Gedisciplineerd én effectief zaagtandje

Het wordt een pyramide-loopje van 2-4-6-8-6-4-2 minuten en natuurlijk eerst leip de helling af (makkelijk dus je loopt te snel en te ver) en dan weer strak helling op terug (je moet van te veer terug komen). Het is een trainer G. training, dus een verraderlijke training. Dat begint al in de warming up waar een klein bilspiertje op de ruit tikt. 'Of het niet wat rustiger kan.' Zijn grote broer in de hamstring is het daar mee eens.

'Oei, koude spieren, veel gelopen. Oppassen dus!', denk ik. Heel blijven.

In de pyramides loop ik dan ook stug achteraan. In mijn eentje pakweg tweehonderd meter achter de meute omlaag en dus met een voorsprong van tweehonderd meter de helling weer op. Zodat ik veelal als eerste weer terug ben.

In iedere andere tak van sport zou ik de kantjes eraf lopen. Maar lopers weten dat ik voor de marathon ga en die heelhuids wil halen. De leeuw uit Marrakesh S. komt naast me lopen en zegt dat ik 'gedisciplineerd' train en dat is een compliment. Zelfs mijn M. noemt het voor mij een 'effectieve' training.

In het dagelijkse leven overkomt mij dat dus nooit. De kantjes eraf lopen en overladen worden met complimenten. Vreemde snuiters, hardlopers......

Rondje Klarendal

he, een visje gelopen :-)

Na de zware training van zaterdag krijg ik het verbod van M.om vandaag meer dan een hersteltraining te lopen. 5 km vindt ze meer dan genoeg. Ik ga voor 10 maar besluit verstandig te zijn. Het worden er uiteindelijk 6,7 km in 10,5 km per uur. Genoeg om wat gedaan te hebben en genoeg om enige energie-reserve op te bouwen voor de Midwinter van komende zondag in Apeldoorn.

En het mooie is, toen ik voor de loop naar buiten stapte had ik er echt zin in. Gewoon een stukkie rennen, op mijn gemak en ff naar buiten. Kijk dat is de spirit!

Wat betreft de phpd-tjes. Een spiertje in de rechtervoet zeurt maar dat loop ik er snel en efficiënt uit. De achilles links blijft een leiperd die ik met minimaal twee keer per dag strekken op de trap te lijf ga. Het lichaam moet heel blijven zeker als het na de periodiseer-week na Apeldoorn de dertigers en vijfendertiger voor de kiezen krijgt.......

Elastiek

Laat ik het zo zeggen. Saai zijn ze niet die lange duurlopen op de zaterdag. We lopen met vijf mensen de hele rit uit. Trainer M., zijn gazelle J. en Bonkige B. haken op de Koningsweg af. Ik kijk om me heen. Ben de laatste van de zware donderdagtraining die ook vandaag voor een 26er gaat conform het schema van M.

Het zullen uiteindelijk 27,5 kilometers worden in 10 km per uur.

Ergens op driekwart hang ik aan het elastiek. De training van donderdag doet zich gelden en de paden zijn besneeuwd, glad en kennen pittige klimmetjes. Op km 14 begin ik de sneeuwpaden niet meer leuk te vinden. Op km 15 haat ik ze pas echt. En dan moeten we nog ruim 12,5 km lopen. Ik heb het zwaar. Behoorlijk zwaar.

Neemt niet weg dat het wederom een mooie loop was. Lees hier hoe mooi. En net als vorige week kruist de dood ons pad. Een reebok ligt neergeschoten langs het pad, zijn bloedspoor in de sneeuw. Iets eerder kwam we Koos van Zomeren al tegen. M. herkent de man steevast aan zijn hondje.

Koos had op het reebok nog een mooi lofdicht kunnen maken, zodat het beest nog iets had van een mooie dood. Voor wie Koos niet kent. Hij was de man die op het biljet van fl. 1000,- enige versregels had:

De Hoge Veluwe op

Daar komt een vogel aan//met rafelige vleugels//diepe slagen zwart op wit.
Hij duikt en dartelt//laat zijn maffe kuifje zien//slijpt zijn stem en roept//zichzelf tot kievit uit.

Terug in Arnhem - koude wind op kop langs de Apeldoornseweg, gekukkig geen sneeuw meer, maar krijg je die vrieswind nog tegen - ben ik er klaar mee. Ik loop wel op marathonschema. 'Afzien is ook een marathon-training', zegt een montere M. naast mij. Zoals altijd heeft ze gelijk, maar het is een boodschap waar ik niet op zit te wachten.......................

'Sla dan maandag over.' Ga ik dus niet doen!


 

Onderbroekenlol...

Ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden. Ik ben dus nog op zoek......

Zwaar....

Het was zwaar gisteren. We lopen 15 km waarvan 8x4 minuten iedere 30 seconden met tempowisseling. Als toetje de klim omhoog de Geitenkamp-bult op. En dat bij min 6. De groep is klein en bestaat uit goede lopers. Even 30 sec echt rustig is er niet bij. Maar toch, als je eenmaal achter je kop thee zit, is dat gevoel helemaal weg.

Morgen 26 km volgens het schema.

Rondje Oosterbeek andersom

Ik loop gister 15 km in gemiddeld 10,5 km per uur. Dat vind ik erg netjes. De groep is klein, zes man en Maria. Het is beneden het vriespunt. Trainer G. stelt voor het rondje Oosterbeek eens andersom te lopen. Dus via het ziekenhuis naar Sonsbeek, dan klimmen naar de bushalte en via de Schelmseweg weer terug.

Even later is er een kleine discussie. Is het rondje Oosterbeek nu makkelijker dan het rondje KeebretsoO van gisteravond, ofwel Oosterbeek andersom? De Garmin fungeert als scheidsrechter. Helemaal eerlijk is het vergelijk niet omdat we iets anders starten. En ook loop ik gisteravond een paar keer voor de groep uit en loop ik terug om achterhalers op te halen. Dat vertekent. Maar toch:

Bij het Rondje Oosterbeek zijn het 3,44 km's klimmen. Bij het Rondje andersom zijn het 3,75 km's. Bovendien zijn het langere stukken aaneen die oplopen in het rondje andersom. Conclusie: het lijkt erop dat het rondje tegen de klok in, dus zwaarder is.

Geen mens die hier overigens wakker van ligt, maar ik schrijf het toch maar even op. Quod erat demonstrandum.

Halve van Egmond: sneller dan Jan....

Hoera! Was ik bij de halve van Egmond toch sneller dan Jan volgens volstrekt onafhankelijke snelheidsmeting, meetpunt ligt een minuut uit elkaar! Zie ook hier.

bon_Jan

bon_P.

Vroeg

Agenda-technisch is 's avonds lopen niet in te passen. Dus sta ik om 6.00 naast mijn bed, stap ik om 6.15 uur naar buiten en kom ik een uurtje later terug uit de mooie witte bevroren wereld. Heb dan al een extra lusje door de wijk getrokken om de 10 km vol te maken en schuif dan aan het ontbijt aan. De dag kan beginnen....... M. heeft ondertussen de stoep al geveegd en de sinaasappelen geperst.

Dit is een huis van regels, tucht, orde en discipline!

Erfgoed

In dit huis is ondertussen het Ciko '66 - Verenigingserfgoed binnengevlogen. M. heeft de recreant van het jaar wisselbeker binnengehaald en ondergetekende de Gerard Tebroke Wisseltrofee. Die laatste is toegekend aan het bestuur van Rondje Nederland, waarvan ik de chef ict-pet nu al weer drie jaar draag.

Kunnen we best trots op zijn!

Bijna 78 km op de teller

Het is een recordweek. Natuurlijk wel omdat we van zondag tot en met zaterdag rekenen en Egmond op de zondag valt. Dat betekent twee stevige lopen in één week aangevuld met wat trainingen. Uiteindelijk staat er 77,89 km op de teller.

Een mooie week ook met het lopen door de duinen en op het strand in Egmond en met - gister - de oude vertrouwde Veluwe waar we bij min 6 en een oostenwind 25 km op de teller krijgen. Koud was het overigens niet. Kwestie van goed kleden met onderbroek - thermoonderbroek - kniekousen - windstopper tight met bretels - thermoshirt - trui - winddicht jack - muts - handschoenen aan.

Wie zegt dat voor lopen alleen een paar goede schoenen nodig is?

Ergens halverwege stuiten we op een onfortuinlijk zwijntje. Het beestje ligt dood langs het pad. Vossen hebben de neus al aangevreten, het weke deel. Wat opvalt is de wintervacht van het beestje. Stug, dik en waarschijnlijk warm. De Schotse Hooglander een eindje verderop heeft ruwweg dezelfde jas aan.

En daar tussendoor loop ik met de groep. Eigenlijk best wel soepel en daarin verbaas ik me. Ik heb immers een week van ruim acht uur training afgewerkt met bijna 78 km. Pijntjes zijn er niet noemenswaardig. Over twee weken staat 'Apeldoorn' op de agenda, 'wedstrijd' van 27,5 km. Die ga ik op marathontempo insteken. 10,6 km per uur. In Vorden, daarna doe ik hetzelfde op 30 km.

'Dat lijkt me nu een goede training', zegt M. als ik het voorstel en zij tikt ook vrolijk verder aan haar tandje d'r bij-stukje.

zaterdagochtendtraining - 25 km

Brrrrr

Het enige goede hieraan is dat er geen neerslag is. Zo meteen 23 km aan de bak! Brrrrr.....

 

Aftikken

di 12 km

do 12 km

3x2000 m op de do met in- en uitlopen

We tikken in twee trainingen (di en do) wederom 24 km af en daarmee wordt het een stevige trainings/wedstrijdweek van in totaal 53 km. Morgen staat er 23 km op het onverbiddelijke programma dat mijn coach M. voor mij heeft geschreven. Een week loopt van zondag tot zondag dus die van morgen (zaterdag) mag ik er nog eens bij tellen en dan kom ik op 76 km in één week!
Voor mij een ultra-afstand!
Het is niet dat het lijf piept en kraakt, zucht en kreunt, roestig rammelt. Het past zich wel langzaam aan. Zo neemt mijn lijf vanochtend een half uurtje extra slaap, terwijl ik er gisteravond extra vroeg indook. De kuit spartelt niet tegen, hoewel ik hem angstvallig in de gaten houdt. Verder sta ik twee keer per dag te rekken op de trap en heb ik de vochtafdrijvende koffie uit mijn leven verbannen in ruil voor de wat meer hydraterende thee.
Het leven van een topper!
M. heeft mij verder op een strak regime gezet van minder stroopwafels en chocolade. Terwijl ik toch ben begonnen lopen omdat je dan wat vaker iets kunt snoepen zonder dat de kilo's er aanpappen.

Egmond: volledig volgens opdracht

De opdracht was om Egmond vlak te lopen in een iets sneller duurloop tempo. De uitdraai van de kilometers toont een mooie vlakke kilometeropbouw met een uitschieter op 11 km (water drinken) op 12 km (drukte in de duinen) en op 18 km (water drinken). Voor de rest erg vlak gelopen tussen de 5 minuten en 5.15-20. Daar heb ik wel eens andere staatjes van gezien in Egmond.

En dan nog een bijzonder feitje dat de garmin registreert. ik vertelde al dat ik vlak vooor de finish gevloerd werd door een onbenul. Ik stond op, sprintte en achterhaalde hem. Daarna finishde ik. Bij de pijl is de hele tragiek van dit gebeuren gevat in een kille grafiek.Het opstaan, sprinten, een beuk verkopen en dan rustiger finishen. De Garmin liegt niet.

Herstellen

'Ik vond het goed dat je het gedaan hebt, maar ik vind het niet verstandig', dat zegt M. als ik eenmaal achter mijn pc inklop dat ik om 10 voor zes in de vrieskou stap en een herstelrondje doe. Het wordt 8 km in 10,1 km per uur. Best wel lekker eigenlijk. Heb ik mooi toch maar gedaan.

PWN Egmond Halve Marathon 2013 | Uitslag P.

PWN Egmond Halve Marathon 2013 | Uitslag P.

De tweede helft

Vandaag de halve marathon Egmond gelopen. Dit is de tweede helft in café De Klok in Egmond......
Via mobiele telefoon

 

Ik ben er niet trots op. Maar 200 meter voor de finish loopt een onbenul mij omver. Bloedknie. Ik val, sta op, sprint en verkoop hem een beuk op pakweg 10 m voor de finish. Het publiek roept 'P. rustig aan' maar ik ben razend. Na de finish - voor de onbenul, mooie prestatie!l - schud ik hem de hand. Dat dan wel weer.



Tijd als voorgenomen, heel strak 1:49 gelopen met voldoende energie voor een eindspurt, zoals blijkt.

Via mobiele telefoon

Rust voor de start

De wedstrijdlopers in Egmond vertrekken naar de start. Hier ff rust, zo aan de bak. Start is om 13:47 voor mijn vaak. Maak er een mooie duurloop van.

Via mobiele telefoon

Net uit

Stukje leesvoer, net uit. Gaat over oorlog en hardlopen. Eindigt met een stukje god maar niet storend. Leest lekker weg. Kortom, ik heb M. aangeraden het te lezen. Ben nog niet met Egmond bezig.

Experimenteren

Experimenteren doe je tijdens een training. Gisteren was er een training, dus experimenteerde ik. Zonder nulmeting. Aan de liinkervoet trek ik voor een eerste keer een kniekous aan onder de tight. Een blank witte x-socks full energizer, zo ongeveer noemen ze dat. Rechts heb ik een neopreen bandage van masseur J. 'Houdt je kuit warm, dat is zo'n beetje wat het doet.'

We lopen in de kerntraining twee keer 3,5 km op tempo. Voor de eerste keer - ik concentreer me op mijn x-socks - komen we uit op 11 km per uur. Terug - ik denk aan neopreen - lopen we 12 km per uur gemiddeld. Onderwijl stort iemand ook nog een regenbuitje over ons uit.

Conclusie: ik heb behoorlijk gelopen, tegen het lekkere aan. De sokken maken geen enkel verschil, want denk ik aan de ene sok, dan moet die andere net zo hard mee. Zo, hebben we dat ook weer proefondervondelijk bewezen!

We doen er alles aan....

Echt waar, we doen er alles aan om optimaal te starten in Rotterdam. Speciaal daarvoor zocht ik gisteravond mijn toevlucht tot topsportlocatie nummer 1 in Nederland: Huis ter Duin in Noordwijk. Bij mij was Van Gaal - Annemarie en niet Louis overigens - en Maurits Hendriks, chef de mission Olympische spelen Londen 2012 én Sochi 2014. Om kort te zijn, ik had er iets voor mijn werk en beiden waren aanwezig. Van Gaal presenteerde en Hendriks hield er een peptalk. Ik liep er in mijn trouwpak (het enige pak dat ik heb) tussendoor als gastheer van de avond.

Van Hendriks mocht ik de geheimen van Epke horen (maakt niet uit welke en hoeveel trainers je hebt als je van ieder maar wat leert) en van Dorian van Rijsselberghe (nodig je sterkste concurrent uit in je trainingskamp om beter te worden). Dan zit het bij mij snor. Ik heb trainer M., G., W., en trainster N. en probeer van ieder wat te leren, hoe moeilijk dat vaak ook is. En ik train altijd al met mijn grootste concurrenten, alleen zij verslaan me voortdurend. Daarin verschil ik duidelijk van vriend Dorian.

Bij een toplocatie hoort een topprestatie en die verrichte ik ook: na een vorstelijk diner tot pakweg half drie 's nachts met twee glazen wijn en twee biertjes - ik hield me in -  sta ik om half acht vanmorgen weer buiten. Het regent, het waait, ik ren weg tegen de striemende buien in. Het is koud, nat en klam. De regen prikt als naalden op mijn voorhoofd. Mijn bovenbenen druipen van het water en in het donker besluit ik de geulen maar voor lief te nemen door er dwars doorheen te stampen. Een mini Dutch Coast Ultra Run zogezegd.

De beloning zijn de kilometers terug met dezelfde prangende regenbuien in de rug én natuurlijk het ontbijt in het luxe hotel. Zo luxe dat er op je bed zes kussens liggen, een zogenaamd 'pillow menu' (a pillow menu allows visitors to select their perfect pillow for a good night's sleep, lees ik achteraf op internet). Ongelooflijk dat ik die achter me liet om een eindje te gaan rennen. Ik ben gek.

Wennen aan de inspanning

Niet verder dan 5 km en niet te hard. Met die wijsheid van M. stap ik naar buiten voor mijn eerste 'extra' training. De bedoeling is om de training op te voeren naar vier keer per week en die vierde keer 10 km. Dat wordt dus de maandag.

Ik houd me netjes aan de opdracht en na 5,16 km in 10,6 per uur kom ik weer aandraven. Geen centje pijn. Morgen vertrek ik voor een dag naar Noordwijk, dat wordt dus woensdagochtend een strandtraining net als vorig jaar.

15 km en een geheim wapen

Bij het geheime wapen

de bron

We zitten niet stil en op zondagmiddag wordt er weer gelopen. Dit keer een slordige 15 km en het gaat prima. Geen centje pijn, behalve dan de kuit die nog wat 'trekt'. Voor woensdag is er een behandeling gepland bij masseur J., die moet het maar wegpoetsen. De frequentie gaat in ieder geval omhoog naar vier keer per week lopen.

Een streeftijd voor Rotterdam wil ik bij deze ook wel afgeven: 3:59:59:99 en dat wordt nog een hele kluif, ik besef het me terdege. Volgende week zondag is Egmond en daar ga ik in ieder geval niet los. Ik ga die als een rustig duurloopje beschouwen. Niks forceren in deze fase van opbouw.

Verder heb ik nog een geheim wapen dat ik in de strijd ga gooien. In Frankrijk heb ik bij de heilige bron van collega katholiek St. Gens (en hier) een flesje water getapt. Dat water heb ik thuis in de vijver gegooid waardoor het vijverwater ook magisch is geworden. Ik hoop in ieder geval op helder water deze zomer en ik zal er mijn kuiten bij tijd en wijle mee inwrijven. Baat het niet, dan schaadt het niet. Anderen lopen naar een Maria-kapel, maar dat was voor mij ff niet weggelegd. Het is in ieder geval het proberen waard na het mislukte experiment van M. en Coach J. met bietensap en bietensap.

15 km op zondag

 

Weer thuis

We zijn weer thuis uit de Provence. En ja, hoor, 'Egmond' ligt er. Het is de officiële aftrap voor Rotterdam (de spellingscontrole maakt er afgrap van, daar kan ik niet om lachen). En o ja, de schade is groot na de kerstdagen. Ik tik bijna vier kilootjes extra aan. We gaan aan het werk.

De kat slaapt.....

Het is een wat mindere dag, qua weer dan. Een beetje bewolkt en het druppelt. M. en ik lummelen wat en besluiten 's middags de lamlendigheid eruit te lopen. We besluiten een rondje van Ciseaux naar Crilllon-le-Brave naar Bedoin en terug naar Ciseaux te lopen.Opgeteld tikt dat net niet de 10 km aan. Onze eerste kilometers in 2013.
Maar het klimt wel en het daalt. En zoals zo vaak lijken het meer klimmeters dan daalmeters te zijn. M. is in haar coach-rol gedoken en schuin rechtsachter roept ze me dingen toe. Eigenlijk maar één ding. Of ik potverdomme wat langzamer wil gaan. En dat geenszins omdat ze er ook maar enige moeite mee heeft mij te volgen.

we noemen het 'loedertje'

Nee, uit mijn ademhaling maakt ze op dat ik te hard wil en ga. En daarin heeft ze gelijk. Ik haat iedere hellling, val die het liefst aan, dan is-ie weer achter de rug. Niet verstandig, maar zo ben ik nu eenmaal geconditioneerd. Ik wil er snel vanaf zijn. M. niet. M. 'geniet' zoals ze het zelf zegt.
Toch als we terug zijn hebben we alle twee genoten. Het goede nieuws is dat de kuit zich rustig blijft gedragen. Rust doet goed. Eenmaal terug werp ik wel een jaloerse blik op de kat. Die blijft in vorm terwijl ik hem de hele dag alleen maar zie slapen. In ons bed! Maar ja, Meneque - of loedertje zoals wij hem noemen - is wel de reden dat we riant in Frankrijk leven. Voor even dan.