It giet oan!

Het startbwijs is binnen. M. stuitert van plezier hier rond. Lee, we komen er weer aan!

Drama op de zaterdagochtend

Hij liep 26 km. De sfeer in de groep was goed. M. liep ruim 30 km in voorbereiding op de marathon. Het was aangenaam. Een zonnetje. Maar het doet er niet meer toe. Drama op de zaterdagochtend.................:

10 km-tempo op de baan

Er zit logica in de training op de baan. We lopen 800 meter (in 10 km tempo), 400 meter (in 5 km tempo), 200 meter (in 1600 meter tempo) en dan een kilometer in 10 km-tempo. Deze serie doen we twee keer. Op het laatste plakken we er nog een 200 en 800 aan vast. De pauzes tussen de onderdelen worden steeds korter in iedere serie.

Dat alles leidt tot een avondje draven op de baan. Ik moet me altijd in gang trekken, koud en stijf als ik in het begin ben. Eenmaal opgewarmd gaat de diesel lopen. Trainer G. geeft permissie om bij de 1000-tjes dan ook langzaam weg te lopen van de groep. Ik loop in een eigen strak tempo toch een halve baanlengte sneller.

De trainingen worden pittiger. In februari staat de mid-winterloop op de kalender (27,5 km), een trainingstocht over de Utrechtse heuvelrug (32 km) en kort daarna de halve van Vorden. In Vorden staat mijn pr. Ik weet niet of het de ideale voorbereiding is, maar het wordt eind volgende maand een mooie testcase. En anders is het NK halve in Venlo - jazeker ik loop voor het eerst in mijn leven een NK! - wellicht ook een mooi parcours voor een snelle tijd.

Er staat voor de fans in ieder geval iets op stapel de volgende maand!

Uitnodiging

Beste hardloopmaatjes,

Ultra F., ultra E. en ultra R. maakten ons er al warm voor. De Utrechtse Heuvelrugtrail moeten we een keer lopen.
In het voorjaar spraken we af. Wat vinden jullie van zaterdag 25 februari? Het past in het schema voor Rotterdam (30 km). Korter kan echter ook, 20 km. Het scheelt een stationnetje.

Ik hoor graag van jullie of je mee wilt, en of 25 feb een goede datum is. Eventueel is 18 feb nog een optie.

Groet

J.

Oke dan maar......... Het wordt een ruime 30er een week voor de halve van Vorden. Tja, het blijft een nare hobby.

Gedicht over dinsdagavond Rondje Oosterbeek

Wij waren geen kruipers

wij hadden zolen, wij waren lopers. Het volstond niet
dat wij driemaal daags spek en spinazie vraten.
de tightspijpen moesten omhoog,

wij moesten tonen hoe hard wij de spieren in onze onderbenen
op konden spannen. wij zweetten als zwijnen, groeven bloederige kloven
tussen onze tenen, stampten door in het stof waarin onze voorvaderen
al jaren liggen te liggen

en kregen het vuil amper onder onze hardloopschoenen vandaan.
wij moesten voelen met wat wij aan de kuiten geboren waren, lopers,

maar hadden niet eens een eigen kamer
waar wij voorovergebogen, met opgetrokken knieën
en met de neus vooruit reusachtige rekoefeningen hielden.

wij ondervonden aan den lijve dat doordringende loperszweet
je harder in het gezicht kan slaan dan wat vuistdikke chipszakken.

(vrij naar David Troch)

Urbaan rondje

Met mijn rondje van de zondagmiddag omarm ik nog net niet de stad (zie kaartje). Maar het is een mooie zwerftocht, dit keer niet over de Veluwe maar door de stadsjungle, een urbaan rondje zogezegd.
Als je loopt verwonder je je met enige regelmaat. In park Zypendaal kom ik een oude knoestige kabouterboom tegen. Ergens halverwege in de stam heeft een voorbijganger een poppetje gedrukt. Humor, maar werkt ook erg vervreemdend op een dreinerige zondagmiddag.

Even later ren ik door de 'berceau' een haag van bomen stammend uit de negentiende eeuw op landgoed Mariëndaal. Hier liepen de juffers te flaneren. De bomen waren bedoeld om de dames hun lichte huidteint te laten bewaren. Nu, in de winter zijn ze hun bladerdek kwijt. Raar idee, om daar pakweg 150 jaar later doorheen te rennen.

Op de Rijnkade verwonder ik me over de hoeveelheid en de kwaliteit van de graffiti. Het is duidelijk dat de stad een kunstacademie herbergt. Die gasten botvieren hun creativiteit op de kademuren. Ik vind het buitengewoon kleurrijk, een mooi visitekaartje.

Weer even later ren ik door de Parklaan, daar komt de creativiteit op een heel andere manier naar boven. Dames hebben daar roze X-en wildgebreid op de bomen. Wel een stuk of dertig bomen zijn zo gebrandmerkt. Mijn eerste reactie was: die zijn gemerkt, die gaan ze kappen. Maar het dus echt breisels. Wederom vervreemdend en toch ook wel een rare hobby. Ik zie ze 'undergound' met een koppie thee hun snode breiplannen beramen. Dames in het verzet zogezegd.

Best wel leuk, zo'n stadstour op een zondagmiddag. Terug in de straat staan 16,98 kilometer op de teller. Snel spurt ik nog tien meter heen en weer om op 17 km exact te eindigen.

M. 308ste van Nederland

M. loopt hier trots rond. Op basis van haar brutotijd van 3:46 (netto 3:41) heeft ze de marathonranglijst 2011 gehaald op plek 308. Ik vind haar een topper. Loopster J. (plek 162) hoeft zich ook niet te schamen!
Via mobiele telefoon

Hardere schoenen

Vanochtend gaat alleen M. lopen. We hebben nichtje F. (4) en neefje S. (3) op bezoek. Ik werp me dus op als ochtendoppas.
Als ik met nichtje F. de trap afloop komen we langs alle medailles.
'Allemaal gewonnen door tante M.', zeg ik.
'Jij toch ook wel een paar?', vraagt nichtje F.
'Wel een paar.'
Dan zegt ze: 'Dat is raar. Jij bent veel groter en sterker en tante M. is veel kleiner en toch loopt zij harder dan jij.' Even denkt ze erover na en dan trekt ze haar conclusie: 'Ze heeft vast hardere schoenen.'
En daar ben ik het hartgrondig mee eens. Het kan niet zijn dat M. gewoon beter is dan ik. No way!

Helden en stramme lieden

training dinsdagavond

De helden van dinsdag zijn ineens stramme lieden. Dat hoor ik zo links en rechts om me heen in de groep. Het zijn natuurlijk wel mensen - waaronder mijn M. - die richting marathon koersen. Bij hun trekt de zes keer 1000 meter heuveltjes van dinsdag zeker door de benen. De stumperds.

Ik heb nergens last van.

Dat klinkt arrogant als je het opschrijft, maar het is nu eenmaal de nuchtere werkelijkheid. De benen hebben macht deze kwakkelwinter. Gister lopen we een korte duurloop met desgewenst intervallen. Op de Ijssellaan langs park Presikhaaf twijfel ik even, maar dan laat ik het stramme deel van de groep achter me. 'Kwakerds', zo zou mijn moeder ze noemen.

training dinsdagavond

Tot mijn grote verrassing haal ik vanuit het achterveld iedereen in. Ook de echt snelle cracks achterhaal ik, op slechts eentje na. Loopt iedereen er nou de kantjes vanaf, of zit er echt macht in de benen? Het zal de combinatie wel zijn. Dinsdag liep ik ook al goed, met een toprondje ruim boven de 14 km per uur, en wederom was dat nadat ik pas op het eind besloot gas te geven.

Bij de thee na afloop hoor ik drie lopende dames (inclusief mijn M.) de schoonmaakprestaties van hun wederhelft bespreken. M. is erg kritisch jegens mij, zit er altijd als een Ubergruppenfuhrer bovenop. Ik luister dan ook met belangstelling mee. Het is voor haar een openbaring dat er nog slechtere schoonmaakkerels zijn dan ik.

training do: topsnelheid 17,8 km per uur, gemiddelde versnelling 16,8 km per uur

'Het is genetisch bepaald', zeg ik op de fiets naar huis. 'Wij jagen en maken niet schoon omdat we naar het volgende jachtveld trekken. Jullie voeren met jullie kritiek op onze schoonmaakprestaties nu een strijd die al duizenden jaren evolutionair is bepaald.'

M. glimlacht mild. Ze voelt dat ik gelijk heb. Of denk ik dat? En kijk, in die constatering zit nu voor mij de echte winst van deze avond. De volgende keer poets ik de badkamer in ieder geval een stuk meer ontspannen.

Sterkte trainer M. bij je komende poetsbeurt!

Scherp gesprek (vrij naar coach J.)

'Je stukjes zijn niet meer scherp. Blogger J. schrijft wel leuke stukjes tegenwoordig. Bij jou wordt het een sleur.'
'Een sleur?'
'Ja, de spanning is eruit. Je hebt geen scherp doel voor ogen en onze tweestrijd is al lang in mijn voordeel beslist.'
'Maar ik loop toch lekker?'
'Weet je, je moet gewoon weer eens een echt pr gaan lopen. Trouwens, ook J. heeft een mindere schrijfperiode achter de rug. Maar toen liep hij wel zijn pr's. Er is dus hoop. Kom we gaan naar bed. Lekker spannend.'

Mooie foto

Met dank aan Ultra E. Ik loop achteraan, daarvoor M. en coach J.. Hondenliefhebster G. - net door de enkel, vandaag opgezwollen - loopt vrouwmoedig de helling voor ons op. Best wel mooi daar op landgoed Beekhuizen.

Overigens zitten we deze zondag niet stil. M. heeft ons ingeschreven voor de midwintermarathon (27,5 km) en de halve marathon in Venlo (Venloop).

Gaat het een beetje?

Ik loop achteraan de groep. Verschillende keren komt er iemand langs. 'Gaat het een beetje?', luidt dan steevast de vraag. Het gaat prima. Ik hang achterin om een beetje op gang te komen. Op de Posbank loop ik naar voren. In Beekhuizen laat ik me ff zien. En op het boslaanstippenpad neem ik zelfs de benen. Geen centje pijn.

Dat is wel prettig in een post-Egmondweek en tijdens een duurloop die begint als een soort van halfbakken trail. We tellen uiteindelijk 500 klimmeters, dat is behoorlijk. Trail is ook meer iets voor werkpaarden, niet voor - nou ja - standaardpaarden zoals ik. Zeker niet met de reguliere loopschoen aan. Ik zie hondenliefhebster G. dan ook door de enkel gaan. Geen prettig gezicht. Zij verbijt zich, dapper, maar helemaal lekker is het niet.

Na de Posbank is er geschreeuw achter me. Ik kijk achterom en zie dat de groep een wilde pony voor zich uitjaagt. Voor zich uitjagen is een groot woord, het beestje draaft vrolijk mee. Even later staat-ie stil. Dat is het fotomoment waar Coach J. op duidt.

Er gebeurt veel op een zaterdagochtend. Ik hoor ook drie keer gemopper en zorg in de groep als het woord 'crisis' valt. Ook dat is de realiteit van de zaterdagochtend. Lekker lopen en je ei kwijt kunnen. Niks mis mee!

Neushoorns en dinosauriërs

'Ik heb een eerste bericht van de marathon Rotterdam', zegt M. 'Beste M. over 92 dagen sta jij tussen duizenden andere lopers op een prachtig parcours.' Het M-woord - lees marathon - swingt door de kamer. Al eerder heeft M. mij een colum uit de Volkskrant onder ogen geduwd. Thomas van Luyn schrijft over zijn eerste - en laatste -  marathon.

Donderdagavondtraining

Ik citeer: 'Ik probeerde in de buurt van twee kerels in een neushoornpak te blijven. omdat ik dacht dat die wel het nieuws zouden halen, dan kon ik mezelf terugzien. Dat plan moest ik al na tien minuten laten varen, toen bleek dat zelfs twee kerels in een neushoornpak nog altijd sneller waren dan ik.'

Doet me denken aan die theatervoorstelling toen Nico Dijkshoorn een gedicht maakte op M. Zij had aangegeven marathons te lopen. De presentator van dienst, Leon Verdonschot, had het ook over de New York marathon. Hij had gelopen en het publiek juichde volop telkens als hij naderde. Het bleek niet voor hem maar voor een man in een schuimrubberen dinosaurus pak met de tekst: 'save the dino dotcom'. En inderdaad die haalde hem moeiteloos in.

Langzaam ontstaat er iets van paniek........

In de duinen verloren

Egmond 2012: 1:45:37

Egmond 2011: 1:47:19

Vooropgesteld, twee minuten sneller dan vorig jaar is mooi. Dat is in de grafieken ook duidelijk te zien in de eerste helft van de halve. Op het strand - dit jaar met wind in de rug - win ik duidelijk. Het verlies zit wederom in de duinen, het tweede deel. De opgang naar de duinen nekte me. Dit jaar wel 11 volle km's sneller dan 12 km/per uur. Vorig jaar waren dat er slechts 5, met moeite 6. Dat is winst.

Nog een conclusie. Ik liep vorig jaar beduidend sneller op het laatste eind dan dit jaar. Ik ben een optimist: als we het eerste deel van 2012 combineren met het tweede deel van 2011 dan zit er een dijk van een halve marathon in de benen. Nu nog sleutelen aan die gouden combinatie. Trainer W. geeft een hint. Hij ging vanwege een opspelende bilspier langzaam van start en loopt een zeer goede 1:37 voor hem. Nog trager starten?

PWN Egmond Halve Marathon 2012 | Uitslag P.

PWN Egmond Halve Marathon 2012 Uitslag P.

Afterparty

gevelde leeuw

Terwijl de Leeuw van Marrakesh kort na de halve van Egmond geveld leek, was hij toch aanwezig op de afterparty. Hij is van plan weer te gaan brullen in Rotterdam (wellicht) maar zeker in Berlijn! Wij hebben er alle vertrouwen in dat de Leeuw van Marrakesh terugkomt. Tot die tijd exclusieve beelden van een gevelde leeuw en een afterparty.

Wederom een mooie productie van het productiehuis 1uur45. Het werd nog een mooi feestje afgesloten uiteindelijk bij de chinees. Voor de echte sportliefhebbers, de analyse van Egmond volgt later deze week:

Mooie tijden in Egmond

Jan pr 1;37, edwin pr 1:30 nancy 1:37 M. 1:39, Wim 1:37 said 1:47 en Herma en ik 1:45, en dat is twee minuten sneller dan voorgaand jaar. Mooie tijden!
Via mobiele telefoon

Voor de volgers.......

Rustig avondje richting Egmond

Zondag is de halve van Egmond, onze volgende wedstrijd. De donderdagavnd training is rustig. We lopen nog geen tien kilometer per uur over net iets meer dan 10 kilometer. Het regent niet eens. Ondertussen zien we de filmbeelden van het strand waar we zondag overheen moeten op de smartphone van Ultra E.. Over welk strand hebben we het eigenlijk?
Filmpje van Rinusrunning, onze held die Egmond probeert te verkennen. Hij is er duidelijk op gekleed:

Een banaan, twee mandarijntjes en een storm

Het is een baantraining. Vier keer 400, acht keer 200 en 5 keer 100 meter. Vooraf eet ik een banaan en twee mandarijntjes. De storm beukt over de baan, de wind remt ons af,  maar de vorm is er en de beuk gaat erin. De wat harde ph-kuit (pijntje hier-kuit) is door consequent strekken in de dagen eraan voorafgaand afgesoepeld.
Ik meet een top honderd meter met een gemiddelde snelheid van 20,5 kilometer per uur. Ik ben ervan onder de indruk. Dat sprint ik dan toch maar effe. Dat gevoel stokt als ik besef dat Kenianen dit ongeveer gemiddeld lopen op een marathon.

Wat zijn we prutsers op ons niveau.
Maar we hebben wel meer lol. En wacht af, de volgende keer eet ik twee bananen en vier mandarijntjes voorafgaand aan de baantraining! Laten we die Kenianen een poepie ruiken.

Doel

M.: 'Wil je in Egmond onder de 1uur45 lopen?'
P.: 'Ik wil sneller dan jou lopen.'
M.: 'Je moet wel realistische doelen stellen.'
P.: 'Ik wil sneller dan jou lopen.'
M.: 'Dan zul je dus onder de 1uur45 moeten lopen.'

Soms zeg je andere dingen dan je denkt (of kunt). Er schuilt immers nog altijd een stoer jongetje in deze grote vent........

(M. voegt er droogjes aan toe: '.....van bijna vijftig', en dat is weer onder de gordel. Kortom, het is gezellig hier in huis).

O Mosella

En wederom heeft het productiehuis 1uur45 een film afgeleverd. Het heeft alle elementen van een sprookje met een Doornroosjewaardig kasteel, witte zwanen, een mooie jonkvrouwe die door het beeld rent en de kus van de donkere prins.

En natuurlijk - hoe kunnen we het vergeten - de muziek is van de vermaarde Kurt-Adolf Thelen met zijn hitnummer 'O Mosella'! Kopen die cd! Filmpje!:

Grauburgunder

We komen thuis met twaalf flessen Grauburgunder (ook nog met twaalf flessen andersoortige wijn). Het is een mooi begin van dit 'marathonjaar'. Een weekje Moezel is geen weekje niksen. We tellen twee keer 15 km wandelen, 1 keer 10 km wandelen en 1 keer 15 km hardlopen. Opgeteld toch 55 km in de benen en daarnaast de nodige Riesling, Trockenbeerauslese, Grauburgunder, Weissburgunder en een Moët & Chandon.

Je moet wel getraind zijn om dit soort weekjes vol te houden..... M. zegt dat ze gaat matigen in dit nieuwe jaar waarin ze twee keer een marathon op de kalender heeft staan. Ik matig wel mee.