Langzaam snelheid maken

We beginnen bij het stoplicht op de Schelmseweg en rennen naar de Emma-pyramide, op en af. Dat is 4,74 km. Daarna dezelfde weg terug, maar dan sneller. Het bruine lijntje geeft de hoogte aan en het blauwe lijntje de snelheid. Mooi gespiegeld geeft bruin de Emma Pyramide weer: erop en eraf en van de andere kant er weer op en af. Zie het midden van de grafiek.

Ik houd me een beetje gedeisd. Loop makkkelijk deze avond en J-A. trekt een kopgroepje aan waarin ik met loopster H. meega. Kort voor het viaduct op de Schelmseweg komen loopster B. en S., de leeuw van Marrakesh, ons achterop. Maar de leeuw hijgt een beetje, die heeft al veel gegeven. Toch gaan die twee erop en erover voor wat ons kopgroepje van drie betreft.

Dan trek ik de diesel langzaam op gang. Ik achterhaal de leeuw. Ik achterhaal loopster B. en loop ineens op kop. In de schaduw van de volle maan die pal achter ons staat zie ik iemand mij volgen. De schaduw van zijn hoofd zit me op de hielen. Ik concentreer mij op mijn loopritme (soepel), mijn ademhaling (rustig) en mijn kuiten (niet verzuren). De laatste 600 meter gaan in 15,5 km per uur. Dat is hard. Ik vind het in ieder geval hard.

Als ik finish bij de stoplichten zie ik dat de schaduw Drent T. is die de marathon afraffelde in 3:10. Die kan lopen. Natuurliijk kon hij mij inhalen, maar dat deed hij niet. 'Goed gedaan. Het ging echt hard', zijn zijn eerste woorden.

Ja, het ging behoorlijk hard, maar ongelooflijk soepel. Zaterdag was het werken, gisteren was het genieten. Fijne training.

 

Lelijk ding

 

Om een lang verhaal kort te maken, M. liep dus een fantastische bridge-to-bridge samen met amazone C. Aan de finish was er gesteggel, gedoe, een cat-fight en noem maar op met een bitch die ten onrechte op het podium kroop en M. haar rechtmatige prijs ontnam. Uiteindelijk is er recht geschied: vandaag komt M. thuis met de rechtmatige beker. Top!


Nu nog een donker plekje in huis vinden voor dit lelijke ding, die beker dus......

Werken en Long Fit

Waar coach J. spreekt van een 'heerlijke test', heb ik lopen werken deze zaterdag. De benen zijn zwaar, het begin is erg koud en ik loop daardoor te gespannen in de nek. Dat breekt me op aan het eind. Het begon al met het inzetten van mijn sportlenzen. Ik zag geen jota. Bleek de fabrikant twee wegwerplenzen op elkaar in één doosje te hebben gestopt. Kom daar maar eens achter.

Ik houd het er maar op dat het geen goede trainingsweek was. Weliswaar 10 km gelopen door Parijs, maar daar ook goed getafeld en aan de wijn gezeten. Daardoor miste ik de dinsdagtraining. Donderdagavond stond ik niet op de baan, maar zat ik te vergaderen in een AC restaurant met een broodje kroket.

De weegschaal is na zo'n week onverbiddelijk en tikt de 90 kilo aan.

Desondanks waagt M. het erop en biedt mij een stroopwafel aan bij de thee. 'Nee dank je', zeg ik tandenknarsend.......... Gelukkig belt op dat moment de pakjesman aan. Ik koop steeds vaker online. Zo kocht ik onlangs allemaal nieuwe schoenveters via het web. Kan ik iedereen aanraden. In de zo'n zaak weet ik nooit meer de kleur van mijn schoenen en het aantal gaatjes. En dit gaat super.

Nu kwam het pakje van Girav.nl. Gisteravond besteld en nu in huis. Girav verkoop L/LF T-shirts. De eerste L staat voor L als in XL. De LF staat voor Long Fit. Het zijn dan ook normale T-shirts met een extra lange ruglengte. Top webshop! Ik trek er meteen eentje aan. Weldadige warmte omringt nu ook mijn onderrug. Tip voor P. van Roeister J.

Geen detail wordt hier in huis vergeten op weg naar Rotterdam.

Probeer-ommetje

Vandaag zat hij bij de post, mijn nieuwe Garmin 310XT. De Forerunner had een probleem met een uitgeputte batterij. Grappig dat je door te rennen, je mentale batterij kunt opladen en de batterij van je horloge tegelijkertijd kunt uitputten. Het is puzzelen en pielen, maar het ding werkt nu. Bovenstaande grafiek geeft dat prachtig aan.

Ik loop het huis uit de straat af naar beneden en moet dus ook weer naar boven. Het leidt tot een fraaie sinus-grafiek hierboven (bruin is hoogte). Zegge en schrijven 350 m, de eerste data uit het toestel dat mij naar en door Rotterdam moet loodsen! De batterijduur is 20 uur dus er is ook geen tijdsdruk voor mijn eerste marathon.

De grafiek vloeit voort uit een probeersel en ik maakte daadwerkelijk een ommetje, maar de trouwe lezer zal begrijpen dat het woord 'testrondje' hier in huis even niet valt........

 

Parijs

rondje Parijs

Het werk brengt me naar Parijs. Ik zeg wel vaker, het is hard werken maar zeker geen rotbaan. Ik vind dan ook een uurtje om even de schoenen aan te trekken voor 10 km door de stad.
Ik begin ergens bij de Place de la Bastille (revolutie 1789). Ren verder langs het kanaal St. Martin (waar speurder Maigret van schrijver Simenon het mysterie oplost van het lijk zonder hoofd). Ik kom uit bij de Notre Dame (Victor Hugo, de klokkenluider van de Notre Dame). Ga verder langs het stadshuis (Hotel de Ville) naar de Tour St. Jacques, het beginpunt in Frankrijk van de bedevaart naar Santiago de Compostella in Spanje. Kom uit bij uit Louvre (Mona Lisa) en ren over het Cour Carré naar de glazen Pyramide gebouwd onder het regime Mitterand. Mijn voetstappen roffelen over de kasseien. In de verte zie ik de Obelisk op de Place de la Concorde, gejat door Napoleon uit Egypte. Via nauwe straatjes en boulevards ren ik terug.

Wat zie je veel in een uurtje als je je loopschoenen aantrekt.

Louvre

Tour St. Jacques

Notre Dame en Hotel de Ville

Place de la Bastille

Gastblog M.: Echtelijk gesprek

Donderdagavond 18 oktober, na afloop testrondje

(onder genot van een glaasje wijn, toen nog wel)

P.: Goh, tot nu toe ben ik dus altijd sneller geweest dan jij.

M.: .......

P.: En Coach J. is ook pas 1x sneller geweest dan ik.

M.: Huh huh

P.: Zelfs Ultra F. en Trailadept E. zijn nog nooit sneller geweest dan ik!

M.: Zucht .......

Dit gesprek herhaalde zich de dagen daarna gemiddeld 5x per dag,

tot gisteravond:

P.: Goh, tot nu toe ben ik dus altijd sneller geweest dan jij.

M.: .......

P.: En Coach J. is ook pas 1x sneller geweest dan ik.
M.: Huh huh
P.: Zelfs Ultra F. en Trailadept E. zijn nog nooit sneller geweest dan ik!
M.:

- MISSCHIEN DAT JIJ ER DAN OOK 'NS VOOR MOET ZORGEN DAT JE IN ÉCHTE WEDSTRIJDEN SNELLER BENT DAN WIJ!
- DENK JE NU ECHT DAT JE ONS ERUIT ZOU KUNNEN LOPEN BIJ ZO'N LULLIG TESTRONDJE ALS WIJ ÉCHT ONS BEST ZOUDEN DOEN?!
- ZORG JIJ NOU MAAR DAT JE NIET OPGEEFT ALS 'HET FF NIET LEKKER GAAT' EN STIEKEM DE KORTE ROUTE NAAR DE FINISH NEEMT!
- LOOP JIJ EERST MAAR 'NS EEN MARATHON, DAN PRATEN WE VERDER!
- EN ZIE EERST MAAR HEELHUIDS AAN DE START VAN DE MARATHON ROTTERDAM TE VERSCHIJNEN!
- HUP, NU TRAINEN JIJ!

P. is heden middag voor het laatst hardlopend gesignaleerd in Parijs, alwaar hij voor zijn werk naartoe moest. Gezien zijn abominabele richtingsgevoel (zie hier en hier) wordt het ergste gevreesd .........

Prachtig fietsweer

Terwijl Prof, J. een prachtig PR loopt in Amsterdam (3:22) pak ik de fiets uit de garage. Dat heeft een reden. Mijn vriend Achilles noopte mij tot het tijdelijk stoppen met lopen. Ik kocht toen een Eddy Merckx racefiets en heb er mooie tochtjes op gemaakt. Bij de laatste beurt ontdekten de werkplaatsjongens van De Pedaleur een scheurtje in het carbonframe. Valt binnen de garantie dus ik heb een gloednieuwe, het frame althans.

Dat frame moet dus getest worden.

Zo fiets ik van Arnhem naar Nijmegen dwars door de polders en velden rondom Huissen en Bemmel. Wederom brengt de fietsersbond mij op prachtige plekjes. Echt een aanrader, hun fietsrouteplanner. Op het stuur (zie hieronder) mijn Bryton fietscomputer en Garmin routeplanner, ben een hightec fietser. Ik fiets langs de Waal en de Linge en lees en passant dat die laatste met 100 km de langste rivier binnen de Nederlandse landsgrenzen is. Een weetje.

Opvallend is ook het grote aantal joggers dat ik tegenkom. Je hebt ze in alle soorten en maten. De meesten zijn veel te warm gekleed. Ook hun loopstijl is opmerkelijk. Het varieert van zwoegen tot huppelende pasbewegingen. Geen van allen efficiënt, zo denk ik.

En al denkend trap ik ruim 68 km weg. Prachtig weer, mooie tocht, genoeg wind om er een training van te maken.

Herfst en de verdachte tuinman

Het is een prachtige herfstochtend. Het valt me op hoe het bos en de heide steeds anders zijn naargelang het seizoen. Het ene moment herken je ieder paadje, een maand erna ben je het weer even kwijt. M. en ik besluiten gezamenlijk een stuk te lopen. M. wil 15 km en ik 20. We lopen dus eerst een stukje samen op, maar op het kleine heidje nemen we afscheid.

'Het viel me niet mee', zegt M. als ik weer terugkom. En ik moet eerlijk zeggen de benen zijn na een duurloop en een testrondje zeker de eerste 10 km behoorlijk aan de zware kant. Daarna loop ik ongemerkt door in een pittig tempo. Uiteindelijk is het 10,6 km per uur over 20,6 km met 450 hoogtemeters. Kenners noemen dat een goede training.

Het is een bijzondere week en er is mij iets opgevallen aan het testrondje. Ik heb de resultaten van het afgelopen jaar er nog eens bijgepakt. Toen liep ik 15:53 op 3,4 km. Nu loop ik 15:52, zeg maar net zo snel. Maar M. liep de vorige keer nog een minuut langzamer dan ik. Deze week loopt ze een halve minuut sneller. Dat is anderhalve minuut progressie in een jaar!

Dat is veel. Heel veel. Met belangstelling lees ik de berichtgeving in de krant over het wielrennen. Renners die je ineens voorbij komen vliegen. Moet ik geloven dat deze progressie uit een half uitgevoerd bietensap experiment voortvloeit..........of is er meer aan de hand? Ook amazone C. debuteerde sterk in Berlijn. Greep zij ook naar een paardemiddel?

Het toeval wil dat wij een tuinman hebben die ook ongelooflijk snel loopt.

Bubka-testrondje

duurloop

'P. doet het het op de Bubka manier, een verbetering met 1 seconde, schrijft trainer W. over het testrondje. Ik loop 15:52 dat is een gemiddelde van 13,2 km per uur. M. liep vorig jaar een minuut langzamer dan ik, en nu een halve minuut sneller. Vorig jaar liep ze inderdaad een beetje de kantjes eraf.

testrondje

Voor mij is het testrondje goed geweest. Ik zit in de niet-volle-bakmodus en heb er dus niet alles uitgeperst.Voor zover ik me herinner, vorig jaar wel. Daarbij komt dat ik het met een thermoshirt en loopshirt behoorlijk warm had en in het donker het fietspad voor geen meter zag. Dat laatste gold overigens vorig jaar ook. Ik moest dus hier en daar inhouden.

testrondje

Al met al kan ik sneller al zal de tijd van M. niet snel te benaderen zijn. Op dit moment is ze een klasse apart. Zelf heb ik ervan geleerd vooral mijn ademhaling onder controle te houden. Snel dreigt deze oppervlakkig te worden. Een paar diep ademhalen, helpt me dan vooruit.

Verder nog ruim 13 km duurloopje op de dinsdagavond gedaan. Het is goed voor deze week, nu een handjevol chippies en een glaasje wijn. Weekend.

 

Het wordt serieus....

Met dank aan M. die dit schema voor mij heeft opgesteld. Fijn om te weten dat zij er als supporter nu ook al mee bezig is.

Hulp van boven

Trap zonder einde

Terwijl de een na de ander in een loopidentiteitscrisis zit (hier of hier of hier) heb ik een helder doel voor ogen. Ik wil die marathon in Rotterdam uitlopen, en om te beginnen aan de start verschijnen zonder blessures. Dit weekend krijg ik onverwacht hulp van boven.

linksonder de basiliek

Mijn pad (of liever gezegd Ryanair) brengt me naar Bologna, mooie noord-Italiaanse stad, een aanrader. Ik kwam daar omdat een groepje oud-studiegenoten de banden weer eens willen aanhalen met een tripje. Mijn vrienden zijn eters, drinkers, werkers, maar geen lopers. Zo komt het dat ik zaterdagochtend om zeven uur met mijn loopschoenen aan alleen uit het hotel vertrek.

google earth impressie

Rondje oude binnenstad, denk ik in al mijn naïeviteit. Rustig aan, ben zo weer terug.

Al snel ben ik echter verdwaald en ren ergens onbewust naar het zuid-westen van de stad. Het gaat soepeltjes. Voor mij zie ik een trappetje. Daar ren ik naar boven. Bovenaan het trappetje draait het links om en ik kijk omhoog in de galerij en ik zie het vervolg van het trappetje. Dat ren ik ook naar boven. Bovenaan gekomen draait het trappetje naar rechts. Het gaat maar door. Het blijkt een erg lange trap te zijn.

Niet zomaar een trap.

Ik blijk een 3,8 km lange kruisstatie omhoog te rennen naar de basiliek van San Luca, gewijd aan de mysterieuze madonna. Het is de langste overdekte kruisstatie in Europa.Het trappetje is een groots katholiek monument. Ik had er nog nooit van gehoord. Af en toe zie ik links van mij een beeld, een fresco, wat bloemen. Geen tijd om er goed naar te kijken.

Nu ben ik van goede katholieke huize en wij katholieken zijn nooit beroerd genoeg om ergens een hogere macht in te zien. Gedwee sla ik dan ook een kruis als ik - enigzins met moede benen - boven aankom. Maar ik weet meteen dat als je zoveel moeite doet voor Maria zij ook iets terug gaat doen. Zij bracht me immers hier. '14 april 2013, marathon Rotterdam, minimaal 4uur12', prevel ik zachtjes tegen haar.

 Ik weet zeker dat zij het in haar heiligenboekje heeft opgeschreven. Zij heeft me immers zelf naar haar toe geleid. Wat een mirakels weekend!

Overgangstijd

We lopen het rondje Oosterbeek. Het is herfst, de bladeren vallen en het is vroeg donker. Volgens sommigen niet mijn sterkste periode. Er zitten ook nog heel veel bladeren aan de boom. Die houden het beetje licht tegen. In het potduister zoeken we dan ook onze weg langs het spoor omhoog.

Het is meer een wandeltocht dan een duurloop.

in rechte lijn wil de Garmin terug

Als ik de uitdraai nakijk zie ik dat we tijdens de donkere wandeling dezelfde kilometertijd hebben als tijdens de loopscholing. Niet snel dus. Maar als we dan eenmaal lopen draaien de benen mooi mee. Vooral het stukje klimmen richting het ziekenhuis is pittig. Ik meet 4.50 op de kilometer.


Maar wat blijkt, waar ik doorstiefel geeft mijn Garmin het op. In rechte lijn trekt hij door naar Ciko. Die 4:50 is snelller! De batterij is prut. Eenmaal terug heb ik twee keuzes. Of ik loop een marathon onder de drie uur (dat trekt mijn Garminbatterij nog net) of ik koop nieuwe. Heb niet zo'n vertrouwen in die mannetjes die het ding openschroeven en er een tweedehandsbatterijtje inzetten.

Eerst maar eens resetten.......

Mysterieus rondje

Mysterieus rondje

'En? 'vraagt Roeister J. zich af naar aanleiding van mijn blogpost hieronder dat ik in de regen ga rennen. Nou, nat dus. Maar dat heeft wel weer wat. Ik vertrek om half negen in mijn uppie vanuit huis voor de zaterdagochtendtraining. De Berlijners herstellen en ik heb geen zin om mij bij de groep aan te sluiten. Ook wil ik eens een heel andere kant oplopen.

Het wordt richting Zijpenberg. Een pittige training want er moet geklommen worden. In totaal tel ik meer dan 400 hoogtemeters en dat zijn er dus beduidend meer dan tijdens het 'zaagtandje' afgelopen donderdag. Het bos is donker en nat. Er zijn klimmetjes, er is een trap en verder is er helemaal niemand. Mijn pet zit diep over de ogen.

En dan gebeurt er iets mysterieus. Ik schijn een rondje te hebben gelopen waarbij ik net niet mijn eigen pad kruis. Mijn Garmin is daar heel duidelijk over. Een wonderbaarlijk rondje. Ik zou het niet spontaan kunnen heropvoeren. Grappig.

Tijdens het lopen merk ik dat ik het me niet makkelijk heb gemaakt. Het blijft maar klimmen richting Zijpenberg en daarachter. Dat zie ik terug in de hoogtegrafiek. Pas op het eind zet een afdaling zich in. Dan ben ik doorweekt, klaar met de training en krijg ik het 'plagerig toetertje' van coach J.


Wat maakt het uit. Ik weet waar ik het voor doe. Waar de ex-Berlijners of ex-TAR-lopers met hun volgende doel worstelen of zelfs in hun grote twijfel hun blog 'rebranden', kijk ik strak naar mijn punt aan de horizon: Rotterdam. Ik heb er enorm veel plezier in!

Voor de datafreaks: ruim 18,5 km in 10 per uur. Nette training.

Première: Berlijn The Movie

De post-productie is afgerond en wederom een mooie première van productiehuis 1uur45. Voor de muziek tekent Peter Fox met het onweerstaanbare nummer Schüttel deinen Speck. Natuurlijk is er een bijrol voor superster - Ja daar is ze! - Anna. En waar was Jan? Nou die heeft gewoon een leuk weekend gehad. Kijk en huiver, Berlijn The Movie:

Zometeen lekker lopen.......

 

Zaagtandje

Terwijl de Berlijn-club - terecht - ietwat op zijn lauweren rust, werken we met groep vijf een heuveltraining af onder trainer G. Voor veel mensen is de combinatie trainer G. en heuveltraining voldoende om thuis te blijven. Wiskundig: pittigxpittig= tja, heel erg pittig.

Als ik thuis wegfiets roept M. me na dat ik achterin de groep moet blijven vanwege mijn vriend Achilles en wat andere redenen (ze wil me heelhuids terug, ik moet Rotterdam nog lopen, ze geeft echt om mij, ik poets iedere week de badkamer en noem maar op).

Uiteindelijk levert de training een zaagtandje op (zie het hoogteprofiel). G. weet in park Klarenbeek net die ene helling te vinden die wij tien keer op moeten. Naïvelingen in de groep rekenen een keer omhoog en weer omlaag nog als twee, maar dat zit er echt niet in. Ik zet me ook braaf aan het werk, maar loer wel steeds naar mijn vriend Achilles. Tja, dan wordt het pittig.

Achilles blijft echter geketend in zijn hok. Niks geen probleem. P. is weer helemaal fit.

Extra: Binnenkort de premiere van de Berlijn-movie op dit kanaal. Voor een kleine bijrol hebben wij dit keer Anna Hahner gestrikt, overigens niet te verwarren met tweelingzus Lisa. Zou ze daarom zo snel lopen? Dat Lisa de tweede helft oppakt? Zijn wij iets op het spoor? En waar is Jan?

Binnenkort in dit theater.........

Net niet pr gehaald, wel top gelopen: een held.

De marathon is pure emotie, prachtig gevangen in deze foto. Said man, leeuw van Marrakesh, wat heb je super gelopen in Berlijn! Geen pr, dus emotie en mooie sport. Echte sportklasse, topfoto. (foto: ma M. net na de finish in Berlijn)