Overmoedig....

Ldc-er M. is geblesseerd en ldc-er (long distance coach) J. moet op vrijdagavond de kroeg in om op zaterdag zijn ouders te kunnen helpen met hun verhuizing. Overmoedig schrijf ik op facebook de volgende reactie: 'Ik ga wel van start en wil ook best de ldc-ers vervangen.' Het lijkt zo simpel. Een groepje 20 km leiden, daarheen en weer terug. Ik kom van een koude kermis thuis.

Als aspirant ldc-er zak ik toch gigantisch door het ijs deze zaterdagochtend. Mijn beginnersfouten op een rijtje:
1. Ik heb geen mobiele telefoon bij me. Dat is wel standaard basis-uitrusting voor een ldc-er wil je op een verantwoorde manier 'iemand met een gelletje achterlaten in het bos'. Kan dus niet.
2. Ik besluit naar het Maria-kapelletje te lopen. Mijn loopmaat trainer W. en ik hebben het ding echter niet kunnen vinden. We raken nog net niet verdwaald.
3. Als ldc-er moet je het niveau van de groep aankunnen. Na 25 km de vorige zaterdag, een stevige fartlek op dinsdag en de Emma op donderdag, zit ik er na 20 km ineens 'doorheen'. De macht is weg en ieder hellinkie is een helletje. W. sleept me erdoorheen maar het gaat erg moeizaam. Ik wandel zelfs stukjes.

Bij deze dus veel respect voor M. en purist J. (al kan ik het woord purist niet in overeenstemming brengen met zijn opvatting over roze pil-vriendjes). 

W. en ik brengen het er desondanks goed vanaf. We lopen bijna 23 km in een net gemiddelde van 10 km per uur. We zien het monument voor de luchtbevoorradingstroepen rondom Oosterbeek en de herfst is echt prachtig.

Een stukje innovatie

De vaste lezer weet dat huize 1uur45 niet vies is van innovatie (hier en hier). Als er dan bij P. gaten in de old school-sokken verschijnen is het tijd voor iets nieuws. Het worden sexy doorkijk-sokken. Dat zagen we dus niet op het webshop-plaatje, anders hadden we ons wel even achter het oor gekrabt..

We nemen aan dat er een hele filosofie achterhangt van warmte-afvoer, transpiratie-bruggen en voetbed-support, maar eerlijk gezegd vinden we ze wel een beetje genant.

Gelukkig zit het doorkijkgedeelte veilig weggestopt in de schoen en...........ze lopen prima.

Eén zwart gat.....

Het is vroeg in de herfst. De bladeren zitten nog aan de boom en het is vroeg donker. Dus lopen we in het duister de Emma-pyramide op. Gelukkig heeft trainer W. de zaklamp-app op zijn mobiele telefoon die ons de weg wijst. En anders is er nog de witte streep midden op de weg als houvast. Kortom het gaat.

Met E.R. (bankdame E. en trailer R.) ren ik naar boven. De benen hebben macht, we worden zelfs een paar keer teruggefloten. Uit de achterhoede horen we wat gesputter en gemopper.

Eenmaal beneden beleeft trainer M. zijn momentje. Het was te donker. Hij zag geen ene moer. Wij lieten hem achter. Kortom, hij liep in 'één groot zwart gat. Hij maakt er een gracieus gebaar bij waarbij zijn handen elkaar ontmoeten boven zijn hoofd, een zwaai naar beneden maken en elkaar weer teder ontmoeten ter hoogte van de navel. Daarna loopt hij wat ontdaan weg in het donker. Wij blijven wat verbouwereerd achter in het licht van de lantaarnpaal.

Gelukkig heeft trainer M. een reset-knop (ctrl-alt-del) en weet zijn vriendin J. die feilloos te vinden. Zij gaat achter hem aan. En het moet gezegd worden, eenmaal opnieuw opgestart zal hij even later zijn draai vinden en loopt hij als vanouds voorop wanneer hij weer los mag bij kasteel Rozendaal. Voorop is waar hij hoort. Stampend en sterk in de voorhoede.

Ik klim met E.R. (ze zijn physiek ook kleiner dan ik, scheelt heel wat kilootjes)  naar boven en wederom pakken we een koppositie en worden we een paar keer teruggefloten. Daarna zetten we koers naar de stoplichten op de Schelmseweg. Ik klok ruim boven de 12 omhoog richting rotonde in Rozendaal. Ik klok 14,5 km per uur richting de stoplichten. Vriendin J. is dan mijn haas en we naderen prof J., alledrie van bouwjaar 1964. '64 loopt sterk vanavond!

'Het is een training, geen wedstrijd', zegt trainer M. even later. Hij heeft natuurlijk gelijk, maar soms heb je daar maling aan.

Het groep 5 lexicon

Na afloop van de training in groep vijf hijg ik uit met prof J. Ik omdat ik me echt heb uitgesloofd, hij omdat hij zich echt heeft uitgesloofd én gewoon te warm gekleed was voor deze nazomer-avond eind oktober.

Het was een fartlek en beter als J. kunnen we hem niet beschrijven. Voor een 'wedstrijdverslag' klik dus hier. Heeft die jongen ook wat webverkeer op zijn site.........

Prof J. komt met een idee. We moeten een lexicon gaan maken van termen uit groep 5. Noem het een taxonomie, een woordenlijst, een begrippenkader. Volgens hem is er een groepscultuur ontstaan en in een wat overmoedige bui voorspelt hij dat we wel aan 100 woorden moeten kunnen komen. Honderd (!) woorden uit het groep 5 jargon.

Natuurlijk nemen 1uur45 en al zijn volgers deze uitdaging graag aan. De lijst zal ik hiernaast publiceren. Laten we een begin maken:

Phpd, k-team, ldc-er, Gordon-training, Gordon-hellingtraining, C-momentje, junk-kilometers, hekhangen, pilletje, bio-freeze, haas met een roze rokje, trailadept, ultra's, Rondje Deelerwoud, Rondje Oosterbeek, Rondje Koningsweg, Yassootjes, de Garmin, test-rondje, winter-testrondje, zomer-testrondje, testosteron-rondje, boswachter (volgens J. met de volgende uiterlijke kenmerken: groen jasje, pijp, baard, rode puntmuts en groene auto), de Valk, theetje, Job, trilplaat, triggerpoint, PPR, .............. 

Dit zijn er 29. Graag aanvullen dus (en dan hebben we het niet over amazones, tomtommers, hindes en ander ronddravend spul)

C-momentje

Om terug te komen op de cliffhanger: M. is vandaag niet aan de start verschenen. Ze heeft pijn in de onderrug of is het de bil? of hamstring? Het blijkt te komen uit de aanhechting in de knieholte waarschijnlijk veroorzaak door de nieuwe schoenen sinds juni. Want de blessure is 'opgebouwd'. Ze denkt omdat ze de Papendal-zooltjes uit de schoen heeft gehaald. En zo dalen we op mysterieuze wijze haar been af naar beneden en vinden de oorzaak.........

Ik ga deze ochtend wel van start. Het is de eerste grote zaterdagochtendduurloop sinds de vakantie. Agenda-technisch waren dingen niet goed te plannen. Kleine kwetsuren weerhielden mij. Kortom, best weer spannend om te kijken waar het lijf staat. Vooral ook omdat het gezelschap deze keer bestaat uit vier kerels. Trainer W., trailers E. en R. en ondergetekende.

Tomtom G. laat verstek gaan (kaak). Aspirant-trailer én LDC-er J. heeft 'koorts'. M. heeft zogezegd een afzakkende beenblessure en onze amazone C. draaft elders. Bonkige B. zal nachtdienst hebben. Tante S. hebben we al in geen weken meer gezien. Ingestort? Pijntjes? Koortstig? We weten het niet. En H. worstelt om New York te halen.

De vier kerels lopen weg ineen straf tempo. In het begin roep ik nog wel dat we 'op 12 zitten' maar al snel vinden we elkaar. Zij lopen niet te ver vooruit en ik loop in eigen tempo achter ze aan. Het verschil wordt nergens groter dan pakweg 100 meter. Prima.

In de straat loop ik een extra lusje. Ik wil de 25 km aantikken. Mijn Garmin zegt uiteindelijk 25 km in 10,4 gemiddeld. Draai ik dat ding uit blijkt het 24,97 km. Ik beleef een klein Cordien-momentje........ 

Een lach, een traan en een cliffhanger...

M. waarschuwt mij nog. 'Doe kalm aan, op de baan raak je geblesseerd'. Ik beloof het en sluit me aan bij de langzame groep. We draaien rondjes van 200-400-600-800-600-400-200 meter en dat twee keer, een dubbele pyramide zogezegd.

Het gaat prima. Met 12 km/uur als doelstelling zelfs zonder moeite. Na afloop staat er dan met inlopen en uitlopen toch ruim 13,5 km op de Garmin. Prima training dus. De lach.

De traan zit in M. Ik zie haar tijdens een van de rondjes staan langs de baan. De hamstring speelt op. Waarschijnlijk met een te koude spier begonnen aan de training. Balen voor haar. Nu maar hopen dat zij zaterdag wel ouderwets mee kan draaien. Het is de cliffhanger van deze training. We duimen!

Bescheiden

Het filmhuis 1uur45 is erg bescheiden maar toch ook wel trots dat Sir David pas na zijn medewerking aan onze natuurfilm  beloond is met een oeuvreprijs ( trainings-natuurfilmvideo ) Well done, chap!

Buurse, alweer een 1uur45-film

Dit keer pakt het productiehuis 1uur45 uit in een éénmalige samenwerking met de BBC. Kosten noch moeite zijn gespaard en zelfs Sir David Attenborough bood spontaan aan als voice over op te treden in wat de eerste 1uur45 natuurfilm is geworden. Het productiehuis slaat voortdurend nieuwe wegen in!

Wij vinden hem verhelderend, onthullend en episch. Kortom, de homo lopicus zoals u hem nog nooit zag. Doe de gordijnen dicht, kruip op de bank dicht tegen uw partner aan en zwelg in een fraai stukje natuurgebeuren..........

Collage trainingsweekend fartlek-training

zoek de man met de kater..............

Inkijkje

Garmin registratie Spaakloop

Garmin registratie onderstaande training

Tijdens het trainingsweekend lijkt het of we allemaal maar wat aanlopen. Maar nee, niks van dat alles. Zaterdagochtend is daar Marti ten Cate (2.10.04 op de marathon) die ons onder handen neemt. Dat was weinig leerzaam. Of zoals roeister J. het zegt: 'Ik heb training gehad van Marti ten Cate. Hij riep 'we gaan' en hij ging er als een speer vandoor. Niet meer teruggezien tot aan het eind van de training.'

Maar dan de zaterdagmiddagtraining. Een echte fartlek volgens de jongste wetenschappelijke inzichten. Een spel met competitie, versnellingen en een vleugje techiek en tactiek. Zo'n training moet worden voorbereid en 1uur45 heeft inzicht gehad in de originele trainingslogboeken. Hieronder een parchtige schets van wat er was uitgedokterd door het gouden koppel wim en nancy.
PS: P. heeft de training zelfs gefilmd. Maar daarover later meer. Die beelden liggen nog op de montagetafel.

Origineel trainersmanuscript - (c) wim en nancy 2013

Laatste fietstocht

Het is vrijdag. Het regent. Toch stap ik op de fiets naar Buurse voor een weekendje weg, met veel hardlooptrainingen. Het begin is koud. Het middenstuk is klam. Op het eind ben ik nat. Pas een kwartier na de douche komt het gevoel terug in de tenen. Het was een mooie tocht, ruim 86 km, maar ik vrees dat dit het laatste fietstochtje van het het jaar was. Jammer, ik heb een paar mooie tochten gemaakt. Kan niet wachten tot het voorjaar.

Spekjes

Zelfde afstand, twee grafieken. In sporttacks (onder) ziet het er altijd veel heldhaftiger uit

De vakantie lijkt definitief uit de benen. Het rondje Oosterbeek gaat echt lekker. Dat geldt niet voor iedereen. B. heeft op haar werk een zak spekkies gekregen. 'Van die dubbele, met suiker', zegt ze.

vooruitlopen en de groep weer ophalen

Normaal deelt ze het met collega's. Nu zou ze het voor één keer mee naar huis nemen. 'In de auto neem ik een spekkie', vertelt ze, 'dan volgt er een tweede en derde'. Thuis is de zak leeg en zij is misselijk. 'Gatverdemme', zegt ze als ze eraan terugdenkt. Ze trekt er wel een brede grijns bij.

Onder het lopen klaagt ze over zware benen. Aan de suikers kan het niet liggen, denk ik dan weer.

Tien-tien

Mijn werk loopt uit. (Zelfs mijn werk loopt op deze site) Tegen zevenen rijd ik dus langs de groep die voor een training op pad gaat. Dus dan maar een eigen training op de donderdagavond. Het wordt een tien-tien-training. Ik loop exact 10 kilometer in 10 kilometer per uur.

Thuis vraag ik me af hoe wij lopers dat eigenlijk voor elkaar krijgen. Wij gaan op pad en in heel veel gevallen lopen we exact de afstand die wij willen lopen. Zonder kaart of kilometerteller. Ik vind het een mysterie.

Eventjes snel....

Het is een mooie dinsdagtraining. Ook ik loop een extra stukje op de baan om de 11 km vol te maken. Voor de rest houd ik me koest in de groep. Behalve die ene keer dat de amazone zichzelf de sporen geeft. Vooruit denk ik, ik spring er achteraan. Het blijkt dat we met zijn tweeën vooruit stormen. De rest reageert niet op de oproep 'voor wie wil op eigen tempo tot het hek'. Die hebben de Posbankloop nog in de benen.

Nu ik de data uitlees denk ik oeps, dat was eventjes snel met de amazone, die van dat kauwgum, inderdaad. We lopen tegen de 14 kilometer per uur. Eigenlijk gaat dat nog soepeltjes ook maar ik neem meteen gas terug. Ik wil heel blijven/worden tot aan de zevenheuvelenloop. Het credo is deze weken lekker meetrainen en de duur weer oppakken.

Dat laatste is nog best lastig. Morgenavond ligt er werk, maar wellicht vind ik erna nog tijd om te lopen. Het weekend verwachten we twee belhamels, handenbinders. Leuk, maar van lopen zal het niet komen. Weer een zaterdagduurloop die niet voluit zal gaan. Het weekend erop is het trainingsweekend, daar heb ik wel zin in en dan komen de km wel.

Samen met T. is het plan om op de racefiets te stappen naar Buurse. Leuk, zo'n fietstocht met een kop en een staart. Kortom, de komende weken vermaken we ons volop.