorie, ik zal hem krijgen......

Rondje Nederland (2)

Sneller dan verwacht beeld en geluid. Gelukkig had ik niet veel tijd om te filmen en dat scheelt natuurlijk weer in de montage. Kortom, ff knutselen en het rondje is digitaal vereeuwigd met oa de paashaas (voor en na), een moeder die haar dochter negeert (emo-tv) en de groep vijf winnares. Filmpje!

Rondje Nederland (1)

Gisteren Rondje Nederland mede georganiseerd. P. (en zeker ook M.) hebben zich bezig gehouden met de nainschrijvingen, uitslagen en natuurlijk de site. Even een kort beeld om te laten zien hoeveel mensen dat waarderen. De pageviews gingen gister en zaterdag 20 keer over de kop. Leuk toch! Ik zal later deze week wat foto's en een enkel filmpje plaatsen. Even nog woekeren met de tijd.

Geen training toch opbouw

Een beetje cryptische kop, maar vandaag dus geen training. Ik ren vroeg weg met M. maar de heup is onwillig en doet pijn. Het is een spier, niet het gewricht. Ik neem geen risico, heb wel het idee dat het met een aantal dagen rust overgaat.Ik verdenk de Gluteus Minimus, maar ik ben een leek.

En dan toch die opbouw. Dat slaat op Rondje Nederland. Vandaag druk met inschrijfformulieren, laptops klaarmaken (er slingeren er al drie rond), systeem checken, USB-stickies verzamelen en vanmiddag in het Openlucht Museum helpen opbouwen van start en finishgebied..

Morgen mooi weer, het aantal na-inschrijvingen zou ons nog kunnen verrassen.......

De zolder opruimen

Gister rondjes gedraaid op de baan. Vier keer tempo's op 200-400-600 meter. Niet in vliegende vaart zodat er wat te praten viel. Ik eindigde met een wat onwillige heupspier, maar volgens coach J. is dat een 'aankomend pijntje'. Mij hoor je daar dus niet over.

Tijdens het rondjesdraven hebben trainer G. en oud-recreantvhj T. het over mijn M. Ze schatten gastblogger M. in op 3.30 op de marathon.Dat is snel, heel snel vind ik. Na afloop heb ik het er met haar over. We houden het op 3.45 en daar zal ze hard voor moeten werken.


De opgeruimde zolder van P. en M.

 Nu is er hier in huis ook langzaam een topsportklimaat aan het ontstaan. In iedere kamer heb ik minimaal een tube Biofreeze klaarstaan en op elk willekeurig moment van de dag pruttelt er een pannetje pasta mocht M. acuut behoefte hebben aan koolhydraten. Niks laten we aan het toeval over.

Hoe anders is het met de trainingsmaatjes van M.: Coach J. en kilometervreter S. Ze knokken keihard om hun marathon goed te kunnen lopen maar stuiten thuis op een muur van onbegrip.

Zowel Coach J. als kilometervreter S. moeten bijvoorbeeld 'een dezer dagen' de 'zolder opruimen'. Die combinatie van woorden in een huwelijk is potentieel explosief, zeker zo kort voor een marathon. Welke tijd ze ook gaan lopen, P. heeft dan ook groot respect voor beide kanjers met een onwillig thuisfront.

O ja, natuurlijk is onze zolder al wel opgeruimd. Topsport draait om details.

Vol gas op de Emma

'Je moet leren doseren', zegt M. na afloop. En natuurlijk heeft ze gelijk. Ik knal de Emma-pyramide naar boven en trek door naar het stoplicht bij het viaduct op de Schelmseweg. Dat is 4,8 kilometer in een gemiddelde van 13,4 km per uur. Hard dus, vooral ook omdat er 100 hoogtemeters inzitten.

Hondenliefhebster G. was vooruit gelopen de pyramide op in de 'langzame-vooruitloop-groep'. Boven achterhaal ik haar. Dan geeft ze ook gas. Met zijn tweeën rennen we voort. Op de Schelmseweg neemt ze wat afstand. Ik blijf op tien meter hangen. Dan achterhalen we ook trainer W. die (gelukkig niet ernstig?) door een enkel is gezakt. Dat besef ik op dat moment niet. Ik denk dat ik hem gewoon 'pak'. Naief natuurlijk, maar op dat moment een mentale opsteker.

Kort voor het stoplicht achterhaal ik G. Ze laat zich niet kisten en samen stoempen we naar het eind. Ik heb grote bewondering voor haar. We schelen toch aanzienlijk in leeftijd en ze knalt net zo hard mee.

Heb ik nu van de training een wedstrijd gemaakt? M. geeft me vaker op mijn donder als ik dat doe. Ik durf die vraag hier in huis dan ook niet hardop te stellen.............

Voor de datafreaks: De Emmapyramide bestorm ik aan de noordkant met 11,8 km per uur.
Extra: Klik hier voor de nog snellere versie van dit verhaal.

Gastblog M. (9): Jurkje

Mijn hardloopvrienden bij Ciko lijken te denken dat ik helemaal top-fit ben ......... toch niet helemaal waar. Het liep de afgelopen week niet écht lekker. De conditie is geen enkel probleem maar de rug geeft weer 'ns problemen, met uitstraling naar het linker been. Daarnaast is er sprake van een niet-hardloop-gerelateerd medisch probleempje, niets ernstigs, maar het belemmert me (soms) wel bij het rennen en ik maak me toch een beetje zorgen. De rugproblemen dacht ik makkelijk op te lossen met een bezoekje aan de manueel therapeut, even kraken en klaar is kees. Maar zo makkelijk kom ik er helaas niet vanaf, de boel zit weer behoorlijk vast. De manueel therapeut dreigde even met een week verplichte rust. Dat gevaar wist ik gelukkig af te wenden. Wel moest ik beloven na de laatste echt lange duurloop van zaterdag een week rustig aan te doen. En de komende week moet ik terugkomen voor een extra kraak-sessie.

Die laatste lange duurloop van zaterdag heb ik vooral nodig om mijn zelfvertrouwen wat op te krikken na de medische gedoe-tjes van de afgelopen week. Prachtig rondje Deelerwoud, fijn gezelschap van mijn mede-marathon-lopers mental-coach J. (Enschede 17 april) en superman S. (HAN-KAN 10 april) en fantastisch weer bovendien. Genieten! En lekker gelopen, zonder moeite nog even een straatje om op weg naar huis om de teller op de 35+ km te zetten. Dat geeft zeker vertrouwen. Mental-coach J. doet zijn naam eer aan door superman S. en mij te verzekeren dat we met z'n 3-en alle extra lange duurlopen zeer goed hebben doorstaan en we er helemaal klaar voor zijn. Vanaf nu is het een kwestie van fit aan de start verschijnen en hopen dat de vorm van de dag en het weer een beetje meewerken. Bedankt mental-coach J., je pep-talk geeft me nog wat extra vertrouwen.

's Middags, eenmaal fris gedoucht en na m'n gebakken eitje (door mijzelf) met een glas verse jus 'd orange (door mijn lief P.), vind ik eigenlijk dat ik wel een beloning heb verdiend voor de noeste trainingsarbeid van de afgelopen maanden. En wat doen wij vrouwen dan .............. jurkje kopen!

Teken

Na afloop sms ik plagend coach J. Of-ie zich op teken heeft gecontroleerd? Hij liep namelijk in korte broek en wij nog steeds in tight. Dat is dan 'een onderwerp' op zo'n zaterdagochtend training. En het was een behoorlijke. M. loopt bij thuiskomst nog een klein rondje door de straat, ze wil per sé plus 35 km op de teller zetten.

Ik ben dan al gedoucht en zit in de zon met een kop koffie. Toch ook een knappe 28,40 kilometer in de benen. En het valt me mee. Dinsdag had ik pap in de benen, donderdag lastte ik een rustavond in - sorry dus ook geen blogstukje - en vandaag loopt het weer prima.

Vooral die laatste klim bij de golfbaan gaat behoorlijk soepel. Dat is zo'n klim waar ik altijd respect voor heb gehad, een kilometer en behoorlijk omhoog. Trainer W. roept me na 'mooie stijl P'. terwijl ik 'de berg' aanval. Want zo zie ik het dan. Ik zit in gedachten in een tourétappe en bonkige B. is ontsnapt, die loopt immers in zijn eentje vooruit (niet zoals in het filmpje overigens). Ik moet hem terughalen en 'klim' er in eigen tempo naartoe.

En zo leef je op een zaterdagochtend in je eigen jongensdroom. Dat lopen is een veelzijdig iets.

Pap in de benen

Niet eens 42 kilometer gerend over het strand zoals trainer G. Ik zit niet eens in een piekweek zoals M. en Coach J. Niet eens in voorbereiding op wat dan ook. En toch heb ik ineens op een dinsdagavond in maart pap in de benen. Op het eind van de trainng bungel ik ruimschoots achteraan.

'Geen wonder', zegt M. 'Je ging in het begin met de snelsten mee. Loopster N. is toch van een heel andere klasse, durf ik te zeggen.' Shit, ik had het niet eens in de gaten. Ik liep dus lekker mee met de snelsten de eerste trapjes van deze pyramideloop. Dat kan ik. Het echter volhouden, dat kan ik dus niet.

Ik liep dan ook tegen de dinsdagavondman met het hamertje. Het kan altijd slechter. We hebben het dan over de zondagochtendnudist.

Laten we positief eindigen. Het was wel de eerste training weer in korte broek, daar heeft het niet aan gelegen.

Voor de datafreaks: Een pyramidetje van 1-3-5-7-5-3-1 minuten.

Wegwed help (2)!

Nog maar eens gedoken in Wegwed. Samen met M. Een hele avond achter een laptop. Blijkt dat we toch achter een pc kunnen samenwerken. Heeft ons heel wat tijd gekost..... We hebben het nu voor 80 procent gekraakt.

Gastblog M. (8): Best zwaar, dat temporiseren ......

Daar zit je dan ....... ben je in topvorm, super fit, mooie tijd gelopen op de 30 km. in Vorden, adrenaline en endorfinen gieren door je lijf, kom je opeens met piepende remmen tot stilstand omdat er zo nodig getemporiseerd moet worden.

Wat nu? De sociale contacten maar weer eens aanhalen en 'werken aan de relatie'. En dus toog ik in het kader van de sociale contacten o.a. met pré-doctor M. naar de film: The King's Speech. Met Colin Firth. Een enkele Ciko-loopster ziet in hem een look-alike met mijn P. Ik zie in mijn P. meer een kruising tussen Hugh Grant en George Clooney. Maar het was een genoeglijke avond en de film is absoluut een aanrader, voor wie 'm nog niet gezien heeft.

Dat 'werken aan de relatie' blijkt trouwens niet zo heel hard nodig. Alhoewel P. wel blij is dat ik vanaf morgen weer gewoon hard aan het trainen sla. Dan heeft hij alle tijd om zich aan zijn huishoudelijke taken te wijden, zoals het poetsen van de badkamer.

Toch werd er ook nog wel gewerkt aan de voorbereiding voor Rotterdam. De Papendal-zooltjes zijn dusdanig aangepast, dat ze geen blaren meer opleveren. Sportmasseur J. is bezocht, die verklaarde dat de spieren in top-conditie zijn, hij nam zelfs niet de moeite er Biofreeze op te smeren. Er is een afspraak gemaakt met de manueel therapeut voor komende week om de rug nog weer even recht te zetten. En er zijn nieuwe hardloopsokken gekocht (Nike DryFit, in de aanbieding bij Perry), die 't moeten gaan doen in Rotterdam.

Inmiddels voel ik overal pijntjes en zijn de spieren was stijfjes, ondanks de 24 km. van gister, met een hartslag van onder de 130 BpM. Vanaf morgen weer lekker voluit trainen!

Het is lente

Na dagen van sneeuw en vrieskou is het toch echt lente aan het worden. Gisterochtend, kwam de twijfel al op: korte broek of niet? M. geloofde er nog niks van en rende kort voor de training nog naar boven om een thermo met lange mouwen aan te trekken. Een misvatting, ze zou het nog knap warm krijgen.

En voor de rest. Allemaal niet zo belangrijk. De spiertjes waren wat stijf, we liepen - mijn waarde datafreaks - 23,85 km in een gemiddelde van 10 per uur exact en we hadden plezier. Dat gold niet voor iedereen trouwens op deze dag.

Om coach J. en alle anderen op te monteren een lentefilmpje waarmee we tevens de eerste maanden van dit blog afsluiten. We kijken nu weer strak vooruit naar de 1:40!:

Macht terug

'Leuke training, lekker gelopen',  zou U. hebben gezegd, maar die is skieën. Het was inderdaad een leuke training. Extensieve duurloop met veel, maar tegelijkertijd korte versnellingen. We lopen langs de Schelmseweg, langs het spoor en langs de Apeldoornsweg terug.

Dat laatste is een pittig stuk klimmen. Ik loop op de macht naar boven. Snel en makkelijk. Mooi dat zo kort na het pr het gevoel al weer terug is. Dinsdag ging het immers nog stroef.

Voor Ultra F.: Ik zie in het kaartje hiernaast overigens een muis met een lange jas en een wapperende sjaal.

Voor de datafreaks: gemiddelde km-tempo 5:45 ofwel 10,4 km/uur.

Dromen

M. heeft vannacht weer eens gedroomd over de marathon. Trainer M. en 'zijn' loopster J. hebben haar gehaasd. Medemarathonloper S. moest afhaken.
M.: 'En toen moest ik ineens een stukje in een auto en kwamen we in een file terecht.............'

Help Wegwed!

CvB is vanavond langs geweest. Heeft me alles uitgelegd over Wegwed, de inschrijvingsmodule voor Rondje Nederland. Dat is onder andere mijn taak in de organisatie.

Als hij vertrekt meldt hij tussen neus en lippen door dat hij HTML 1 tot en met 5 kent en ook Php wat zijn computer 'weer als html uitspuwt'. CvB weet wat!

Ik heb 75 procent van wat hij zegt onthouden. 'Veel oefenen', luidt zijn vaderlijk advies. Hoop dat ik ermee weg kom..........

Herstel

Tijd voor een hersteltraining. Ik voel de benen nog wel dus draven M., ik en hondenliefhebster G. ons eigen rondje. Best wel aangenaam. Nog geen tien kilometer, nog geen tien kilometer per uur. Eigenlijk een hersteltraining volgens het boekje. Voelt even later ook beter als we weer rustig zitten op de bank.

Fotootjes 8 kastelen

Gered door een gelletje

GrootGinkel 1:46:52

8 kastelen 1:42:33

Een analyse is beloofd en op zijn plaats. Links staat de achtkastelenloop. Rechts staat mijn vorig PR op Groot Ginkel. Het goede nieuws: 4 minuten en 20 seconden zijn eraf geslagen. Dat is veel op een halve marathon. En wellicht zit er meer in het vat. Even een paar conclusies die P. zelf trekt nu hij voor de datafreaks zijn analyse heeft gemaakt.

1. Dipje: Bij de achtkastelen zit een duidelijke dip op 15 kilometer (zie ook op het kaartje linksonder). Dat was door wat gestuntel met drinken en een gelletje gekregen van M. Was overigens hard nodig, de benen liepen vol, het gelletje trok P. er (mentaal?) weer doorheen.

2. Visualisatie: P. had de wedstrijd ingedeeld in drie keer een vijf kilometer en dan nog een soort van testrondjeafstand. Dat is terug te vinden in de grafiek. De eerste vijf was snel, zoals gepland, de tweede en derde volgen in een strak tempo daar net iets boven. Dan ben je op vijftien kilometer. Het testrondje van Ciko is echter maar ruim drie kilometer. Daar mocht P. pas aan denken vanaf kilometer achttien. Verklaart dat de mentale en physieke diep op kilmeter 15-16-17? Er viel niets te visualiseren. Daar valt dus nog te winnen.

3. Rondetijden: Bij de 8 kastelen waren maar 6 van de 2 kilometer boven de 4 minuten 50. Bij het vorige PR waren dat er maar liefst 20! Over de hele linie is sneller gelopen. P. is er trots op.

4. Laatste loodjes en support:  Trainer W. staat de laatste kilometer op P. te wachten en liep mee. Het Ciko-publiek juicht! Die laatste kilometer pakt P. maar liefst 16 seconden op Groot Ginkel.

Conclusie en vooruitzichten: De komende tijd gaat P. met plezier lopen, maar heeft hij wel in zijn achterhoofd de magische grens van 1:40 waar hij naartoe wil werken. Maar dat is voor na de zomer.......

Sneak preview feestje Ultra F.

Al ruim voor de wedstrijd viert Ultra F. een feestje. Groot gelijk, hij zou ruim acht minuten van zijn PR afbutsen.

Een PR loop je niet zomaar ff...

Let op: vanavond volgt dan de analyse voor de trouwe datafreaks!

Dubbel feest

M. loopt zowaar 1:29:52 op de 30. En P? 1:42:33!!!!!!!
Vanavond feest in huize P. en M.

Coach J. ook PR 2:27, Ultra F. PR 2:14 en loopster H. 45 min op de tien ook PR. Wielrenner T. deed het in 36 min nog wat, weet niet of het PR is, is wel bloedsnel. Trainer W. en hondenliefhebster G. liepen keurige tijden. Ultra R. kwam een mannetje met de hamer tegen.....
Via mobiele telefoon

Gastblog M. (7): Verrek er is post

Zaterdagochtend. Er is post. Volgens P. bijzondere post. Ik grijp de briefopener, hij grijpt de camera. Filmpje:

Toenemende druk

'Je loopt in de training boven je vermogen, daarom komt het in de wedstrijd er niet altijd uit.' Het is een dubbele boodschap van trainer G. Ik kan het dus blijkbaar wel, maar doe het dus niet. In de kantine gaat het verder. Volgens mental coach J. moet ik hem de eerste tien kilometer volgen op 12 per uur, daarna knallen zegt trainer G. erachteraan..

Maar ja, ik wil zondag weggaan op 12,5 per uur om een voorsprong te nemen. Trainer G. hamert nog maar eens op de 'negative split' die ik moet aanhouden. Jarige Ultra R. zwaait met een overgebleven cake. Of hij die zondag dan maar als tractatie moet meenemen? Kortom, de druk neemt aan alle kanten toe.

Onhandig manoeuvreer ik me uit de opgelopen druk tijdens deze training van 5x1500 meter. Gelukkig is daar roeister J. die onbevangen 'aus blaue' zegt dat ze ooit 'als schaap in een balletstukje heeft opgetreden'. Mooi brokje informatie, maar je kunt er niks mee en toch blijft dat beeld deze training hangen.......

Voor de datafreaks: ik vergat mijn Garmin uit te zetten, we daalden met 34,8 km per uur de Monnikensteeg af.

De muis en de olifant

Het is het bekende grapje van de muis en de olifant. Ze lopen met zijn tweeën over een brug en dan zegt de muis: 'wat stampen we lekker, hè'. Dat gevoel had ik gisteravond ook toen ik vooraan meedraafde bij duurloop tempo 2, zeg maar een pittige 12 km per uur. Naast mij liep Ultra F. en ik was ook niet ver verwijderd van razendsnelle R., tevens een gewaardeerd collega.

Dat zijn twee mannen die toch van een andere orde zijn, zo niet van een andere planeet. Ultra F. draaft onvermoeibaar zijn kilometers in een bars tempo en razendsnelle R. loopt de Zevenheuvelenloop steevast binnen het uur. In de omgeving van dat soort mannen vertoef ik dus. En het gaat makkelijk dus durf ik tegen ze te zeggen: 'wat lopen we lekker, hè'. De conditie gaat goed, maar op zo'n moment heb ik toch wel veel van die muis, bedenk ik me later.

En ja, Vorden komt dichterbij. Ultra F. herinnnert me eraan, ook coach J. is het nog niet vergeten en maakt er een opmerking over. En ik me maar gedeisd houden........

Voor de datafreaks: 14,79 km en de snelste in 4:27 minuten.