Rotonde-spel

We lopen een lange duurloop, in totaal ruim 15 km. Op het eind splitst een groepje zich af (bardienst, zoon ophalen, niet fit) een ietwat hardere kern blijft over. Voor de kenners: het is ook nog een trainer G-training.

Hij stuurt ons vooruit naar rotondes om zich dan weer op te laten halen. Ik draaf behoorlijk mee. De op een na laatste versnelling gaat hard, echt hard. Op een gegeven moment klok ik helling op richting brug boven de 16 km/uur. Op dat moment laat ik het groepje gaan. Ze winnen pakweg 100 meter.

Bij de volgende versnelling richting stoplicht (nog steeds op de Schelmseweg) besluit ik stevig uit te lopen. En de echt snelle jongens blijven onverwacht achter me. Ook zij zijn klaar met de versnellingen.

Deze week liep buitengewoon lekker. Dat is ook wel eens fijn om op te schrijven. Dit weekend ga ik me inschrijven voor achtereenvolgens de 7heuvelen, de Montferlandrun en Egmond. Amsterdam heb ik dan al achter de kiezen.

En ergens diep in mijn achterhoofd met potlood staat de Marathon Berlijn volgend najaar. Een debuut!

Gratis sokken!

Maandagavond bestel ik per internet een paar nieuwe schoenen. Het werd weer tijd na de 942 km die ik met het huidige paar heb weggetikt sinds april. Klik hier om te zien hoe mooi wit het grijze paar hierboven in april nog was!

Vanavond belt de buurvrouw aan met een pakje bij haar afgeleverd. Keurig de twee nieuwe schoenen. En met een paar gratis asics-sokken. Donderdag ben ik compleet vernieuwd van onderen!

Snelle jongen.....

De Posbankloop zit bij velen nog in de benen dus we lopen een herstelloopje met - voor de niet-lopers - een aantal versnellingen. Ik besluit om kalm aan te doen. Dat zal dus niet lukken.

Bij de eerste versnelling loop ik op met T. die al pratend het tempo opvoert. Ze is net hersteld van een kneus-teen vanwege de verbouwing dus het gaat weer. Zij is een snelle dame. Ik loop mee. Ze begint zwaarder te ademen, maar ik loop nog steeds soepel mee. H. achterhaalt ons in een stevig tempo. Hij behoort tot de snelle jongens. Hij daagt me uit als hij passeert. Ik laat hem gaan.

Bij de tweede versnelling loopt H. weer weg. Ik voer het tempo op en eigenlijk heel soepel achterhaal ik hem. Vervolgens geven wij beiden nog een dot gas. Wij zijn nummer twee en drie op het eind van de versnelling na de klim voorbij de boerderij in het Sonsbeekpark. Misschien iets buiten adem, maar de benen voelen nog steeds niks.

Bij de laatste versnelling richting Steenen Tafel zegt Coach W. 'die is voor jou'. Tja, dan moet je wel en in een fors tempo vlieg ik omhoog. Wederom zonder een centje pijn in de benen kom ik boven, wel een ietwat hogere hartslag.

Wat moet je nu met zo'n training? Ik behoor deze training tot de snelle jongens, maar ja, de echt snelle zijn er niet of herstellen van de Posbank. Zo goed kan ik nooit zijn. Ik graaf in mijn geheugen.Dit rondje hebben we vaker gelopen en ik voel me toch duidelijk sterker dan de voorgaande jaren.

Zou ik een goede periode ingaan nu het wat kouder wordt? Het wordt spannend op deze blog!

Trainingstage Kreta: The Movie!

In nog geen vier minuten ruim tweeënhalve week 'training' Kreta. En natuurlijk met muziek van Vicky Leandros!

Posbankloop

Als we de nummer één van de Posbankloop zien langskomen denken we aan Berlin. Daar is vandaag een wereldrecord gelopen op de marathon. De nummer een van de Posbankloop - 15 km en hij loopt hard, vinden wij - is dus gewoon langzamer dan de marathontopper Makau! Wat een prestatie. Wat die man in Berlijn loopt, houd ik nog geen honderd meter vol. Zo liggen dus de verhoudingen.

Niettemin, mooi weer en aangenaam verpozen langs het parcours. M. neemt de foto's. Ze mist er een paar, tja, sorry daarvoor. Het is leuk om te zien hoe ze langs stoempen. Iedereen in zijn eigen tempo en naar eigen talent. Maar ze lopen wel. Gerton, de vriend van mijn nichtje Judith (dochter van zus van mij) komt onverwacht als elfde langs. Britse R. uit onze groep eindigt op positie 16. Echt sterk!

Afgehaakt

De vakantie zit duidelijk nog in de benen. De eerste lange duurloop op de zaterdag is fors harken. Op kilometer 18 moet ik de groep laten gaan.

Dat is me al heel lang niet meer gebeurd. Niks aan de hand. Rustig blijven, de duurlopen weer oppakken. We gaan het goede seizoen in: het wordt kouder. Kou past bij mij! En ondanks alles toch ruim 26 kilometer erbij getikt.......

Overigens loopt M. strak met de zaterdagochtend groep mee, ondanks de trainingsachterstand. Ze heeft klasse.

Rustig op weg naar de Posbankloop

Het is donderdag en we hebben een rustige trainng op het programma staan. Zondag is de Posbankloop en dat is 15 km pittig klimmen en dalen. De training is dan ook bedoeld als een 'loslooptrainng'. Dat bevalt M. en mij wel na de te enthousiaste start van de dinsdagavond.

Niet dat we de Posbankloop overigens gaan lopen. Verre van dat. We gaan kijken en eindigen in de tuin bij loopster C. in Velp voor de traditionele Posbankloopbitterballen en drankje na afloop. Je hoeft niet te presteren om het na een wedstrijd gezellig te hebben.

Ik heb een reputatie dat ik zelfs mijn wedstrijden niet uitloop. Welnu, waarde lezer, deze wedstrijd ga ik niet eens lopen. Steek die maar in je zak!

Harde kuit

De eerste training na de vakantie. Maandag geland en dinsdagavond treden M. en ik weer aan. Meteen een fartlek. Hollen, sprinten, duur, alles zit erin. De kuit protesteert na afloop. Na drie weken wandelen in 30 graden is dit een stevige overgang. Het is vroeg donker, het hesje is al weer aan en het is behoorlijk fris. Dat draagt er allemaal toe bij.

De volgende dag staan we stijf op. Conditioneel gaat het goed. De vakantie heeft ook niet geleid tot extra kilo's. Maar de verzuring is fors. Toch maar de volgende training ietwat rustiger aanvliegen.

Kilometers gemaakt

Niet dat M. en ondergetekende niks hebben gedaan op Kreta. We liepen er veertien dagen lang pakwek 15 km per dag. In de zon en niet weinig heuvelop. Wel de kilometers, niet de snelheid. Gemiddeld kom je op 3 km/uur uit. En na afloop steevast een halve liter bier!

Teleurstelling, geen hardlooptraject te bekennen

We zijn nu aangekomen in Loutro (tip: google op Loutro en afbeeldingen). We hadden ons zo voorgenomen om wat te rennen na dagen van 1200 hoogtemeters, 800 meter afdalingen door kloven, torenhoge afdalingen langs helse kliffen en barre tochten door de hitte. Maar helaas, Loutro is een dorp aan een baai alleen per boot te bereiken (of via de afdaling over de kliffen voor mensen zonder hoogtevrees). Tja, dan zitten we hier dus vier dagen potvast. Er is geen strand om over te rennen. De schaarse ruimte is gevuld met restaurantjes. Hardlopen hier kan gewoon niet. Dus, maar een beetje zwemmen om in conditie te blijven en 's avonds zeewolf of octopus, of verse gegrilde sardientjes. Mensen, we lopen nu toch echt een trainingsachterstand op. En potdomme, het kan M. en P. geen donder schelen. Echt, google op Loutro en zie waar we het de komende dagen mee moeten doen!
Via mobiele telefoon

Nog zo'n fanatiekeling

We hebben hem vanochtend gespot, een vent die bezeten als coach J. langs de zee rent. We kijken het gelaten aan. Een paar pittige wandelingen eerder deze week, gisteren met de boot langs Zuid-Kreta gevaren naar de volgende stop en vandaag het kustpad, pakweg 10 km met minimaal twee verlaten stranden. We maken dus net als coach J. onze 50 km per week, maar wel in ons tempo. En met extreem lage hartslag. Moet ook wel. Nog steeds 30 graden en geen wolkje. M. is mooier dan ooit op onze eerste trouwdag.........
Via mobiele telefoon