Lekker snel

Bij de snelste series gaat het tegen de 17 km per uur. We lopen 2 maal 2x300, 3x200 en 6x100. In totaal wordt de training net geen 10 km. Maar we lopen wel op snelheid en dat maakt veel goed. De UHT is al volkomen weg uit de benen. Het lichaam raakt gewend aan duurtrainingen, blijkbaar. Dus gaan we lekker los.

Ik probeer een beetje op techniek te letten, een beetje snel te zijn en een beetje relaxed. Kortom, een lekkere klooitraining afgesloten - bij wijze van uitzondering - met twee biertjes en wat pinda's. Prima voor een dinsdagavond.

Check (2): Het wedstrijdschema krijgt gestalte

Utrechtse Heuvelrug 2013

 Het is mijn tweede UHT. De eerste keer stapte ik in Maarn in, de totale afstand bleef daarmee beperkt tot 25 km. Deze keer gaan we voor de hele UHT, in de praktijk 32 km. Dat is een afstand waar ik ooit echt respect voor had, maar in de loop de (trainings)jaren gaat het steeds makkelijker. Ik vind het wel een mooie afstand en merk dat eenmaal boven de 25 km de diesel aanslaat.

We zijn met zijn achten: M., Amazone C met haar buurman L., bonkige B, Birckenstock J., trainer W., trailer E. en ondergetekende.Het is een groep die goed in evenwicht is al rent buurman L. als een jonge hond steeds vooraan. Hij is een niveautje hoger.

De route is fraai met een stukje stuifzand, een paar weilanden, een eenzame eik, een uitzichtspunt en het Janna Jaagpad langs de rivier, genaamd naar een loopster die hier ooit heroïsch finishte; opgebaard over de finish in wielertermen.

Als loper denk je de heuvelrug over te steken maar in feite loop je voortdurend over de kam. Dat betekent dus veel klimmen en dalen. Maar slechts een paar klimmetjes zijn echt venijnig. De route is mooi, maar de Veluwe met zijn vele vergezichten en wild is fraaier, als je eerlijker bent.

Het is een tocht zonder problemen. We krijgen geen regenbui op het hoofd, niemand zit aan het elastiek, het drinken is voldoende en die ene Rotweiler die op het pad staat ontwijken we doordat we linksaf moeten.

Omdat het de tweede keer is voor mij en de derde keer voor anderen in de groep krijgen we herkenningspunten. 'Hier werd ultra F. ziek, we konden hem niet achterlaten omdat hij als enige de route kende'. 'Hier ging loopster J. stuk, het pad langs de rivier is langer dan je denkt.' Ook werd er verwachtingsvol uitgezien naar de eenzame eik en een vuilnisbak die maar niet komt opdagen.

Gaat het dan geheel zonder moeite? Nee, je wordt er wel moe van. 'S middags knap ik dan ook een uiltje. Het is het enige wild dat ik deze dag zal zien.

Plezier

Ergens tussen Zeist en Rhenen op weg om de 31 km vol te maken.........

Check!

Eerlijke Yasso'tjes

Het rondje op Waterberg is een eerlijk parcours, en ik loop heerlijke 800'tjes met 90 km racefietsbenen. Het yasso-gevoel bekruipt me ook. Lekkere trainingen. Terecht dat deze marathon-aanpak zo wordt beschimpt, voor wie er niet realistiesche doelen aanhangt.

800'tjes dus. In de eerste reeks van drie linksom ben ik nog afwachtend: 3.45-3.50 min. Maar daarna ga ik 'gedoseerd' op 5 km-tempo. Tijden van 3.40. Die Yasso-theorie kan uitkomen wat betreft die 3,50 dan. Het is realistisch. 'Dat ga ik ooit lopen', zeg ik. 'Subiet!'

 

Fietsen op de Veluwe

Mijn fietstocht brengt me vandaag in het Nationale Park de Hoge Veluwe. Je legt er wat entreegeld voor neer maar op een maandagmorgen heb je dan het park praktisch helemaal voor je alleen.

Veel slingerpaadjes, mooie omgeving en het jachtslot (in een verbouwing). Toch maar mooi ruim 88 km weggetikt op mijn fietsje. Hier en daar ff zoeken naar de route.

Mooie tocht. Mijn Bryton fietscomputer geeft een gemiddelde temperatuur aan van 27,1 graden. Heerlijk die zomer.

Verboden bos, klimmetjes en de familie Hooglander

We hebben respect voor de Hooglanders zeker nu ze kalveren hebben geworpen. Twee keer moeten we dan ook van ons pad afwijken als er een stevige stier op een kruising ligt of de famillie Hooglander zich on de schaduw ophoudt. We zijn ondertussen via het verboden bos - we zijn er een keer weggejaagd door een jager - het zevenheuvelenzandpad, de Tunnekesweg en terug ruim op pad. Het worden meer dan 25 km, maar ja, volgende week staat de Utrechtse Heuvelrugtrail op het programma. Die telt 32 kilometers. Het serieuze werk dient zich dan ook al aan.

Op een klimmetje net voorbij het kerkepad ga ik in 'eigen tempo' omhoog. Op de macht. Dat voelt goed. De benen hebben energie en de UHT zie ik met vertrouwen tegemoet. Dat was ook de les van Rotterdam. Ik heb ontdekt dat ik toch meer een stayer ben. Als de kilometers komen, komt de diesel op gang en maal ik door. Fijn gevoel is dat.

Nu nog inschrijven dit weekend voor een paar wedstrijden. De zeuvenheuvelen is al geregeld via het werk. Egmond en de Venloop zijn qua inschrijving geopend, dat zijn mooie halves. En die volgende marathon? Tja, M. wil de 100 van Apeldoorn lopen volgend voorjaar en in het najaar een marathon. Voorlopig is dat een mooi doel om op te koersen. Die marathon dan...........

Overeind in de hitte

Het loopt donderdagavond tegen de 30 graden. We maken een duurtocht. Dat kost wel de nodige inspanning vooral ook door een aantal klimmetjes. Terug op de club staan er ruim 12 km op de teller. Het voelt als 20. Toch blijk ik goed overeind in de hitte. Dat is niet vanzelfsprekend. Ik ben een eerder een koude-loper......