Maria gevonden en een polonaise

Maria, patroonheilige van de ciko-marathonners!

Trainer W. en ik slaagden er niet in om vorige week het Maria-kapelletje te vinden. Dus dat wordt een revanche deze ochtend. Ik moet Maria ook vinden want ik heb beloofd een schietgebedje te doen voor de amazone en haar buurman die voor (of tegen?) suikerziekte de marathon in New York gaan rennen.

Omdat de ldc-ers het laten afweten door een kwetsuur en een weekendje weg, besluit ik om in mijn eentje de zaterdagochtendloopgroep te zijn. Dat bevalt prima, iedereen in de groep - ik, ik en ik - lopen immers mijn tempo. Ik vertrek om kwart voor acht, eerder dan gebruikelijk.

Ik heb goed in mijn hoofd geprent waar Maria precies zich bevindt. Neemt niet weg dat ik om pakweg half negen ergens in Oosterbeek door een voortuin ren. De richting is dan goed, het paadje verkeerd. Hoop dat ik niet gezien ben. Daarna vind ik het weidje, het juiste paadje en de kapel zonder moeite. Ik heb dan 10,1 km gelopen en zit perfect op de helft. Bij Maria maak ik een paar kiekjes, doe het schietgebedje voor New York - ook voor Hein overigens, die gaat daar echt presteren, respect Hein! - en draaf verder.

In je eentje kun je de ge-ijkte paden mijden en ik besluit dan ook via Oosterbeek en langs het spoor terug te lopen. Ik pak een stukje van het rondje Oosterbeek mee, schamp het Sonsbeekpark en via de Rozendaalseweg ben ik na ruim 20 km terug. De Garmin geeft zelfs een gemiddelde aan van 10,6 per uur en ik loop een negatieve split. Hoe goed kun je het hebben.

Morgen is de grote dag. M. en ik hebben besloten om ons op zolder rond half vier voor de tv te nestelen om NY marathon live te kijken. We denken eraan ons daar te omringen met een chippie, een wijntje, olijven en wat brokjes kaas. Wellicht doen we dan ook nog een kleine polonaise onder het gebint. Je weet maar nooit.........