Het is een gedenkwaardige training. Zo eentje die je jezelf van harte toewenst in de winter. De training is klam, de lucht is vochtig, de temperatuur is hoog. Voordat we aan de vier keer zes minuten beginnen ben ik al drijfnat. Maar dan ook echt drijfnat. Dan moeten we nog lopen met als extraatje de km klim naar boven vanaf het kleine heitje.
De benen zij. Zwaar. Ik zoek souplesse en vind die uiteindelijk. Het lijf is een diesel die aanslaat, ook in de hitte. De klim gaatnaar behoren. Dat de benen zwaar waren is geen wonder. De gemiddelde snelheid in de groep ligt hoog, ruime boven de 12,5 per uur.
'Ben je in een vijver gedoken', hoor ik weer eenmaal terug nij ciko. Nou nee dus, was het maar waar. Was best een lekkere verkoeling geweest.

