En dan pakken we de training weer op

testrondje

testrondje

Natuurlijk, in de voorgaande blogs gaat het over de marathon van Jan. Terecht, mooie prestatie in koude en regen. Gisteravond eten we er een plak cake op en omdat J. ook jarig was gaan er een mergpijpje en een bokkepootje achteraan. Maar dat betekent niet dat we stilstaan. Afgelopen donderdag en gister staan in het teken van snelheid.

tempootjes

testrondje (14 km totaal)

Donderdagavond zijn het 8 tempootjes in het bos langs de A12. Gister het gevreesde testrondje. De bovenbenen voelen zwaar, ik heb er weinig zin an. Maar als we losgaan loop ik toch met de eerste groep mee en eindig ergens middenin. 4,1 km in 18:36 dat is een gemiddelde van 13,2 km/uur.

Ik ben er tevreden mee en maak er een rommelig blogstukje van.

tempootjes in het bos

Prof J. loopt

Vandaag liep Jan, mijn trainingsmaat Rotterdam zijn 10de marathon in regen en koude. Maar met een fraaie 3:39:55. Zie hier:

Opstarten maar

fietstocht 61 km

Na zo'n marathon moet je weer opstarten. Eerst mag je een weekje rusten, ook in je column. Daarna moet de diesel weer langzaam opstarten, warm lopen. In mijn geval is dat een stukkie fietsen met M. Dat stukkie werd 61 km op de eerste Paasdag. We laten ons leiden door de knop 'surprise me' op onze nieuwe fietscomputer.

herstel op de baan

Dinsdag is er een baantraining. Prof J. wijst naar mijn kuiten. In deze periode komen de blessures snel. Maar dat had ik ook al begrepen. Ik haak af na zes keer 400 meter. Er staan er twaalf op het program. De kuiten zijn inderdaad stijf na afloop. Eén nachtje maar, daarna loop ik weer vrolijk rond. Het gaat weer goed komen.

Zo voelt een marathon dus (2)

Pffff, de hele week had ik geen puf in de marathon. Spieren stijfjes, pijntje, twijfel over de schoenen. Het gevoel begint zaterdag als we, M. en ik, naar Rotterdam vertrekken en komt helemaal goed als we de supporters treffen voor het beursgebouw.

Maar ja, dan moet je hem ook nog lopen. Als ik de startstreep passeer schiet het door mijn hoofd, meer dan 42km, een takke-eind. Maar dan staan de supporters langs de kant en loop ik fluitend naar het Feijenoordstadion. De benen zijn goed, ik moet regelmatig afremmen omdat ik boven de 12 per uur schiet en een enkele keer zelfs dertien. Naar de tien km is ook een makkie. Op 15 km staan de supporters weer en het voelt echt goed.

Daarna komt de saaie lus in Rotterdam zuid. Een beetje bomen, een beetje grasveld, geen publiek en een langsrazende snelweg. Ik weet dat de halve nadert. Daar begin ik de benen even te voelen. Is er een stukje vals plat? Het weer is prima, lekker warm als de zon doorpiept, heerlijk koel overwegend de rest van de wedstrijd.

Op 23 km zie ik twee kleine Hong Kong chinese loopsters. Ik loop daar mee op, even de krachten sparen, denk ik. Maar mijn paslengte is te groot. Snel laat ik ze achter me. Dan is het op weg naar de brug waar de supporters weer staan. Het is een feestje met overal muziek, geweldig weer en de brug komt sneller dichterbij dan ik me van de vorige keer herinner.

Top die support, dat geeft kracht. Ik loop nog steeds fors onder de 3:45, stiekem een doel. Het begin is sterk en de kracht is er. Dan de brug op (leve de hellingtrainingen in Arnhem) en de brug af (snelste kilometer van de marathon), door het tunneltje weer omhoog (effe doorzetten P.). Het stuk tussen de pakweg 27 en 30 vond ik vorig jaar moeilijk. Ik zag het bord 40km maar dat is voor de terugkeerlopers, vond ik toen demotiverend. Dit jaar had ik me er de hele week een aantal keren op gefocussed. Bochtje naar links, bochtje naaar rechts, bochtje naar links en dan naar de dertig.

Komt het Kralingse bos. Dat is één lus schuin omhoog naar het noorden, dan rechtsaf en via een rare kronkel (snelweg onderdoor, dwaze wijk, snelweg onderdoor terug) naar de 37 km. In dit stuk krijg ik het moeilijk. Ik zie een bordje refreshment, verwacht een spons maar krijg een gelletje Aquarius. Ik heb dan al drie gelletjes op, een aspirine en een magnesium buisje. Eén gelletje is reserve en zal ik laten alsnog nemen.. Ik pak de Aquarius maar mee. Mijn maag is sterk.

Tussen kilometer 35 en 38 pak ik het tempo weer op. Daar staan mijn supporters. Daar wil ik niet langswandelen of strompelen! Bovendien heb ik M. toegezegd te zwaaien en niet stuk te zitten. Eerst Marc en Nicole, erg goede vrienden en Marc de man die mij en M. trouwde. Super dat ze er zijn. Dan de cikoclub met Herma, Jan (2x), Cordien, Nicolien, M. en Jeanette. Dat geeft energie. Kort daarachter staat mijn nichtje Lisette met haar man.

Dan wordt het moeilijk, tussen de 38 en 40 is het zwaar. Dan geef ik me weer de schop onder de kont. Ik wil in de 3:40tigers lopen. Bovendien is het hotel langs de route (Blaak) en kan ik de afstand goed inschatten naar de finish. Ik versnel en draai rechtsom de Coolsingel op. Mijn supporters staan op de hoek. Op de Coolsingel staat de tijd stil. Ik sprint maar dat ellendige finishdoek komt niet dichterbij. Ik dwing me ook om me heen te kijken. Van vorig jaar herinner ik me niets op de Coolsingel. Uiteindelijk finish ik in 3:49:18. Ben blij. Een biertje gaat er daarna strak in!  Ik zal hem nemen met Maarten (debuteert met een mooie 3:37 én kramp) en Vincent (4:34uur).

Topdag in Rotterdam! (2)

Zo te zien heeft trainer M. zijn krampaanval net gehad (fotografie: Jan V.)

Topdag in Rotterdam!

Topdag in Rotterdam (foto's prof J.)

......dat ellendige verval

Het is tijd voor de eerste analyse. Met een gemiddelde van 5,15 ofwel 11,4 zou ik ruim onder de 3:45 duiken (stiekem op gehoopt). Het begin was goed, maar ja de marathon begint pas na de 32 kilometer. En dat krijg je dat verval. De volgende marathon is dat hét punt om aan te werken.

Rotterdam 2013: beduidend langzamer dan 2014

Rotterdam 2014: mooi strak gelopen tot km 31, winst zit in eerste stuk tov de marathon in 2013

Rdam 6

De statistieken:

Mar R'dam Stnr 9091 netto 5K26:29 10K52:11 15K1:17:55 20K1:43:25 1/2M1:49:21 25K2:09:31 30K2:35:46 35K3:05:33 40K3:36:23 Fin3:49:19

Rdam (5 of 6 of toch 4)

Anyway ...... zo ziet een fris gedouchte 3:49 eruit.

Rdam (5)

P is gefinisht in 3:49. Super! Maarten 3:37, ook top! We gaan nu kijken hoe t met ze is.

Rdam (4)

Het wordt spannend! Maarten kwam net voorbij op 37 kn, heeft t heel zwaar, kramp gehad. Nu wachten op P. Heeft t ook zwaar vlg laatste tussentijd. Oei ....  Wordt 3:50????

Rdam (3)

P en Maarten lopen er allebei hartstikke goed bij! Nu op naar de 37 km. Spannend wat ze gaan lopen!

Rdam (2)

Op de 12 km liep P er super goed bij! Ook Maarten zag er héél goed uit. De supporters gaan nu op weg naar 25 km punt.

Marathon R'dam Peter Garstenveld netto 15KM 1:17:55 Geschatte aankomst 14:10:35.

Rdam (1)

De kleding is er klaar voor. Nu P zelf nog .....

Mini-marathon

4,2 km

Woensdag loop ik nog even voor mezelf. 'Niet te veel doen', roept M. me na. 'Max vijf kilometer'. Ik neem de auto naar het bos en loop een rondje. Terug bij de parkeerplek is het 4,2 km, 10 procent van de marathon. Vind ik wel mooi zo'n symbolische afstand. Ik laat het erbij.

De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik deze week niet met veel zin keek naar de zondag. Het is wel een behoorlijke afstand zo'n marathon en ik hoor eindtijden voorbijkomen die ik niet serieus neem (collega Henri vind dat ik 3.45 min per kilometer moet lopen, de toppers lopen immers veeeeeel sneller) tot behoorlijk goede inschattingen (Jan zegt 3:48). Maar je moet het toch maar ff doen.

Ik heb eerlijk gezegd geen tijd in mijn hoofd maar zou het fijn vinden ergens in de drie uur veertig minuten te eindigen. Ach ja, we zien wel. Morgenvroeg pakken en 's middags op pad. 'S avonds eten we bij een Italiaan en zondag lekker rennen! Ik heb er weer zin an........

Op mijn nachtkastje.........

Zoiets heet focus, geloof ik.

 

Posted with Blogsy

Aanlummelen in de lente

Herstelloop dinsdag

zondagochtenloop langs de Rijn

 Het is lente en met mijn trauma-tenen lummel ik de laatste anderhalve week wat aan richting Rotterdam. De dinsdag na de Venloop pakken we ruim 10 km herstel. De donderdag zit ik voor mijn werk ergens te dineren, dus die training laat ik schieten. Op de zondag loop ik nog eens tien kilometer met het thema 'Lente', het leidt tot bovenstaande collage. De boel staat overal prachtig in bloei.

Vandaag neem ik een vrije dag om te relaxen en dan stiefel ik rustig richting de zondag. Woensdag denk ik nog een kleine 6-8 te lopen. Meer voor het gevoel en dan moet het maar klaar zijn. Zondag is de start.

Hoop echt dat de tenen geen benebrekers worden........

Help, ik heb trauma-tenen

Trauma-tenen, zo noemt Petra ze, mijn voetverzorgster. Ik heb ze overgehouden van de Venloop. Waarschijnlijk is het de warmte die de voeten iets meer dan normaal hebben laten uitzetten. Met name de linker grote teen is erg pijnlijk, al trekt dat de laatste week wel weer wat weg.

'Als je eerder bij mij kwam dan had ik er een gaatje ingeboord, dwars door de nagel, dan had het vocht weg kunnen lopen. Nu is het gestold', zegt Petra. Ik weet niet of ik blij of niet moet zijn met zo'n opmerking. Een gat boren door je nagel is nogal wat. Maar je hebt aan de andere kant ook wel echte huis-tuin-en-keuken-helden die de hand aan zichzelf slaan. Dat heb ik gelukkig zelf niet hoeven doen.
 
Gelukkig heb ik nog een paar ingelopen schoenen liggen met een grotere wreef. Zal ik die in Rotterdam aantrekken of toch maar de Venloop-schoenen. Het is de vraag die mij nu al weer een week bezighoudt.

Zo kort voor de start in Rotterdam, zo'n probleem(pje) dat bovenkomt drijven. Ach ja, ik loop hem toch zelfs al kost het me uiteindelijk de teennagel en doet het wat pijn. Je bent een held of je bent het niet..........

Het weer voor Rotterdam ziet er goed uit

 

Posted with Blogsy