Grande Randonnée 9

Lopen, niet hardlopen

Dubbelportret

Om de kuit te sparen en om M. te laten opknappen nemen we deze weken rust. Rust is een groot woord, want we wandelen volop. We wandelen op de Mont Ventoux (koud), in de gorges de la Nesque (prachtig) en door de ruines van Vaison-La-Romaine (oud). En het recept slaat aan. De kuit wordt weer soepel en M. heeft haar griepvirusje onder controle.

P. op het podium

Vooral de wandeling door de gorges is erg mooi. Mijn Garmin heeft wel kuren want hij laat ons ergens 20 km verderop starten in de middle of nowhere. De hoogtegrafiek en het kaartje moeten dan ook met een korreltje zout worden genomen.

 

Aan jaaroverzichten doet 1uur45 niet. Dat is alleen maar zinloos terugkijken. Ons vizier staat strak op Rotterdam. Daar willen we - verantwoord - naartoe werken. Dus wel de kilometers maken maar de overbelansting zoveel mogelijk vermijden. En rekken, vooral veel rekken voor de kuit en achilles. Zijn die twee onder controle dan zijn we in 2013 tot begin april ruimschoots onder de pannen!

Het is hier al vaker opgetekend het blijft spannend of het lijf dit verteert.

 

Derde Kerstdagloopje

Het is mijn eigen derde kerstdagloopje. De wedstrijd speelt zich elders af maar ik maak mijn kilometers hier, vandaag zo'n 10 km. En het gaat niet van harte met mijn kuit. Waarschijnlijk omdat ik koud meteen naar boven storm. Niet handig eigenlijk, bedenk ik me wat later. Daarna een gestage afdaling naar Crillon-le-Brave.

'ons' huis

Eenmaal daar een rondje door het dorp - wederom bovenop een helling - en dan weer terug. De hoogtegrafiek geeft het allemaal goed weer. De kuit sputtert tegen. Is hard en af en toe pijnlijk. Ik besluit de komende dagen korte stukjes te lopen, maar dan maar iets vaker.

De omgeving blijft mooi met ons huis nietig in het provencaalse landschap. En M.? Die krabbelt op na enige griepverschijnselen. Nee, topfit mag je ons niet noemen. Wel lekker lezen en luieren hier. Inderdaad, een beetje God in Frankrijk..........

Het schiet erin......

P. bij PdesP in Avignon

Mijn laatste posting was alweer ruim een week geleden, de dinsdagavond. Daarna druk geweest tot afgelopen zaterdag. Toen heb ik ruim 10 km gelopen in Beaune, Frankrijk op weg naar het zuiden waar we nu verblijven. Het was nat, koud en regen. Niet handig, maar het liep lekker tot pakweg 9,5 km. Toen met een plotselinge kramp schoot het weer in mijn kuit.

het blauwe puntje is 'ons' zwembad.

De dagen erna staan in het teken van strekken en 'revalideren'. Vooral ook omdat onze sportmasseur J. niet bij de hand is. Hij stuurde ons wel weg met de geruststellende mededeling dat P. geen blessure heeft, wel een overbelasting. Klinkt goed. Maar in de praktijk was de kuit de afgelopen dagen keihard en erg pijnlijk

Tot overmaat van ramp was de zaterdagtraining wel opgeslagen maar herkende de pc de Garmin niet. De enige oplossing was een harde reset. Dat lukte, maar je bent wel je data kwijt. Nog meer balen.

Nu wandel ik veel en probeer het eruit te lopen. Langzaam gaat de kuit beter, maar ik mis een goede massage van J. de sportmasseur. M. heeft gisteren wel de duimen in de kuit gezet maar ik vrees dat ze kracht mist (en ervaring).

'Ons' huis

Dan maar wandelen

links zit M. - PdesP in Avignon

Hoe dan ook, misschien dat ik morgen een kort testloopje waag. We willen Egmond halen of niet soms! Ondertussen blijf het hier wel een mooie plek, zo op de hellingen van de Mont Ventoux in een huis waar we tegen een geringe kostprijs als tegenprestatie passen op de kat.

Niks nada

Kuitenbijter

Nou ja, niks nada, is iets teveel gezegd. Maar ik besluit vanavond een serieuze test te ondergaan en tik bijna 12,5 km weg met 72 hoogtemeters. Dat is een test in afstand én in klimmen. Resultaat: de kuit voelt niks, nada, hoogstens ietwat stijf. Maar dat is een phpd-tje zoals hoort bij het lopen.

Omdat ik een bikkel ben, tik ik ook nog het winters test-rondje weg dat op het programma van groep vijf staat vanavond. Toegegeven, de tijd is niet om hier op te schrijven. Maar ik sta ik er wel! Heilig neem ik mijn volgende doel voor. Goed, uitgerust en met de juiste basisconditie aan de start te komen van de voorbereiding naar Rotterdam.

Die start ligt in Egmond, de halve, begin januari. Daar ga ik geen scherpe tijd lopen, wel serieus beginnen aan de voorbereiding van een marathon die ik deze keer echt wil lopen. Kijk, en dan heb je wat als je je goede voornemens al op 18 december weet te formuleren.

Primeur op facebook

En ondertussen heb ik voor Rondje Nederland ook maar een facebookpagina aangemaakt.....

Eenzaam door het park. Hoera!

Gisteren is masseur J. weer 20 minuten volkomen los gegaan op de kuit. Dat betekent dat de gaspedaalspier in twee sessies ruim 55 minuten gedraai en geknijp over zich heen heeft gekregen. Vanochtend voelt de boel soepel dus een paar test-kilometers zitten er wel in.

Ik loop ze eenzaam door het park. Ik laat het bij een kleine zes kilometer door de parken rondom het huis; Angerenstein, wat ik noem het Indische park met sawahs en teksten van Marion Bloem, park Presikhaaf met het nieuwe T-huis en weer terug.

Een paar passanten kijken me verbaasd aan als ik wat heen en weer draaf over het grasveld van park Angerenstein. Maar die weten niet dat ik - blind - het woord 'hoera' aan het lopen ben. Blij dat ik in ieder geval wat kilometertjes maak. De Garmin registreert het feilloos.

De euforie is van korte duur. Aan het eind speelt de kuit weer op. Snel in een warm bad, een laag biofreeze erop en dan twee dagen rust tot dinsdag. Daar klamp ik me maar aan vast.

Zweten

Donderdagavond loopt M. haar training. Ik zit noodgedwongen gekluisterd aan de pc thuis maar besluit me toch met loperszaken bezig te gaan houden. Net als vorig jaar ben ik immers webmaster van Rondje Nederland, de hardloopwedstrijd dwars door het openluchtmuseum in Arnhem.

schrijf je in!

Ik bouw de site rustig op. Dan ontrolt zich een ijzingwekkend scenario. Het CMS van Joomla 1.5 houdt ermee op en geeft een 'fatal error'. De backoffice is daarmee dood, terwijl aan de voorkant - gelukkig - de public html wel tekenen van leven vertoont. Blijkbaar zit het wel snor met mijn SQLdatabase. Gelukkig had ik een backup gemaakt als mirror op C. voordat de boel crashte. Moest ik nu de authentication module vervangen of zat de bug in helper.php wat in het domain librairies user te vinden was? Ik kon ook heel joomla upgraden naar 2.5 maar dan moest ik de boel via het cpanel benaderen en moest ik de drop table optie uitvinken. Maar waar zat die optie? De fout was gekomen vermoed ik door de vinao plug-in die later trouwens een mod slider module bleek te zijn. En dat was weer allemaal de schuld van mijn schoonzus die habbekabberig meldde 'dat het wel leuk zou zijn als ik iets met foto's op de site deed.' Kortom, ik had een site, maar kon hem niet meer aanpassen.

GROTE PANIEK!

De hele vrijdag loop ik met een zwaar gemoed. Uiteindelijk heb ik in een wanhoopspoging vrijdagavond de mirror de server laten overschrijven in de hoop dat mijn template niet erased zou worden. En zie daar, het cms begon weer te pruttelen. Voor de leek: het werkt weer. Nu kan iedereen zich inschrijven voor Rondje Nederland. Doen!

Ofwel, hoe je zonder één stap te zetten toch behoorlijk aan het zweten komt.

En om in de sfeer te komen een filmpje van editie 2011 van het vele malen bekroonde filmhuis 1uur45. O ja, dit filmpje is nu ook voor het grote publiek beschikbaar:

Frauduleus van Klaus

Mooie oorkonde. Mooie tijd ook 3:30. En dat allemaal op mijn naam. Maar helaas, ik heb hem niet mogen lopen. Ultra R. ging wel van start onder mijn naam............ Gelukkig weet Klaus Wowereit van niets. Die man zet zomaar overal zijn handtekening onder, bij deze bewezen.

Verrek, ik heb een gaspedaalspier

Trainer M. verwijt me hieronder dat ik zeur over een 'normaal voorkomend hardloopkwaaltje'. Hoe kun je ernaast zitten?

Na afloop van de sessie bij sportmasseur J. - het betere beulswerk waar het internationale strafhof minimaal 20 jaar voor geeft - duiken we in de boeken en start J. een CD-rom op. Want wat was er precies met mij aan de hand? Wij zijn beiden nieuwsgierig.

J. voelt aan zijn water dat het mijn 'musculus soleus' moet zijn die mij het malheur heeft bezorgd. Die spier zorgt voor de plantaire flexie. Ik graaf diep in mijn geheugen naar begin jaren tachtig toen ik eindexamen latijn mocht doen. Het klinkt gek, maar het was leuk en ik slaagde met een negen. Daar moet dus iets van blijven hangen. Plaintaire associeer ik met latijnse begrip 'plano' dat vlak betekent, ofwel voetzool, gok ik intuitief. Bovenop dat latijn zit immers ook nog een hogere studie Frans, dus iets daarvan is ook blijven hangen. Flexie staat voor beweging, weet ik.

Het is dus de spier die de voetzool omhoogtrekt en weer laat zakken. 'Het is mijn gaspedaalspier', roep ik meteen enthousiast. Want bij een gaspedaalspier heb ik meteen een goed beeld.

Na even nadenken is J. het met me eens dat het inderdaad de spier is waarmee je remt of gas geeft. 'Die kramp kwam niet uit het niets, dat heb je chronisch opgebouwd', zegt J. Nu heb ik sinds augustus een nieuwe auto, de zithouding is anders en de laatste tijd maak ik ook wel wat kilometertjes op de weg. 'Dan belast je die spier dus', luidt de conclusie. Een mooie theorie.

Probleem gevonden! Oplossing: (naast vaker aan de cruise control) 24 uur rust na de sportmassage. Vrijdag rustig testen. Bij geen reactie, zaterdag gewoon lopen. Bij reactie terugkomen voor een 'nabehandeling'. Verder een aantal keer per dag strekken.

Kom ik er zo simpel mee weg?

Malheur

Tijdens de loopscholing schiet er kramp in mijn kuit. Ik loop het er niet uit. Tijdens de eerste drie zeshonderdtjes houdt de pijn aan. Ik besluit om naar ciko terug te gaan. Als ik na een vergadering Rondje Nederland opsta is de kuit hard en pijnlijk. Lopen gaat moeizaam.

Nu, de volgende dag, is de kuit nog steeds strak en pijnlijk. Was het de kou gister? Hebben de spieren een dreun gehad? Had ik geen drie zeshonderdtjes moeten proberen? Straks maar even bellen met de physio. Met een beetje geluk kan ik vanavond langs.

M. dreigt dat ik aan de Herzogtubes moet...............

omlaag naar Park - loopscholing - 3x600tje - omhoog

Sneeuwpret

Moet ik in woorden vertellen hoe fantastisch mooi het vanochtend op de heide was? Klik op de foto voor vergroting. En o ja, we tikten 22 km weg in de sneeuw, dolle pret:

Focus

Waar anderen zich meer met mijn vrouw bezighouden, heb ik een sterke focus op het pakken van trainingskilometers voor Rotterdam.......

Opstarten

Het is al meer dan anderhalve week terug dat ik mijn laatste training afsloot. Ik voorspelde al een korte periode van overdag hard werken en fysiek 's avonds de rust pakken. Maar nu gaan we de trainingen weer hervatten met als doel natuurlijk Rotterdam.
Vanavond een kleine 9 kilometer in 10,7 km per uur. De snelheid is ok, maar de afstand moet natuurlijk nog beter. Maar, zoals gezegd, we zitten in een opstartfase. Vanuit huis loop ik naar Moscowa, pak de Schelmseweg en loop via de Arnhemse Allee en de Velperweg terug.

Dat is een parcours met een stevige klim in het begin en dan voornamelijk afdalen. Althans, zo ziet het eruit in de sporttracks grafiek zie hieronder. Mijn Garmin connect online laat me zien dat ik niet moet zeuren. Hoezo, een klimmetje? Grappig hoe dezelfde training twee verschillende grafieken oplevert. Nou, ik weet het wel, ik houd me aan de sporttracks, die maakt mijn trainingsuren heroïscher. En dat is altijd goed voor je imago (net als 's ochtends je haar kammen en een schone onderbroek aantrekken, maar dit terzijde)


Sporttracks




Garmin connect



Rustig aan....

De nieuwe Rotterdam-
schoenen zijn al in huis....

De koorts is weg. De verkoudheid mild. Dus stappen we op de fiets om de training op te pakken. Een fartlek staat op het program. De trainers moeten vergaderen. Dus al met al tikken we slechts 8,7 km weg. Dat is inderdaad niet veel. De winst is wel dat ik er weer sta.

Beter gezegd, stond. Want de komende twee weken komt er weinig van serieuze training, vrees ik. Een aantal externe factoren houden mij even aan de grond. Daarna pakken we de draad weer goed op richting Rotterdam. Het startschot ligt immers in Egmond. Daar begint de lange weg naar Rotterdam pas echt.

Koorts (2)

Ik sleep me ijlend naar huis. Eenmaal over de drempel volg ik het spoor van zakdoekjes. M., een ellendig hoopje mens, zit diep weggekropen in een hoek van de bank. Knieën omhoog, armen eromheen geslagen. Ik kruip bibberend tegen haar aan en zie een klein vonkje ontvlammen in haar ogen.

Ze herkent me!

Daarna wachten we weerloos wat de nacht ons brengt..........

Koorts

Net boven de 38 graden. Alle spieren doen pijn. Het hoofd zit vol. Ook M. is 'krang op 'n droad'. Dit weekend wordt er even niet gelopen, wel hersteld.

Herstelloopje

Na de zevenheuvelen zijn de benen maandagavond wat stram. Een dag achter het bureau is niet goed voor de spieren. Dinsdag dus een kort hersteltraininkje. We lopen 10 km in een heel rustig onbekommerd tempo. Eindje naar Rozendaal, eindje langs de Schelmseweg, rondje kazerne en plop, daar zijn wij al weer terug. Net ver genoeg voor dit korte blogstukje.

Goed gesprek met Coach J.

'Wat heb je geschreven op het intranet van ons bedrijf?'
'Mwah, gewoon een kort stukje'
'Over jezelf?'
'Ja, over mijn team, team 1. Jij deed team 2'
'En wat was je oordeel?'
'Mild en positief'
'Mild en positief? Ik citeer: De snelste mannen van Reed Business Media (Radboud Bergevoet en Tom Baak, allebei goed voor een tijd onder de 55 minuten!) zegden op het laatste moment geblesseerd af voor de Zevenheuvelenloop. Teamcaptain Jan Vullings contracteerde in allerijl twee loopmaten ter vervanging. Marlies Heetebrij en Herma Inklaar scoorden respectievelijk 85 en 83 punten. De totaalscore van Reed Business Media 1 kwam daarmee op 374 punten, een record en een mooi 42e plek op in totaal 769 teams. Nog nooit eerder haalde een RB-team zoveel punten. Het oude record dateert uit 2008 (372 punten).'
'Dit noem jij mild, niet arrogant?'
'Als het eenmaal gedrukt is komt het anders over.......'
'Zal wel. Daarna schrijf jij over jezelf. En ik citeer weer: ‘Een geweldige prestatie. Goede wissels ook’, zegt Jan Vullings.' Dat kun je toch niet maken?!'
'Mwah, nou eigenlijk niet. Maar ik was euforisch. Zwart geel won zondag in een wedstrijd met drie keer rood. Ik was meteen mijn eindtijd op de 7 heuvelen kwijt. Dan mag je toch verbaal uit de bocht vliegen......'

De naakte feiten.....

7H2011

7H2009

Even wat cijfers op een rijtje. Drie grafiekjes die de rondetijden aangeven in 2009, 2011 en 2012. De rode streep staat voor 12 km per uur. Er zit dus een mooie stijgende lijn in. Zie ook het simpele tabelletje waar ik sinds 2006 over gedaan heb. Mijn slechtste tijd: 1:35 versus mijn beste tijd 1:09.

De opbouw van de grafieken lijkt in grote lijnen op elkaar, met dat verschil dat ik over de hele linie steeds sneller ben gegaan en wellicht dit jaar een beduidend vlakkere race heb gelopen. De lange staaf is het lastige deel, klimmen op de Postweg. In 2009 deed ik daar bijna zes minuten over, dit jaar 5:01. Nog een leuk getal: de 10 km tijd. In 2006 lag die op 1uur4 en in 2012 op 46:38. Hier alleen win ik al 18 minuten in zes jaar! Lachwekkend.

7H2012

Ik heb gister eigenlijk alleen op het gevoel gelopen. Geen hartslagmeter en ik wist niet eens wat ik gemiddeld moest lopen voor de streeftijd van 1:10. Voor de rest heuvelaf snelheid gemaakt en heuvel op rustig aan (zie hieronder). Een prima recept voor een PR. Was ik kapot? Nee, er zit meer in het vat. Ik heb nu al zin in de editie 2013.

Waar bruin daalt (hoogte) neemt blauw toe (snelheid)

En de overige tijden. M. loopt prachtig 1:06 en coach J. en Hinde H. ook 1:09 (wel wat seconden sneller dan ik) Mooie tijden van iedereen.

Via mobiele telefoon

PR!

Wil ik vandaag 1:10 lopen loop ik 1:09:59 en 97 honderste!!!!!!

Via mobiele telefoon

Het team

Via mobiele telefoon

Klaar voor de start.....

Via mobiele telefoon

Plaattaart met pap in de benen

Drie jarigen met de taart (in het midden)

'Daar is de taart', roept iemand. En hij doelt niet op Roeister J. die ietwat verlaat binnenkomt maar op de versnapering die zij meebrengt. Wij zitten dan al ruim een kwartier aan de thee. Zondag is er een serieuze wedstrijd en dan is de training voor één keer wat minder zwaar. We lopen net 10 km, een rondje Sonsbeek. Dat is omlaag en stevig omhoog. Niet te pittig.

 

Toch hoor ik om me heen de phpd-tjes die zich nu vertalen als 'pap in de benen (coach J.)' en het ging niet lekker (M.)'. Die gaan dus zondag hun pr gewoon verbeteren. Ik zit zelf in een Goudlokje-scenario dus dat komt ook wel goed zondag. Voor degene die het niet weten, Goudlokje eet in het sprookje de pap van de drie beren en vindt een bordje dat niet te heet, niet te koud, niet te weinig en niet te veel is. Het is dus een scenario waarin alles in perfect evenwicht is.

 

Maar ja, dan moet er dus nog zo'n stuk appel-plaattaart in. Dat was overigens geen straf. Vanaf deze plek moet ik roeister J. een ferm compliment geven. De taart was heerlijk en met veel zorg en liefde bereid. Top!


Het zal haar veel moeite kosten deze prestatie volgend jaar te verbeteren. We wachten in spanning af......

Ze leggen me wel druk op

Mail uit Rotterdam: