Denkwerk

'Houd je schouders recht', zegt trainer W. als ik mijn laatste twee minuten snelle duurloop voltooi. 'Loop je lekker P?', zegt mental coach J. kort daarvoor. Ik dreig een klein projectje te worden van beiden. Dat houd ik me zelf maar voor op oudejaarsavond,goed voor mijn loopprestaties.

Gister dus acht keer vier minuten duurloop en dan telkens twee minuten behoorlijk voluit. Het verrast me hoe goed ik herstel in de vier minuten. Bij de twee minuten probeer ik echt op mijn techniek te letten. Maar ja, die laatste twee, de vermoeidheid slaat toe en dan zit de trainer er bovenop. Zo hoort het overigens.

Nu gaat het om de doelen volgend jaar. Ik denk aan de midwintermarathon. Volgens M. moet ik de 18,5 km doen, dan kan ik op snelheid toewerken naar de halve marathon in 1uur45. Ikzelf denk aan de 27,5, dan train ik mijn duur en kan ik eens echt kapot gaan. Valt de volgende halve mee. Tja, denkend het nieuwe jaar in.

Sportvoeding

M. en ik nemen onze sport serieus. Daarbij hoort een uitgebalanceerde sportvoeding. Dus wierpen we ons gister na de training op de restanten van het kersttoetje: het kaasdessert.

'Vierde' Kerstdagtraining

De derde (achter)  en vierde kerstdagloop

Na de alternatieve derde was er weinig van mijn strijdlust over. De benen wat stram, de koude eerst niet uit de spieren, de sneeuw wat meer aangevroren. Kortom, het was iets pittiger dan de dag ervoor.

Niettemin, het was een mooie training. Voor de tweede keer dit jaar bij nacht en ontij een stuk de bossen in. Daar ligt het tempo lager. Het is moeilijk om je benen goed 'weg te zetten'. Alles is immers wit.

Toch ben ik tevreden. Alles is heel, mijn conditie gaat goed en mijn fitheid neemt toe. U. heeft problemen met de motivatie. Ze komt niet meer gedisciplineerd opdagen. Hoe ik dat toch doe? 'Ik heb een stok achter de deur, dat is M.', zeg ik. En daar is niks aan gelogen. Ze jaagt me eerst met de fiets de Monnikensteeg op en daarna draaf ik netjes mijn kilometers.

Stiekem ben ik daar blij mee. Van mijn eigen mentale veerkracht en discipline moet ik het nu eenmaal niet hebben. In de kern ben ik gewoon lui...........
Voor de datafreaks: nog eens 14,3 km, snelste kilometer in 5 min 16

Alternatieve derde kerstdag

Soms loop je gewoon lekker. Lekker in de sneeuw, lekker in een goede groep, lekker met lekker weer. Dat is zo'n beetje het beslag van het loopje van vanmiddag.

Hups de Posbank over vanuit Ellecom en dan hard terugrennen naar de warme chocolademelk, daarmee vat je het wel zo'n beetje samen.

Tegelijkertijd doe je zo'n loopje dan tekort. De Posbank is prachtig en deze winter zeker ook het domein van langlaufers. Mannen en vrouwen op skis, alsof ze gewoon altijd in dit landschap thuishoren.

Mooie zaken gewennen zo snel. Straks lopen we weer in de regen en de prut, of nog erger: ergens met 23 graden op Tenerife.

Wintermelancholie.......
Voor de datafreaks: gemiddeld 9,1 km/per uur over 15,22 km. Voor de medailles klik hier. De foto is van fotopersbureau Vullings v.o.f.

Strijdlustig tweedehandsje

Toch nog een prijs gehaald bij de alternatieve derde Kerstdagloop: 'Meest strijdlustige loper'.

De medaille is een restant van de Sinterklaassurprise van mijn mental coach - een tweedehandsje zogezegd -, maar toch, ik ben er trots op.

Kersttraining

'Kom zegt M. we gaan trainen.'
Ze bedoelt natuurlijk, jij gaat trainen!
Het is maar dat iedereen weet hoe de verhoudingen hier liggen. Filmpje:

Horror zonder horror

U kent ze wel de zogenaamde 'teenage slasher movies'. Een groepje onschuldige jongelingen trekt erop uit. Ze gaan voort, maken lol, hebben de tijd van hun leven, zitten vol levenslust en energie, maar hebben niet in de gaten dat een Jack Nicholson-achtig type met een bijl (kijk op 1:37 min, red.) er telkens eentje aan de achterkant afhakt. 

Nou, zo'n tocht was het dus gister. Alleen dan zonder dat Jack Nicholsongedoe aan de achterkant. Denk ik. Waar bleef trainer H. immers? En wel met de vrolijkheid, energie en levenslust van de tieners. Tja, tieners, we zijn veertigers, een enkele jonge vijftiger ertussen dat wel, maar toch het gevoel was er.

We liepen namelijk een rondje Koningsheide. Maar een rondje Koningsheide? Dat is toch saai!

Ja, toch een rondje Koningsheide maar dan met sneeuw en na zonsondergang in een feeëriek licht. Het eerste, de sneeuw, is super mooi. Dat tweede, na zonsondergang, is hartstikke illegaal, maar past wel weer in de slasher movies.

Op bekend terrein wordt het ook onbekend, voor ons. Af en toen is er een stukje herkenning. We lopen zelfs een deel van het zomers testrondje. Maar ja, zo'n testrondje is altijd met 30 graden, hard puffen en M. die vooruit rent. Nu was het min 3 graden, geen puffen (met gemiddeld 8,6 k/per uur zelfs een eitje) en M. veilig achter mij.  Een heel andere wereld dan in de zomer.

Maar wat was die wereld mooi!

BREAKING: Ingezonden brief

Geachte hoofdblogredacteur P., beste atleten,

De derde kerstdagloop is afgelast, maar …. de alternatieve derde kerstdagloop gaat door!

In overleg met Jan V. en W. heb ik een leuke alternatieve route bedacht door 'de onzalige bossen' van Dieren / Ellecom. De route is ca. 15 km en gaat richting Posbank over besneeuwde bos- en fietspaden.  Het parcours ligt er nu prachtig bij! Mocht dit maandag toch niet goed begaanbaar zijn dan is er nog een ander alternatief (rondje Havikerwaard).

Na afloop 'koek en zopie' in 'de Peerdestal' (Zutphensestraatweg 50) te Ellecom (Euro's meenemen!)
Start: 11.00 uur
Locatie: Parkeerplaats 'landgoed Twickel'  Zutphensestraatweg Ellecom
Vanuit Rheden ligt dit links van de weg ca. 200m vóór de  "de Peerdestal" (afslag links= parkeerplaats - afslag rechts = Kastanjelaan)

Fijne feestdagen en misschien tot ziens op 27 december.

Sportieve groet, N.

Alternatieve

Het wordt de alternatieve derde Kerstdagloop!

Balans opmaken

Laten we ff de balans opmaken. Dit is een lang-maandelijks kaartje van de trainingen. Heel simpel: rood telt  de laatste acht trainingen terug en zegt hoe moe ik ben, blauw telt langer terug en vertelt hoe fit ik ben. Drie conclusies:
1. In deze periode ben ik fitter dan ooit dit jaar.
2. Ik ben opmerkelijk minder moe dan dan andere keren toen ik dit fitniveau probeerde te bereiken
3. ik heb nog geen 1uur 45 op de halve marathon staan.
Met deze drie conclusies zal ik dit jaar denk ik ook afronden. Ambitie: niveau vasthouden zonder (aankomende) pijntjes en volgend jaar richting de 1uur 42 knallen!
Update: M zegt: 'Je wordt overmoedig, haal eerst maar eens de 1uur45'. Ze bedoelt: 'help, hij komt eraan.'

Kramp

Terwijl sommigen zwakte toonden en wegvluchtten in de alcohol, anderen met hun luie wambakkes op het strand gaan liggen, liepen wij bikkels gewoon met min 2 graden langs de Schelmseweg.

Op en neer langs het fietspad. 100-200-300-200-100 metertjes en dat zes keer met 24 sec per 100 meter. Dat is snel. Komt neer op zo'n 44 minuten op de tien kilometer.

Het eerste interval was pittig. Bij de tweede schoot er wat kramp in mijn rechterkuit. Niks gezegd natuurlijk, geen zwakte tonen. Bij de derde liep ik de kramp eruit en bij de vierde, vijfde en zesde kon ik op souplesse mee. Goed gelopen? Ja. Verstandig gelopen? Nee, zegt masseur J. streng als ik hem vandaag bel. De kuit is toch wel hard.

Hij heeft mij morgen dan ook acuut om negen uur ontboden voor een 30 minuten durende kneedsessie. Ik ga kijken of ik dat net na de training kan inpassen.

Dan ben ik toch echt klaar voor de alternatieve derde kerstdagloop. Loopster en trainster N. heeft een parcoursje in gedachten dat begint en eindigt bij een veredelde koek en zopie tent met parkeergelegenheid. Mooi vooruitzicht toch!

Voor de datafreaks: uiteindelijk toch 10,58 km op de teller met een gemiddelde snelheid van 10,9 km per uur. Op de intervalstukken 4.11 minuten over de kilometer, een mooie 14,3 km/per uur.

Vacature mental coach

Sinds onderstaande tweet, ben ik me aan het beraden om toch echt de vacature van mental coach open te gaan stellen (klik op tweet voor vergroting):

Ethische commissie

Wordt het geen tijd voor een dresscode voor lopers? Het instellen van een ethische commissie kleding? Een parlementair onderzoek naar onoirbare sportbroekjes bij min 7 graden?(copyright foto's: Zuurbier v.o.f.)

Alternatieve pre-derde kerstdagloop

(c) fotopersbureau Zuurbier v.o.f.

We hebben het parcours van de Derde Kerstdagloop maar eens opgezocht. Niet helemaal overigens: rechtsaf,  het Kerkepad op en dan terug. Het was koud, windstil en een mooie ochtend. Ik had het niet koud, maar heb genoten van de tocht. Fotografe M. mailt na afloop haar foto's. "Goed materiaal om de partners die in bed achterbleven te overtuigen dat het echt de moeite waard was om op te staan.'

Partner M. heeft er een woord voor. Überfeeëriek, zal ze de tocht na afloop noemen. En ze heeft gelijk, wat kan het mooi zijn ten noorden van Arnhem!

Mental coach J. smst vooraf dat hij ervan afziet. 'Ben ff voorzichtig met aankomend pijntje aan scheen. Ik kijk van wknd wat ik doe'.
Verstandig van hem met het oog op de marathon van Enschede op zijn programma. Maar het intrigreert P. wel. Naast 'pijntjes' heeft zijn mental coach ook last van 'aankomende pijntjes', een volstrekt nieuw fenomeen.
Voor de datafreaks: 17,3 km met 9,8 km/per uur gemiddeld

Knerpen of knispen

Ik ben het even kwijt. Je loopt door de maagdelijk witte sneeuw en dan knerpt-ie of is het knispert-ie. Doet er niet toe. De sneeuwbui trok over, een groot aantal lopers durfde niet naar buiten, maar wij, een klein groepje, gingen wel. Rondje Oosterbeek.

Zelden zo soepel gelopen, zelden ook in wederom zo'n mooi landschap. Het tempo ligt met 9,5 km per uur niet hoog. Het is echt genieten. Je begrijpt niet waarom de groep niet groter is. De handen blijven lekker warm, de voeten worden niet al te nat, het lopen is een feestje.

Thuis komt M. erachter dat ze weliswaar haar horloge om heeft en haar hartslagmeter, ze is echter vergeten dat ding aan te zetten. Welnu, voor mijn dame, hier zijn de kaartjes.

PS. Wie goed kijkt ziet dat ook ik te laat mijn horloge heb aangezet. Overdonderd door het mooie sneeuwlandschap waarschijnlijk. Kon ik maar altijd zo trainen..........
Voor de datafreaks: 12,11 km in 1:30 (dat is dan de gemeten training).

Bloed

Even een korte flashback naar de training van afgelopen zaterdag. Een gevalletje scherpe teennagel, en dat 17 km lang. Bloed aan de teen dus. Bloed trekt in sok en dan in schoen. Rechterschoen kleurt rood.Het ziet er erger uit dan het was, maar dat moet ik hier natuurlijk niet zo opschrijven. Dus ja, het was afzien.
Update: Ik bedacht me vannnacht dat die schoen natuurlijk gemaakt is om vocht snel en goed af te voeren. Dat die zo verschrikkelijk rood kleurt zegt alleen maar dat het een goede schoen is. Het maakt mijn doorlopen nog minder heroïsch vrees ik..........

Hoefijzer lopen

Ik noem het hoefijzerlopen. Een stevige training van 6x1000 meter met 30 sec rust tussen de kilometers, 2 min rust tussen kilometer 3 en 4. De eerste pakweg 500 meter gaat omhoog en daarna weer 500 meter omlaag. En dat alles in de vorm van een weliswaar vervormd, maar toch wel heus hoefijzer. Op het kaartje van rechtsonder naar links en dan weer naar rechtsboven. Buitentemperatuur: -1 tot -2 graden Celsius.

tempokaartje

 Ik sluit me aan bij trainer G. niet snel, zeker ook niet langzaam. Eigenlijk ben ik daarmee een goede middenmoter. Omhoog is heftig, de kuiten schreeuwen, maar niet hard genoeg om me te doen stoppen. Het hart maakt overuren, bij mij ligt de hartslag van nature al hoog, dus het verbaast me niet als ik hem richting 190 weet te jagen.

hoogekaartje

Bij Papendal hadden ze die relatief hoge hartslag bij een sportkeuring ook al geconstateerd. Gekoppeld aan de longinhoud leidde dat tot één hardvochtig zinnetje van de dienstdoende arts: 'Maakt u zich geen zorgen, er schuilt in u geen groot atleet.' M. heeft daarna nog urenlang op me ingepraat om dat beeld te nuanceren. Ze hebben jouw vermogens afgezet tegen de topatleten, niet tegen de gemiddelde Nederlander, je kunt het best. Afijn, het heeft niet geholpen.

Ik kies dan ook nooit voor de snelle groep (er schuilt immers in mij geen groot atleet), in de langzame groep duik ik soms weg omdat het mag van M.(ik hoor er niet, in de langzame groep zitten natuurlijk vooral de 'kleine atleten' of de cracks in hun 'herstelfase', niet de 'geen grote' zoals ik), maar het beste zit ik toch in de middengroep.

Hardlopen in groep vijf bij Ciko is daarmee een lesje in nederigheid voortkomend uit dat ene zinnetje op Papendal. Op mijn werk accepteer ik die gemiddeldheid overigens veel minder, daar ben ik meer veeleisend, vooral voor mezelf overigens. Maar het steekt wel dat de snellen te snel zijn voor mij.

Volkomen nederig rende ik gisteren dus de klimmetjes op en af. Ik ken mijn plek en dat is dus inderdaad niet tussen de snelle jongens.
Voor de datafreaks: 14,6 km, hoogste snelheid 15,6 km per uur

Site klaar

Zo de site voor rondje nederland is af: www.rondjenederland.com.
Via mobiele telefoon

Nagekomen foto's

Ze zijn te leuk om niet op de site te plaatsen. Best wel stoer, rennen in de sneeuw tijdens de alternatieve Montferlandrun met de bikkels. Nu pas tijd (gemaakt) om ze op de site te zetten. Copyright bij mental coach J.

Hoe lees ik een grafiek?

P. is gewend om allerlei grafiekjes bij zijn blogpostings te zetten. Grafieken zijn echter verraderlijk. Ze laten zien wat er gebeurt, maar niet waarom iets gebeurt. Veel pieken in het begin zoals het plaatje toont en lage gemiddelde snelheden. Daar moet dus wat aan de hand zijn. Was er ook. Dooiende sneeuw en ijsplaten.

'Ik ren alleen waar ik droge voeten houd', stelt M. nog als voorwaarde bij vertrek. Niet gehaald.

Het venijn vandaag zit echter aan het eind bij de rode pijl, de twee miniscule piekjes, lees lagere snelheden.. Daar moeten we een paar forse klimmetjes wegtikken. Dinsdag schreef mental coach J. nog dat we de 'light'-versie liepen van het rondje Koningsweg. Vandaag dus de heavy versie. En daar waar het in de plaatjes en de grafiekjes alles het meest saai lijkt - op kilomter 11 tot en met 15 - , nou, daar had P. het het moeilijkst. Behoorlijk pittig omhoog.
Voor de datafreaks: 17,12 km met een gemiddelde van 9,8 km per uur (dankzij de ijsplaten) en de snelste kilometer in 4:55

Blauwe knie

M. heeft wat last van de knie, een onwillige spier. Masseur J. heeft er gisteren flink op huisgehouden. M. heeft nu een blauwe knie en daar gaan we straks mee lopen! Geen 'pijntjes' overigens.

Overigens is masseur J. wel een verkapte marktkoopman. P. is er al eens van weggegaan met een kybun-matje (op proef, de young boys in Zwitserland winnen er iedere wedstrijd op) en met hakverhogende gel (op proef en preventief) en natuurlijk met potjes Biofreeze (eerst op proef en daarna daadwerkelijk met enige schroom gekocht en nu op een Yuri van Gelderachtige manier aan verslaafd: we smeren het nog net niet op ons brood.)

M. heeft nu dus een knieband van J. om. Op proef, made in China en gaat ons '23 euro kosten of zo', zegt M. Ze voegt eraan toe: 'maar als ik van links last zou krijgen, past-ie ook links'. Zo is Job ook wel weer, hij matst ons.

Moe

M. heeft het woord per ongeluk laten vallen in de loopkantine: 'moe'. Dat is ook de reden dat ik deze avond van een training afzie.

Pap in de benen, iedere avond op stap geweest, een algehele vorm van lamlendigheid. Geen zin, ik wil niet, ff genoeg.

Vanuit de kantine belt mijn mental coach mij op. Niks geen donderspeech, ik krijg zelfs begrip. Tja, wat moet ik met zo'n man?

Lopen met de armen

'Lopen doe je met je armen', zegt trainer W. Het klinkt gek, maar hij heeft wel gelijk. Dus zwier ik met mijn armen over het rondje Koningsweg. Niet continu, niet geconcentreerd, want soms vergeet ik het gewoon. Maar op de momenten dat ik het wel doe, helpt het.

Een nieuw inzicht? Welnee. Waarom dan niet vaker gedaan? Het is zo moeilijk om een ingeslepen houding er weer uit te slijpen. Ik denk dan aan Gerard Kemkers met zijn zwabbervoet. Die sleept hij nog steeds mee over het ijs.

Koud is het wel -3, koud heb ik het echter niet. Dat is het voordeel van lopen.

Op het eind gaan we los richting stoplichten. Zie het kaartje het deel vooraan tussen de twee piekjes. De hoogte is de snelheid, hoe lager, hoe sneller.
Voor de datafreaks: 15,92 km in 10,4 km per uur

Logo ftp joomla- frutselen

P. zit ook nog zowaar in het bestuur van Rondje NL. Een soort van veredelde amateurwebmaster voor een loopje dwars door het openluchtmuseum, zo zou je het kunnen noemen. Gister en vanavond is P. gedoken in de templates, joomla-protocollen en ftp-servers.

De helplijn zat in Delft: zoon J. van loper J., de Arnhemse achterhoeker uit groep 4. Na wat klooien is het P. gelukt het oude logo (met een verkeerde datum dus, zie hiernaast) te vervangen door een nieuw logo en dat daadwerkelijk te plaatsen op de site (zie hierboven of op de site in aanbouw http://www.rondjenederland.com/ ).

Het lijkt zo simpel, maar het was een rebus met heel wat uurtjes werk. Leuk werk. Nu koffie! En dan werken aan de rest van de site.

Bikkels en bikstels

De piekjes zijn wachtmomenten

Met zijn dertienen zijn wij vandaag. De teleurstelling over de afgelaste Montferlandrun is snel opzijgezet. Wij gaan een alternatief lopen, twee uurtjes met vertrek om 11:00 uur. Mental coach J. schrijft op zijn blog over bikkels, precies het woord dat ik ook in gedachten had, en bikstels natuurlijk voor de dames. M. suggereert bikkelientjes, soit. Mooie collage overigens.

Eerst een beetje natuurkunde. Water kent drie stadia: vast, vloeibaar en gas. Bij de overgang van vast naar vloeibaar is het precies nul graden. IJswater noemen we dat. Nooit geweten dat je daar twee uur lang doorheen kunt banjeren en toch met tien hele tenen, thuis kunt komen. Voor M. zijn dat er overigens negen omdat ze op jonge leeftijd een teen heeft verloren tijdens een heftig fietsongelukje. Met regelmaat spreekt ze nog over dat trauma. Haar moeder trouwens ook. Een groot litteken in een verder volledig harmonieuze opvoeding. Maar perfect is mijn vrouw dus niet.

En ach, het ging eigenlijk best wel goed vandaag. Ik had inderdaad mijn vorm. De pieken op het plaatje hiernaast zijn rustpunten waar we (en ik) hebben gewacht tot de achterhoede weer aansluiting vond. Niet onprettig overigens, kun je ook nog eens rondkijken. Mooi, die witte wereld.

De beloofde chocolademelk zat er niet in. De kantine zat dicht........
Voor de datafreaks: negentien kilometer met een gemiddelde van 9,5 kilometer per uur. 9,5 kilometer per uur! Jazeker, overal lag sneeuw en ijswater, we ploeterden heroïsch voort.

Eitje

De training van zometeen moet wel een eitje zijn. Ik zit op PR-fitniveau - denk ik - en de lijntjes in de grafiek staan prima: blauw (fit) op een goed niveau en boven rood (moeheid) en dus het verschil (bruin) duidelijk in de plus...........twee uurtjes extensief in de dooi, dat moet goed gaan.
Ik hoop niet op natte voeten.

Paniek en een alternatief: warme chocolademelk

J. zaait paniek!

En hij heeft gelijk gekregen.

Ondertussen heeft P. telefonisch contact gehad met J. en er wordt een alternatieve Montferlandrun opgetuigd. Twee uurtjes extensieve duurloop. Morgen starten om 11:00 uur vanaf Valkenhuizen. M. en P. lopen mee. Mental coach J. wil zijn camera meenemen en belooft warme chocolademelk na afloop. Cracks W. en H. Zullen er ook zijn.
Wie komt, komt.........

Prijsuitreiking aan Ultra F. en slagerszoon P.

P. (links) en Ultra F.

We waren het bijna vergeten maar er was toch wel degelijk een BMI-wedstrijd en - hoe schadelijk voor P. en M. - er waren namelijk twee winnaars, twee gaten in de wijnkelder. De flessen Illescas-wijn zijn toch sportief uitgereikt aan ultra F. en de slagerszoon P. Niks geen toespraken, niks geen ceremonie, geen plechtigheden. Niks van dat alles. De flessen kwamen gewoon op tafel en beide heren waren er maar wat blij mee.

Bij de flessen hoort een verhaal. Ze zijn gekocht bij Oscar in Kranenburg, Duitsland. Hij baat er een slijterijtje uit 'Weinen aus Spanien'. De Illescas is zijn topper, vinden P. en M. Ze ontdekten deze wijn toen de ronde van Spanje door Duitsland langs de slijterij van Oscar trok op weg naar Nederland, hoe is het mogelijk!

P (links) en slagerszoon P.

Oscar is briljant, niet alleen vanwege zijn geweldige wijn tegen schrikbarende lage prijzen, maar ook vanwege zijn kennis van zaken, zijn kennis van de goud-  en zilverprijs -de grafieken hangen in zijn winkel en wie veel koopt krijgt een zilveren tientje vanwege Wilhelmina maar ook vanwege het vergaan van de wereld en de daarmee gepaard gaande hoge zilverprijzen, volgens Oscar dan - en vanwege zijn legendarische verstrooidheid.

P. en M. hebben een vriend J. tevens collega van M. J. is een vriend van Oscar en daarmee is de link gelegd. Terwijl de Vuelta zou langs trekken, Oscar een stellage wilde bouwen en er ook nog een stormfront naderde die de gastentent inderdaad zou doen wegwaaien, vroeg J. Oscar om een mesje. Oscar rende naar huis, zocht een mesje, zag zijn kat, ging de kattenbak verschonen, las daardoor de krant die hij onder het strooisel wilde leggen en vergat alles om hem heen. Hij kwam niet weder. Dat soort verstrooidheid.

En van die Oskar hebben Ultra F. en slagerszoon P. nu een fles Illescas. Behandel hem met respect, dan geeft hij het u ook terug!

Sms-je van M.

Krijg ik vanochtend een opmerkelijk sms-je, die - te laat - de onrust wegneemt:

'Grappig: de postbode heeft net mijn startnummer voor de 7hl bezorgd. Lekker op tijd. M.'

Tja, volgens mij was die poststaking toch echt na de 7Heuvelenloop.

Via mobiele telefoon

Feeëriek

Feeëriek, wat een woord. Ik weet nog steeds niet of ik het goed gespeld heb. Het slaat echter wel op de training van gisteravond. Door de soms knisperende sneeuw liepen we voort, met adembenemend mooie vergezichten langs de IJssel. Het is dat ik hoognodig naar een wc-pot zocht, anders had ik er toch echt ook wel van genoten.

Nu ben ik al mentaal bezig met de wedstrijd van zondag. Eerlijk gezegd maak ik me daar wel wat zorgen over. Niet omdat die dreigt te worden afgelast overigens. Wel omdat ik een topic lijk in de groep.

Dublin-PR-Loopster J. komt naast me lopen en omfloerst maakt ze me uit voor een mentale zwakkeling. Wandelen op de dertiende kilometer op de zevenheuvelenweg. 'P., hoe durf je!' Na afloop roept ze me een dreigend 'tot zondag toe'. Geslagen neem ik afscheid van haar.

'Heeft ze dat gedaan?', zegt M. aanvankelijk verbaasd. Daarna geeft ze ronduit toe dat het een complot is. De dames loopsters beginnen onder leiding van M. op me in te praten. Dat had ze zo geregeld.

Zal het helpen? Van mijn mentale 'pijntjes'-coach J. hoor ik maar niks.

Voor de datafreaks: 15,7 kilometer met toegeknepen billen......

Koud

Koud, maar zo weer trainen na toch een ultrakort loopsabbatical door drukte op werk. Heb er zin an!

Atletiekbaan

Ik zie ze het in Arnhem nog niet doen.......

Geluksgetal (2)

De poststaking is voorbij en de onrust in huize P. en M. ook: het startnummer van M. is binnen. En zoals het hoort, wij zijn een stel. P. start met nummer 900, M. gaat hem hazen met nummer 899, komen wij netjes in volgorde langs.

Het zou wat zijn als iedereen op volgorde van startnummer een wedstrijd zou uitlopen...........

Aangepaste training

Vandaag is P. jarig. De training is dus aangepast aan de gebeurtenis. Het leidt tot een volstrekt nieuw parcours. Toegegeven, je moet er de gebaande paden voor durven te verlaten.......

Soepele rondjes

We draaiden lekkere soepele rondjes gisteren op de baan. 800mx600mx400mx in een 1uur45 tempo, dus strak boven de 12 km/per uur.

Althans, dat was de bedoeling. Het is moeilijk om op tijd te lopen en hier en daar schoten we er pakweg 10 seconden doorheen.

Niet getreurd, goed gelopen en die sprint op het eind was inderdaad niet zo slim als we het verhaal van trainer M. mogen geloven. Onze excuses, jonge honden als we nog zijn!

Voor de datafreaks: 11,2 km in totaal, 4 graden Celsius. M. had het echt koud.

Hoera

We konden het niet laten. We moesten het even zeker weten. Dus in een gecoördineerde en subtiele actie aan het eind van de training hebben we het getest (een sprintje van tegen de 22 km/uur).
En inderdaad, trainer M. heeft geen problemen meer met zijn stembanden.

We zijn blij voor hem, hoera!

Geluksgetal

Het volgende doel is gesteld: de montferlandrun. En wat een mooi startnummer valt er deze week voor mij in de bus....... Ik weet niet precies wat ik erbij moet denken, maar het is een uniek getal. Een geluksgetal?

Extra: En wederom onrust in huize M. en P. net als bij de 7Heuvelen heeft M. haar startnummer nog niet binnen.......