Pijntje......

Ik neem mijn marathonvoorbereiding serieus. Zaterdag loop ik 26 km, zondag 10 km in de regen en maandag sjouw ik vijf hallen door van een grote beurs. Dinsdag protesteert mijn scheenbeen. Overbelasting, shin splint, denk ik. Shit. Ik stop meteen de training. Dinsdag niet gelopen. Morgen ook niet lopen. Ik wil heel blijven en dat pijntje is een serieuze waarschuwing.

Volgens masseur J. valt het waarschijnlijk allemaal reuze mee. Ik moet er veel Biofreeze op smeren en morgen neemt hij mij onderhanden. 'Waarschijnlijk poets ik het er wel uit.' Dan zou ik zondag gewoon kunnen lopen.

Daar zit ik nu op te hopen. We eten een chocolaatje als troost. Mijn been stinkt naar Biofreeze.

Posted with Blogsy

Luie loop op zondagmiddag

Morgen een dag naar Duitsland voor het werk, met de trein naar Keulen en dan sjouwen over een beurs. Dan komt er weinig van een maandagavondje. Dus neem ik vanmiddag een voorschot en tik - na een verjaardag, anderhalf glas wijn - 10 kilometers weg in 10,5 per uur. Het wordt weer een luie loop, van huis richting Rheden en terug. Het regent....

26 kilometer met andere Jan

Stipt om negen uur meld ik me zaterdagochtend bij Prof J.. Hij zit min of meer anti-kraak in een uitbundig huis. Gashaard (check), zwembad (check), whirlpool (check), Koi-karpervijver (check), steur-vijver (check), tv met spraakbediening (check). Wij laten de trailers voor wat ze waard zijn, ze beleven hun avonturen elders.

Het is heerlijk loopweer met een graad of vier. Het is geen foto-weer. De wereld is een beetje grauw en nat. Omdat we allebei voor een marathon bezig zijn (Enschede en Rotterdam) kiezen we voor goede paden en flinke stukken asfalt. Het is op het kaartje te zien. Veel rechte lijnen die wij lopen.

Het gaat lekker en het gaat snel in km's van 5:25, 5:35 minuten strak. Het venijn zit in de staart, we moeten dan klimmen richting Schelmseweg. (zie hoogtegrafiek).

In een aantal aspecten is het eens een andere training. Op de eerste plaats ligt het tempo hoger dan normaal op een zaterdag (10,9 km per uur gemiddeld). 'Te snel', oordeelt M. als ze ervan hoort. Maar ja, het liep zo makkelijk. Op de tweede plaats houden we amper een pauze. Normaal zijn er meer stops. En, tot slot, geen foto's. Ja, we komen een loslopende Deense dog tegen met een klein hondje als vriend, maar die zijn al weer weg als ik de camera wil pakken.

Ik wil niet overmoedig worden maar de vooorbereiding richting Rotterdam gaat tot nu erg lekker. Vorig jaar had ik op dit moment mijn eerste dip al te pakken, de legendarische rode pijltjes route met mij aan het elastiek. Maar dat trauma had ik al eerder achter me gelaten.

Stevige en goed gelopen 26 km

We hebben 26 km in de benen, prof J. en ik. Gemiddeld gaat het in 10,9 km per uur. Thuis gekomen ligt het startnummer voor de Midwinter op de deurmat. Lekker steady stiefelen we verder richting Rotterdam. Leuk is dat, dat hardlopen......

 

Posted with Blogsy

Regen

We lopen 10 minuten rustig, 10 minuten sneller en nog eens 10 minuten sneller. En dat twee keer. Opgeteld leidt het tot nevenstaande haakse bocht. We lopen immers heen en wederom.

Onderweg begint het te regenen. Het fietspad is donker en ik loop mijn eigen tempo: alleen tussen de snelste en langzaamste groep. Wil me een beetje sparen. Zaterdag staat er weer een 26er op het programma.

Na afloop zijn de benen wat stram. Kou, regen, donker. De weg naar Rotterdam is wederom lang en soms onplezierig. Gelukkig maken de Toffifee's van C. weer veel goed na afloop.

Romantiek in het park

'Deze keer geen duurloop doen', zegt M. en ze wijst erop dat groep zes vijf keer een duizendje loopt. Ik kan niet met de groepen meetrainen want heb een afspraak later op de avond met masseur J. Dus stap ik naar buiten en besluit mijn eigen duizendjes af te werken in het park.

Eerst loop ik 2,5 km warm daarna begint het eerste rondje van 1km.

Halverwege de eerste km loop ik langs een innig zoenend puberstellletje, onder de lantaarn weggedoken in het park. Ze kussen intens. Tijdens de tweede, derde en vierde km staan ze er nog steeds. De lippen versmolten. Ik ren telkens langs.

Ze moeten mij wel irritant vinden. Ik schend hun privacy. Maar  denk ik 'jullie lopen straks geen Rotterdam, dat is een hoger doel'. De laatste km zijn zij ineens weg. Hun hartstochtelijke liefde blijft nog wel even, denk ik.

Heen en weer ofwel de luie loper.....

Soms dan doe ik de heen en weer. Loop vanaf huis vijf kilometer precies en neem dezelfde weg terug. Zeker weten dat je dan met het verstand op nul op 10 km uitkomt. Zo kun je door je in te spannen toch een luie loper zijn. Dat mag op maandagavond.

Reorganiseren.........

Ze hangen. Wel even een klusje maar dan heb je ook een prijzenwand.....

.

De diesel slaat aan....

oeps, km 17 gaat te snel....

Eerlijk gezegd zie ik er wel een beetje tegenop. Deze week maak ik tegen de 80 kilometer waarvan Egmond (halve marathon deels op strand), Noordwijk (10 km op strand) en het achtje bij de Stayokay (pittige klimmetjes) niet de makkelijkste km's zijn. Maar het marathonschema is opgestart dus we zetten vandaag aan voor de 23 km die op het trainingsprogramma staan.

In de eerste driehonderd meter vanuit huis weet ik het al. De macht is er en de diesel zal straks aanslaan. Dat doet-ie dan ook net voor de boerderij van Van Ark. Ik loop erg makkelijk met de amazone en JvB mee. We toeren over de Veluwe. De heuveltjes zijn een blijde onderbreking. Net als de zwijnen en de stierbeesten die wij onderweg tegenkomen.

Natuurlijk zit er lichte vermoeidheid in de benen in de allerlaatste kilometers maar het dieseltje knettert naar behoren en we lopen dan ook heerlijk in het zonnetje. Temperatuur rond de 8 graden. Hoe anders was het vorig jaar met sneeuw en vriestemperaturen.........

hond voor....

hond na.....

Bij Van Ark probeer ik overigens vriendschap te maken met de hond. Dat lukt behoorlijk goed getuige de voor en na foto (Gerrie het kkan echt......).

Daarna maken we eventjes tempo in km 17. Niet in de gaten gehad. Goed dat de ldc-er van dienst even op de rem gaat staan. Maar ja, soms loop je op gevoel en stap je de kilometers zo maar lekker weg. Vandaag is zo'n dag.

Nu richting Rotterdam de vorm aanscherpen en vasthouden. Overmoedig worden zal ik niet, daarvoor heb ik een dame hier in huis die mij voortdurend terugfluit. M. is streng (en rechtvaardig), onder dat regime heb ik maar te leven. Op de Veluwe is er euforie thuis is haar relativerende jajaja, gutgutgut (gaap).....Wat een lieverd!

Vocabulaire

Trainster N. heeft de leiding vanavond. Dat leidt tot spectaculair nieuw vocabulaire, bijna poëzie. Ze spreekt over 'het touwtje aan je kruin' en de 'reactieve teen'. Mijn fantasie gaat dan helemaal los. Ik zie chaos en opstand, woede en verzet.

De reactieve teen vroeg
aan het touwtje aan de kruin.
'Waarom trek je zo hard?'
Je maakt mij het leven lastig,
want ik hoor op de grond.
Waarop het luisterend oor protesteerde.
'Horen, behoort tot mijn taak, ik wijs u daar op!'
Dat viel slecht in het gehoor van de wijsvinger.'
'Wijzen is dan weer mijn ding',
zei de vinger met enige wijsheid.

Dat schoot de hersenen weer in het verkeerde keelgat.
Binnen de kortste keren was het hele lijf ontregeld.

Posted with Blogsy

Het leven is een avontuur

Iets op een podium....

Het leven is een avontuur, bedenk ik me, terwijl ik omlaag kijk. Ik sta begin januari tot boven de knieën in het Noordzeewater en heb nog pakweg 25 meter te gaan naar de wal. Tja....... Hoe kom ik daar? Welnu, mijn vertrekpunt was het vijfsterrenhotel Huis ter Duin. Ik had daar de vorige avond iets gedaan op een podium en daarna intiem gedineerd met pakweg 370 gasten. Ik had een kussen gekozen uit mijn pillow menu (vijf varianten van zacht tot 'firm') en was gaan slapen.

Dat doe ik ieder jaar op de tweede dinsdag van januari.

Wat ik ook doe is 's ochtends dan uitlopen op het strand. Om half zeven ga ik dus het strand op, in het pikkedonker. Ergens onderweg zie ik een plas zeewater en vergis me in de diepte. Voor ik het weet staat ik kniehoog 30 meter te waden. Effe de tanden op elkaar en weer rennen, noem het de ware trailspirit. De kou ren ik er snel weer uit.

Toch een mooi tochtje van ruim 10 kilometer.

Maandagavondrondje..

En daar is-ie: het eerste echte maandagavondrondje. Rustig herstellen 8,25 km in 10,4 per uur. Daarna douchen en eten. Kijk zo kun je de avond ook beginnen. Dinsdag wederom een stukkie lopen op het strand. Traditioneel brengt het werk me naar Huis ter Duin in Noordwijk de tweede dinsdag van het jaar. Die gelegenheid laat ik me niet ontgaan. Overnachten en dan voor het ontbijt een paar km pakken.

Egmond, de analyse, de ruwe data

Egmond 2014 - 1:46:36

Egmond 2013 - 1:49:40

Egmond 2012 - 1:45:38

Egmond 2011 - 1:47:19

Niet mijn snelste halve marathon in Egmond blijkt uit bovenstaande staatjes. 2012 was met 1:45 een parcoursrecord. Voor zover ik me herinner was het ook een stevige wind in de rug op het strand. In atletiektermen: te veel 'meewind' en dan keuren ze zoiets af.

Even een paar conclusies:

Evenwichtiger: in 2011 en 2012 zien we een woeste start. In 2011 beperkt tot de eerste km's in Egmond. Daarna wellicht te voorzichtig op het strand geweest. In 2012 een woeste start tot ver het strand op. De woeste start eist zijn tol in het tweede deel.

Ambitie: Stiekem zijn de ambities verlegd. In 2013 en 2014 is Egmond de start richting marathon Rotterdam. Het devies is heel blijven. Met name in 2014 heb ik dan ook lekker gelopen, geen centje pijn na afloop en niet kapot. Dat is prima. Met in 2014 sneller (11,7 gemiddeld) dan in 2013 (11,4). Er zit dus wel vooruitgang in.

Wandelen: de dagen van wandelen zijn voorbij. In 2013 - meen ik - en in 2014 zeker geen meter gewandeld, behalve bij de drankposten. Maar dat mag.

De overige conclusies mag de lezer zelf trekken.

Het begin is er....

Egmond is de aftrap van Rotterdam. Nou die aftrap is goed. Live vanuit Egmond kan P. een 1:46 melden. Erg vlak gelopen volgens het boekje en sneller dan voorgaande jaar! Tevreden dus. En ja, morgen weer het eerste mAandagavondrondje......

Chillen en een bloederige wond

De wond van Egmond 2013

Chillen. Het is geen woord dat ik vaak gebruik. Het is ook van een of twee generaties na mij. Maar ik begrijp wat het betekent en gebruik het dus maar als 'leenwoord'. Gisteren liepen we een chill-rondje van zo'n 10 km. Zondag komt Egmond eraan en iedereen wijst al weer op zijn phpd-tjes, tempert de verwachting om zondag natuurlijk toch te vlammen. Je plek op de apenrots - bepaald door eindtijden - wil je natuurlijk niet opgeven.

Persoonlijk tip ik ik trailer recrvhj J. Hij heeft het woord trail zo vaak in de mond genomen (en trailgetraind) dat het nu maar eens op het strand bewezen moet worden. Dat strand is waarschijnlijk mul zand bij opkomende vloed. Ideale ondergrond voor een trailer met ambitie.

Ik heb een andere agenda. Egmond is de start van de eerste wedstrijd. Die wedstrijd bestaat eruit zonder blessures in Rotterdam te komen.  De tweede wedstrijd is de eigenlijke marathon. Zondag loop ik dus vooral op gevoel. Proberen een ritme te pakken dat net iets boven het marathon ritme ligt maar waarbij ik wel doorstiefel.

Egmond is bijzonder. Vorig jaar ging ik er op de vuist en hield ik er een gekwetste knie aan over (zie foto): mijn wond van Egmond. Ik was er niet trots op maar het was gerechtvaardigd. Dit jaar zullen we het zien. Hieronder het chill-rondje:

PS. er zijn mensen die twijfelen aan het wond-verhaal. Hier het bewijs vanuit de Garmin. De Garmin liegt niet!

Sterven op de Cattepoelseweg

Oké, voor Rotterdam sta ik ingeschreven. Nu nog goed fit worden. Gister was dat niet vanzelfsprekend. We lopen twee keer 20 minuten op tempo. De eerste 20 blijken er tien te zijn. Dus dat ging goed.

De tweede 20 gaan op het laatste stuk vanaf Sonsbeek, rechts langs Rijnstaete en dan via de Cattepoelseweg naar de chinees aan de Schelmseweg. De kenners weten het: het is een verschrikkelijk klimstuk. Minder goede benen, tempo moeten lopen en het klimmen maken dat ik bijkans sterf op de Cattepoelseweg. Dat is het slechte nieuws.

Het goede nieuws is dat ik eenmaal boven snel herstel en de dag erna geen phpd-tje meer heb. En die had ik wel na het weekend. Kijk, P. gaat weer de goede kant op, te weten richting Rotjeknor! We hebben er zin in. Voor de liefhebbers het trainingschema voor de komende maanden (naast het maandagavondrondje en de ciko-trainingen op dinsdag en donderdag wel te verstaan):

Goede voornemens!!!!!

Zondagochtendrondje met M.

Om wakker te worden, een klein rondje van 11,5 km. Opvallend hoeveel joggers en mountainbikers er op zondagochtend in het bos lopen en fietsen. Heel veel. Maar ja, het is dan ook begin januari. Mensen met goede voornemers....... Goed dat ze het doen, trouwens.

Eerste training in 2014

Terug in het Hollandse. Vandaag weer de eerste ld opgepakt (lange duurloop). Wel in mijn eigen tempo. Op 7 kilometer laat ik de groep de groep en loop in eigen tempo terug, wel met een bocht. Uiteindelijk kom ik op ruim 17 km in 10,3 per uur. Nette training, rustig begonnen dit jaar. Dat is ook het motto: kilometers maken en niet direct op tijd lopen. Ik heb een doel, maar daarover later meer.......

 

Posted with Blogsy

Jbel Lkest

Even een weekje in Marokko geweest. Temperatuur 18-20 graden ('s avonds koud). Was heel ontspannen, een goede voorbereiding op een nieuw loopjaar. Vier dagtochten te voet gemaakt, niet hardgelopen. Een van de mooiste tochten was het beklimmen van de Jbel Lkest. We klommen naar 2350 meter. Een pittige klim met mooie passages. Goed voor de romp- en enkelstabiliteit. Is ook een training zegt trainer W. vanochtend tegen mij. Hij heeft gelijk. Je hoeft niet altijd snel te gaan om beter te worden.

 

 

Nieuwe rek- en strekoefeningen door M.