Alternatief zaterdagochtend rondje

Kampioen

Dat we gister vier keer 1500 liepen in Rozendaal. Dat het pittig was, want een Gordon-helling-parcours-training. Dat ik steevast bij de eersten loop. En dat ik als enige losga bij het vijfde 1500tje optioneel en dus als enige bij het viaduct op de groep moet wachten. Dat me dat allemaal goed afging.

Dat alles ga ik hier niet opschrijven. Voor je het weet schrijft men hieronder weer iets over een kampioen der trainingen.....

Alternatief feestje

Gister ging ik op mijn verjaardag

rennen naar Oosterbeek en terug.

Ik had geen hoedje op.

Er hingen geen slingers.

Geen taart te zien.

Maar wat was het een feest!

Nieuwe wegen...

De zaterdagloop vervalt om mij moverende redenen. Ik sta er zondag dan ook alleen voor als ik naar buiten stap. Twintig kilometer moeten het zijn, en twintig kilometer zullen het worden. Op zijn C.'s zal ik op het eind zelfs even in de straat op en neer lopen om het quotum vol te maken.

Tegelijkertijd is er een aandrang naar de rivier. Die wil ik zien en omdat ik alleen loop kan dat uitstekend. Ik sla nieuwe wegen in! Ik ren dus een stuk door de stad, raak aan de rivier, kom via Oosterbeek op landgoed Mariëndaal, steek door richting Warnsborn en via Schelmseweg, Bosweg kom ik terug.

Ook de snelheid zit er goed in. Ik klok 10,9 km per uur gemiddeld. Dat is snel voor een duurloop met toch een aardig hoogteverschil tussen rivier en stuwwal. De hoogtegrafiek laat het feilloos zien, 178 hoogtemeters. Kortom, een mooie bezigheid voor de zondagmiddag. En het schuldgevoel van het missen van de donderdagavond is meteen weggepoetst.

 

Wedstrijdje

En ingeschreven voor weer een wedstrijdje! Noem het een trail, mijn eerste in wedstrijdvorm!

Moet ik wel mijn inpaklijst aanpassen: buff, leki-stokken, trailschoenen, electrolyten, kompas, platgeslagen cola en een ietwat groter ego moeten zeker mee. Ook extra oefenen op zinnetjes als: 'pfoeh, asfaltwedstrijdjes: naar spul vinden wij trailers, mannen van stavast' en zinnetjes als 'na 18 km moest ik kotsen en liep mijn anus spontaan leeg in mijn watervaste Gore-tex Salomon-schoenen. En ja, als je daar eenmaal wat in hebt staan dan blijft het kilometers lang klotsen. Niks van gemerkt.Toch lekker gelopen. Een ervaring!'

Onthoofd

Dinsdag lopen we als hersteltraining een onthoofd rondje Oosterbeek. Bijna 11 km in nog geen tien km per uur. Wel een paar klonten overigens.

onthoofd Rondje Oosterbeek

Rondje Oosterbeek

7Heuvelen, de analyse........

zevenheuvelen 2013

zevenheuvelen 2012

Het blijkt mijn zesde zevenheuvelenloop te zijn geweest. Dan leer je het parcours wel kennen. En iedere keer is het weer leuk. Er zit ook een mooi verloop in de tijden. Van 1:35 naar 1:09 (:59). Deze keer dus 1:10. Langzamer!

Tusentijden in zes jaar tijd

Het kan sneller. Deze keer ga ik sterk van start met een winst van 33 seconden in de eerste vijf kilometer. Mijn snelste vijf binnen de 7heuvelenloop ooit. Op de 10km heb ik echter al 6 seconden ingeleverd tegenover de tijd van 2012. De laatste vijf km loopt dat op tot 44 seconden.

Toch wellicht iets te snel gestart?

Het grootste verlies zit in km 13. Daar moet ik even wandelen om de hamstrings te ontlasten. Daarna krijg ik J. (linksboven op de groepsfoto) in het vizier. Ik kruip ernaar toe in een km tijd van 4:19 in km 14. Dat is dan wel weer snel. Als ik hem achterhaal roep ik 'Kom op, we gaan samen finishen.' Dan zijn het nog 750 verschrikkelijke meters. Beiden behoorlijk stuk finishen we. Het samen juichen is niet overtuigend. J. wil zijn klokje indrukken, ik wil een juichgebaar. Het resultaat is armoedig.

Hele stukken loop ik heel goed. Voor volgend jaar ga ik werken aan mijn km 13. Die brengt geen geluk, zo blijkt uit deze analyse.

Het bedrijventeam, leuke manier om collega's anders te zien

Na afloop in de groep heb ik het met trainer G. over het niveau van groep vijf. Voor mezelf heb ik dat gedefinieerd in 1:10 op de 7heuvelen en daarna kunnen drinken: sportdrank, koffie, anderhalf pils, twee stevige glazen bokbier en thuis een goed glas wijn. Bij dit alles moet je overeind blijven staan én tot het eind een goede gesprekspartner zijn. 

Trainer G. is erg goed in het tweede deel, veel beter dan ik. Hij loopt echter deze keer 1:14. Te langzaam. Daar moet hij dan weer aan werken.'Ieder jaar gaat het weer een stukje beter', zegt hij over de lange weg terug naar zijn oude niveau. Peinzend kijkt hij in zijn bierglas. Voor hem is dat nog steeds halfvol. Had hij een half leeg glas gezien dan was hij binnenkort vast gaan trailen.

Herenliefde

Na een brainstormsessie besluit het filmproductiehuis 1uur45 een spraakmakende film te maken. Groots aangepakt met 30.000 man figuranten. Ruimhartig en artistiek aangesneden, ruim 29.000 figuranten haalden de eindversie van de film niet. Wat overblijft is tegelijkertijd provocerend en ontroerend: echte herenliefde. En.......de film heeft een goede afloop, ze halen de finish! Overigens blijft alles in het nette. En o ja, de muziek is van Brokeback Mountain.

Zevenheuvelen

Eindtijd 1:10:42. Was echt lekker om te lopen. Ideaal weer. Geen pr. Niet helemaal stuk. Kan dus sneller. Volgend jaar herkansing!

Heel blijven

De week staat in het teken van heel blijven. Dat heeft alles te maken met de baan. Een baantraining is een leuke training. Het gaat altijd soepel, ik loop harder dan ik denk en de warme kantine is mooi dichtbij, dus ook de thee na afloop.

De baan is echter wel een aanslag op het beengestel. De onderlaag is hard, daarop zit een verende laag die nog eens versterkt wordt door de zolen van de schoen. Kortom, iedere stap op de baan is een extra elastieken klap op de knie. Wie daar niet aan gewend is, moet dus rustig aan doen.

Dinsdag lopen we 10 keer 400 meter. Na afloop nog eens 8 keer 100 meter. In de laatste honderdjes voel ik de knie, een pijntje, meer niet, maar toch.......... De training is prima, conditioneel lekker.

Zondag is de zevenheuvelenloop. Gister staat op het programma een duurloop met versnellingen. Dat lijkt me iets te veel van het goede na de baan. Ik besluit de lichte hersteltraining van M. mee te gaan lopen. Maar ach, het werk loopt uit. Beiden zijn wij tegen half zeven thuis en dus zitten we tegen half acht in restaurant Sugar Hill aan een wild zwijn.

Rust is ook een goede training en dan pikken we toch ook nog wat van de Veluwe mee.

We lopen een Klontentrail

Extra hoogtemeters. Foto: Jan V.

Aan het Frans moet aspirant-trailer J. zich niet wagen want dan krijg je zoiets als een klontentrail, maar voor de rest is er weinig mis met de uitgestippelde route van vanochtend. Het is pittig en ik loop niet op mijn best, maar het geheel is te doen en weer eens wat anders.

En voor de verandering ga ik ook een keer op mijn plaat. Dat hoort bij een trail. Je verwacht dan dat de groep collegiaal even stopt, je opraapt en weer motiveert, maar omdat ik achteraan loop heeft niemand het in de gaten. Ik vloek een keer, klop het zand van me af, lik mijn wonden en sluit weer aan.

Het is niet de val die maakt dat ik vandaag niet op mijn top loop. De macht is er niet. Mijn analyse zit in de loopbroek. Ik bestelde een L, die was te klein. Toen ruilde ik voor een XL, die is op lengte maar sluit toch wel erg nauw aan op de bovenbenen en kuiten. Niet echt lekker dus. Ik begrijp er ook niets van dat anderen zweren bij nauwsluitende tubes. De volgende keer voor dit soort etappes de ingelopen broek maar weer aan.

En M? Die maakt werk van haar blessure. Als je geen trail kunt hardlopen, dan maar wandelen. Tegen drieën is ze terug. Ze heeft dan de NS wandeltocht Dieren-Arnhem achter de kiezen. Als beloning ligt er een blessurekaartje van de mede-ciko-ers. Die missen haar. Kijk, wandelen en een kaaartje, dat verbetert de sfeer in huis, want een hardloopdame die niet kan hardlopen.................ik wens het niemand toe, brrrrr!

PS. deze keer de foto's van Jan. Ik had mijn fototoestel bij me maar de batterij per abuis in de oplader thuis laten zitten. Probeer dan maar eens een kiekje te maken.

Heuveltraining

'Het gaat te hard.'
'Wat gaat te hard.'
'Het inlopen..........'
'Gaat het inlopen te hard?'
'.......en de herstelperiodes. Je kunt dan niet herstellen van de explosie hellingop.'
'Explosie? Een explosie? Goh, heb ik effe gemist.......'

Pyramide met duurloop

Het zou een pyramide worden van 2-4-6-8-6-4-2 minuten. Trainer H. stelt voor om er 2-4-6-6-4-2 van te maken. 'Een vlakke pyramide', zo concluderen wij hardop. Maar dan gaat hij los. Wij herstellen tussendoor niet maar 'dribbelen' op bijna 11 km per uur. Wij gaan niet op het vlakke maar lopen uiteindelijk via sonsbeek en de linkerkant langs Rijnstate - de steile kant - weer naar boven terwijl wij versnellen.

Pittige training, zo noemen wij dat.

Maria gevonden en een polonaise

Maria, patroonheilige van de ciko-marathonners!

Trainer W. en ik slaagden er niet in om vorige week het Maria-kapelletje te vinden. Dus dat wordt een revanche deze ochtend. Ik moet Maria ook vinden want ik heb beloofd een schietgebedje te doen voor de amazone en haar buurman die voor (of tegen?) suikerziekte de marathon in New York gaan rennen.

Omdat de ldc-ers het laten afweten door een kwetsuur en een weekendje weg, besluit ik om in mijn eentje de zaterdagochtendloopgroep te zijn. Dat bevalt prima, iedereen in de groep - ik, ik en ik - lopen immers mijn tempo. Ik vertrek om kwart voor acht, eerder dan gebruikelijk.

Ik heb goed in mijn hoofd geprent waar Maria precies zich bevindt. Neemt niet weg dat ik om pakweg half negen ergens in Oosterbeek door een voortuin ren. De richting is dan goed, het paadje verkeerd. Hoop dat ik niet gezien ben. Daarna vind ik het weidje, het juiste paadje en de kapel zonder moeite. Ik heb dan 10,1 km gelopen en zit perfect op de helft. Bij Maria maak ik een paar kiekjes, doe het schietgebedje voor New York - ook voor Hein overigens, die gaat daar echt presteren, respect Hein! - en draaf verder.

In je eentje kun je de ge-ijkte paden mijden en ik besluit dan ook via Oosterbeek en langs het spoor terug te lopen. Ik pak een stukje van het rondje Oosterbeek mee, schamp het Sonsbeekpark en via de Rozendaalseweg ben ik na ruim 20 km terug. De Garmin geeft zelfs een gemiddelde aan van 10,6 per uur en ik loop een negatieve split. Hoe goed kun je het hebben.

Morgen is de grote dag. M. en ik hebben besloten om ons op zolder rond half vier voor de tv te nestelen om NY marathon live te kijken. We denken eraan ons daar te omringen met een chippie, een wijntje, olijven en wat brokjes kaas. Wellicht doen we dan ook nog een kleine polonaise onder het gebint. Je weet maar nooit.........

Blogachterstand

do avond - rechterrondje met M., linker alleen

di avond - 6x800 meter

Soms moet je een week wat harder werken, ook 's avonds. De trainingen gaan dan wel door maar de blogstukkies schieten erbij in. Dus dit wordt een inhaalstukje. Dinsdagavond 6x800 meter langs de Schelmseweg. Eenmaal op gang, schiet het lekker op.

Donderdag geen ciko-training maar een training met M. Ze kwakkelt wat met rug en bekken en we proberen een traininkie van 4 km. M. haakt dan af en gaat naar huis. Ik plak er nog 6 km aan vast en tik de 10 aan. De laatste zes gaan in een wat steviger tempo vooral als ik de Boslaan af stuiter. Ik beschouw het als een 7heuvelenoefentraject en loop ruim boven de 14 km. Niet te lang overigens, het blijft een training.