Van Hendriks mocht ik de geheimen van Epke horen (maakt niet uit welke en hoeveel trainers je hebt als je van ieder maar wat leert) en van Dorian van Rijsselberghe (nodig je sterkste concurrent uit in je trainingskamp om beter te worden). Dan zit het bij mij snor. Ik heb trainer M., G., W., en trainster N. en probeer van ieder wat te leren, hoe moeilijk dat vaak ook is. En ik train altijd al met mijn grootste concurrenten, alleen zij verslaan me voortdurend. Daarin verschil ik duidelijk van vriend Dorian.Bij een toplocatie hoort een topprestatie en die verrichte ik ook: na een vorstelijk diner tot pakweg half drie 's nachts met twee glazen wijn en twee biertjes - ik hield me in - sta ik om half acht vanmorgen weer buiten. Het regent, het waait, ik ren weg tegen de striemende buien in. Het is koud, nat en klam. De regen prikt als naalden op mijn voorhoofd. Mijn bovenbenen druipen van het water en in het donker besluit ik de geulen maar voor lief te nemen door er dwars doorheen te stampen. Een mini Dutch Coast Ultra Run zogezegd.
De beloning zijn de kilometers terug met dezelfde prangende regenbuien in de rug én natuurlijk het ontbijt in het luxe hotel. Zo luxe dat er op je bed zes kussens liggen, een zogenaamd 'pillow menu' (a pillow menu allows visitors to select their perfect pillow for a good night's sleep, lees ik achteraf op internet). Ongelooflijk dat ik die achter me liet om een eindje te gaan rennen. Ik ben gek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten