De kat slaapt.....

Het is een wat mindere dag, qua weer dan. Een beetje bewolkt en het druppelt. M. en ik lummelen wat en besluiten 's middags de lamlendigheid eruit te lopen. We besluiten een rondje van Ciseaux naar Crilllon-le-Brave naar Bedoin en terug naar Ciseaux te lopen.Opgeteld tikt dat net niet de 10 km aan. Onze eerste kilometers in 2013.
Maar het klimt wel en het daalt. En zoals zo vaak lijken het meer klimmeters dan daalmeters te zijn. M. is in haar coach-rol gedoken en schuin rechtsachter roept ze me dingen toe. Eigenlijk maar één ding. Of ik potverdomme wat langzamer wil gaan. En dat geenszins omdat ze er ook maar enige moeite mee heeft mij te volgen.

we noemen het 'loedertje'

Nee, uit mijn ademhaling maakt ze op dat ik te hard wil en ga. En daarin heeft ze gelijk. Ik haat iedere hellling, val die het liefst aan, dan is-ie weer achter de rug. Niet verstandig, maar zo ben ik nu eenmaal geconditioneerd. Ik wil er snel vanaf zijn. M. niet. M. 'geniet' zoals ze het zelf zegt.
Toch als we terug zijn hebben we alle twee genoten. Het goede nieuws is dat de kuit zich rustig blijft gedragen. Rust doet goed. Eenmaal terug werp ik wel een jaloerse blik op de kat. Die blijft in vorm terwijl ik hem de hele dag alleen maar zie slapen. In ons bed! Maar ja, Meneque - of loedertje zoals wij hem noemen - is wel de reden dat we riant in Frankrijk leven. Voor even dan.