Weer eentje die Rotterdam niet haalt.

Weer eentje die Rotterdam niet haalt. Klik hier.....

Het sneeuwt in de zon

Het zijn rare weeromstandigheden. Op een gegeven dwarrelt er sneeuw omlaag, terwijl de zon fel schijnt. Dan geeft ie ook al een beetje warmte. De rest van de tijd blijft het rond de nul graden. Ik heb ook mijn loopbril maar weer eens tevoorschijn gehaald. Prettiger dan lenzen en het geeft een mooie oranje gloed aan de wereld.

Het is de laatste echt lange duurloop. Het zullen bijna 24 km worden. Amazone C. pikt me thuis op. Samen pakken we de eerste heuvel naar de club. M. is er een aantal dagen tussenuit, maar het loopritme gaat gewoon door. Ik moet eerlijk zeggen de kilometers van de afgelopen weken (of is het de heuveltraining van donderdag) hebben de benen wel wat moe gemaakt.

Ik besluit dan ook tot Rotterdam wat radicaler rust te pakken. 'Om gretig te worden', zoals H. het noemt. Onderweg komt het gesprek op alcohol. Alle marathonners gaan minderen. H. drinkt de laatste week voor de wedstrijd geen druppel meer. Coach J. houdt het voorlopig bij een 'donker biertje voor het slapen gaan'.  Ik weet niet wat ik ga doen. Morgen een uitgesteld herfstbokje, dat lijkt me wel wat en daarna stort ik me op de thee.

Het begint nu te kriebelen, en ja, Rotterdam, ik heb er zin in!

Heuvelloop met dispensatie

 Mijn mede-Rotterdam-gangers zijn in geen velden of wegen te bekennen. Bang voor de heuveltraining? Hoe dan ook, we pakken de klimmetjes in Park Klarenbeek. Trainer G. heeft er een mooie heuvelfartlek van gemaakt. Eerst bij de Stenen Tafel omlaag en langs de Apeldoornseweg weer omhoog. Dat rondje doen we twee keer.

We hebben dan dal twee keer de lange klim omhoog vanaf de Bosweg naar de Stenen tafel gedaan. Dan volgt nog 10x keer een pittige helling in robuust tempo omhoog. Op dat moment krijg ik dispensatie van trainer G. Hij weet dat ik Rotterdam wil lopen en houdt daar rekening mee. Dat waardeer ik, je zult maar je Achilles of hamstrings vernachelen in een doldrieste heuveltraining. De rest moet overigens wel vol aan de bak.

Na afloop gaat het via de Monnikensteeg omhoog, een toetje zeg maar. We tellen dan bijna 11 km en 216 klimmeters. Ik ben er tevreden mee.

Herstellen

We herstellen van de halve marathon in Venlo. Lopen van Ciko naar Velp en via de kazerne terug. Addertje onder het gras: de weg terug is een lang stuk vals vals plat. Het staat er inderdaad een vals stuk vals plat. Ik moet een beetje werken, maar het uiteindelijk valt alles mee.

De trainingsintensiteit gaat vanaf nu omlaag, de conditie blijft. Althans dat is het plan.........

Makkelijke 1:44

toch ook lekker voorin geëindigd

Zo koud voor de start

Ik weet dat M. in Arnhem deze morgen elders in gesprek was. 'Als P. verstandig is loopt hij 2:00 uur', zegt de heer des huizes, andere P. Volgens M. moeten we meer rekenen op 1:50. Het wordt dus een mooie 1:44:51 met een gemiddelde van 12,1 km per uur.

Hoe moet je dat nu zeggen. Ik heb geprobeerd langzamer te lopen. Ik wilde immers deze halve marathon op marathontempo lopen. Soms gaat dat echter niet. Kun je het tempo gewoon niet drukken. Dus loop ik een onwaarschijnlijk vlakke halve marathon in 12,1 km per uur gemiddeld en heb ik op het eind zelfs over gezien de km tijden. Ik hang niet in de hekken en de spieren voelen nog steeds soepel nu ik dit stukje tik.

'Als je een marathon onder de vier uur wilt lopen dan moet je een halve makkelijk onder de 1:45 lopen'. Welnu dat doe ik vandaag. Check. Tick in the box. Ik zit op schema voor Rotterdam.

De Venloop is los van de manier waarop ik liep ook een van de leukste lopen die ik ooit heb gelopen. In de bitterkoude wind staat het publiek ook nu nog vier of vijf rijen dik in de binnenstad. Petje af. In de dorpjes/wijken rondom Venlo die wij aandoen staat het ene orkestje na het andere of is er weer een geluidsinstallatie. De organisatie is top. Straten heten je welkom in hun straat en de humor ontbreekt ook niet getuige een groot spandoek met daarop de tekst Bartlehiem 262,2 km.

Het is echt rondkijken en genieten. Carnavalesk. Trainer N., Coach J. en ik tekenen deze alvast weer in volgend jaar. Hopelijk dan met een lentezonnetje.

Mooi vlak gelopen en zelfs over op het eind

En Rotterdam? Nu is het afbouwen. Volgende week zaterdag een 20 km en komende maandag maar eens niet lopen. M. is daar heel stellig in en ze heeft gewoon weer eens gelijk. Al heb ik er best zin in om maandag een rondje te lopen. Toch maar niet doen.

Tja, sneller dan ik wilde.....

Vlaggen strak in ijskoude wind.......

Aan de start van Venloop

Brrrr, het is erg koud!

Het gas erop op de pyramide

We lopen een pyramide van 2-4-6-8-6-4-2 minuten. Open en neer tussen de Chinees/bowlingbaan en het kerkhof. Voor sommigen mensen vat dat hun hele leven samen, vrees ik. Niet voor ons. Wij rennen. Zondag weer in Venlo een halve marathon, begin april Rotterdam.

Op de top van de pyramide, de acht minuten, geef ik even gas. Ik zie voor mij Ultra R. en loop ernaartoe. Daar aangekomen zie ik nog een loper en waag de sprong. Ik klok een gemiddelde van ruim boven de 15 km per uur. Dat is te snel. Ik ga weer terug in mijn hok en loop de laatste 4 en 2 minuten rustig uit. Heel blijven!

Klassiek zaagtandje

Aan de hoogtegrafiek is de training van trainer G. af te lezen, althans voor de geoefende lezer. Vaak gaat het dan over interval-tempotrainingen. Welnu, bij trainer G. zijn ze nooit op het vlakke. Nooit! Gisteren lopen we dan ook weer een klassiek zaagtandje, zie de hoogtegrafiek. Pittig op en neer in Rozendaal.

'Hij is in een milde bui, trainer G.', grap ik. De training mag dan zaagtandjes kennen, echt zwaar vind ik hem namelijk niet. Natuurlijk, ik loop achteraan om me te sparen, dat maakt de training minder zwaar, maar de afstand is er niet minder om en de klimmeters blijven.

En op ineens begrijp ik het.

G. is niet mild geworden. Nee, ik, raak in vorm. En dat is een geruststellende gedachte op weg naar Rotterdam.

We vervelen ons niet

ongesorteerde chips

maandagavond 10 km

Maandagavond. Dat is zo'n avond die overal tussen zit. Het weekend zit erop, de week is nog niet echt begonnen. Afspraken buiten de deur zijn er bijna nooit. Maar vervelen doen we ons niet. Het is natuurlijk de avond van het extra maandagavondrondje. Het leuke is dat het licht beduidend langer schijnt en in het bos allerlei vogels weer kwetteren.

In die ambiance loop ik ruim 10 km in 10,7 km per uur. Best wel oké voor iemand die zaterdag nog 35 liep. De benen protesteren niet. De geest is fris. Het lijf wil naar Rotterdam. 'Je raakt in vorm', zegt een grieperige M. als ik thuiskom.

Maar daarmee is de avond nog niet ten einde. Gisteren hebben ruim 1800 lopers Rondje Nederland gelopen. Een mooie dag, alles ging goed. Maar ja, na afloop moeten al die chips weer op volgorde. Van 1 tot 2000. We gaan ons er zometeen met een clubje aan zetten..........

Trots....

Ik ben er gepast trots op. De bulk van de marathontrainingen heb ik goed doorstaan. Vandaag weer een 35-er. Vooropgesteld, dat is een enorme afstand. En op het eind ben je er ook wel een beetje klaar mee. Maar een warm bad, veel drinken en in beweging blijven maakt dat het goed te verstouwen is. het gemiddelde ligt zelfs boven de 10 km per uur. Dat is een mooi tempo. Echt kapot gaan wij niet.

Vanuit huis loop ik met trainster N. mee. M. zit met een griepje thuis. Doel vandaag was het Mariakapelleke. Dat is onderhand een soort van traditie in de marathonvoorbereiding hoewel Coach J. en ik de enige katholieken in het gezelschap zijn. Maar trail-adept E. doet niet flauw en steekt er als niet-katholiek een kaarsje op voor alle griepgevallen en blessures om ons heen.

Van Maria komen in Market Gardengebied. We trekken door Wolfheze, we steken een tunneltje onderdoor waar hevig gevochten is in de septemberdagen van 1944. Ergens rechts staat ineens een model van een zweefvliegtuig. Het is oorlogsterrein. Even later lopen we langs de grafheuvels op Warnsborn en springen we dus 3000 jaar terug in de tijd.Mooie omgeving. We steken dan overigens ook het heitje over waar het eerste Nederlandse slachtoffer van de luchtvaart viel.

Bonkige B. merkt op dat ik moeilijk tempo kan lopen. En dat is correct. Ik merk dat ik ongemerkt steeds weer aan kop kom en dan een (te) snel tempo trek. Dan laat ik me maar weer afzakken waarop het geheel zich herhaalt. Ik wil te snel.

Hoe dan ook, of het nu aan Maria ligt, aan de gelletjes of de Spa rood van gisteravond, deze etappe gaat zonder noemenswaardige problemen. Nogmaals, ik ben er trots op dat ik nog steeds heel ben en de echte lange trainingen nu achter me kan laten. Volgende week nog de Venloop en dan afbouwen.

Rotterdam, ik krijg er echt zin in.

Het trainen gaat door....

Gister bij masseur J. langs geweest. Normaal zitten er altijd wel wat verhardingen in de kuiten, maar deze keer voelen ze ongehoord soepel aan. Dat is een meevaller. Ook de hamstrings voelen prima. Alleen hier en daar in de bovenbenen vindt J. een plekje. 'Door het trainen heb je jezelf op een hoger niveau gebracht', concludeert hij. En inderdaad, normaal moet hij beter zijn best doen. Een meevaller.

Nog een meevaller: het is langer licht. Vanavond laat ik de Ciko training schieten om twee redenen. Het is op de baan en ik ben baanblessuregevoelig en ik heb tijd nodig om voor Rondje Nederland nog wat ICT werk te doen. Dus stap ik om half zes in het licht naar buiten. Ik kom een paar ganzen tegen in park Angerenstein, ren langs de bevroren vijver voor kasteel Rozendaal en door het bos kom ik weer terug.

Het is pakweg 10 kilometer die ik afleg en ik merk dat ik gemiddeld toch wel snel de trainingen afwerk. Nu zit ik boven de 11 km per uur. Tja, als het goed gaat, moet ik er maar niet over zeuren. Komend weekend wordt erg druk met vrijdag een bruiloft van sprintster J., zaterdagochted volgt een 35-er. Zaterdag wordt de laatste zaken regelen voor Rondje Nederland en zondag zitten we de hele dag in het Openluchtmuseum.

We vervelen ons niet.

En ondertussen.......

Ondertussen staan de enveloppen klaar op zolder voor Rondje Nederland. Nu nog even de ruim 1500 voorinschrijvingen op alfabetische volgorde zetten. Eh, op volgorde zetten? Juist op alfabetische volgorde zetten. Zondag is de wedstrijd.

 

Ajax-Veendam

Het zijn drukke tijden. Overdag stevig aan het werk, 's avonds bezig voor Rondje Nederland en daaromheen geplooid een marathontraining. Tot nu toe zijn alle ballen goed in de lucht te houden al moeten de benen harder werken dan tevoor.

Neem een rondje Oosterbeek, 14 km, ik heb dat wel eens fluitend gelopen. Gisteravond gaat het prima, maar er moet wel gewerkt worden. De trainingskilometers zetten zich in de spieren. Terug vind ik het niet eens zo verwonderd omdat we elkaar met een gemiddelde van 10,6 km per uur over de heuvels bij Oosterbeek hebben lopen jagen.

Voor een extensieve training is dat best snel, ook gezien de 140 klimmeters.

Ondertussen vindt er nog een raar fenomeen plaats. Ik heb nog steeds dezelfde doelstellingen, binnen de vier uur Rotterdam lopen. Maar een aantal lopers in mijn omgeving hebben noodgedwongen hun eigen ambitieuze doelstellingen moeten bijstellen: trainster N. door een malheur genaamd een hardnekkige griep en trainer M. door een fatale cocktail van loopschema's-griep-overmoed-blessure.

Ineens beginnen deze twee potentiële toppers zich zorgen te maken of ze mij wel voor blijven. Mind you P-de-ik-wandel-het-laatste-stuk-in-een-halve-marathon! Grof geschut wordt er ingezet door N.(zie hier). Trainer M. zegt dat hij helaas voor mij op de weg terug is. Het is het verhaal van twee potentieel marathontalenten die zich indekken. Alsof Ajax bang is voor Veendam.

Ik heb een boodschap voor ze. Zie hier wat jullie minimaal moeten lopen. Kom maar op:

Maandagavondmotivatie

Nee. echt veel zin heb ik er niet in. Er waait een gure wind, sneeuw dwarrelt door de lucht, het is koud en ik moet op maandagavond lopen. Dat is nu eenmaal de marathonvoorbereiding. Het alternatief lonkt, op de bank een film kijken, eindelijk de zaterdagkrant uitlezen of met de nieuwe ebook reader aan de slag.

Ik besluit toch te gaan. Ik loop M's maandagavondrondje. Zij pikt die vaak mee in haar marathonvoorbereiding, dus daar is niks mis mee.

'Achteneenhalve kilometer in gemiddelde 11,1 km/per uur', vertel ik M. als ik terugkom en zij dus wel op de bank zit (overigens wel tussen twee raadsvergaderingen waar ze als ambtenaar naartoe moet. Zij werkt deze avond).
'Dat is snel. Je wilde er zeker snel vanaf zijn', zegt ze droogjes.

En wederom ziet mijn M. de zaken weer haarscherp.

Waterig uitje (2)

Het is het einde van de periodiseerweek. Dus doe ik vandaag nog even rustig aan. Laat de groep, de groep en zwaai af op het kruispunt tussen kerkepad en fietspad. Ik ga verder naar het noorden, de groep naar de brandtoren.

Uiteindelijk stiefel ik 15 km weg. Dat gaat rond de 10 per uur. Eigenlijk heel rustig.Het regent, miezert wat. Ik sta hier en daar stil om een foto te nemen. Het is inderdaad een waterig uitje. Volgende week weer vol aan de bak.

Richting Rotterdan gaat het mij beter dan de rest. Trainer M. is geblesseerd, Trainer N. is 'nog steeds erg moe', Coach J. klaagt over pap in de benen. Gekscherend zeg ik dat ik Rotterdam ga 'winnen'.

Maar je zult zien, begin april staan ze er allemaal weer, zo scherp als een mes.

Waterig uitje

 

 

Periodiseerweek loopt ten einde

ins-outs

ins-outs

di avond

di avond

Morgen nog een 15 km en dan is het feest van de periodiseerweek voorbij. Eerlijk gezegd kwam die op het goede moment na de 30 km in Vorden. Maandag en dinsdag gaf die nog stijve spieren. Na de eerste hersteltraining dinsdag was dat gevoel weg.

Gister 8x4 minuten ins-outs, dat wil zeggen iedere 30 seconden wisselen van tempo. Alllemaal langs de Apeldoornseweg. Is ook niet bepaald vlak. Het betekent ook 64 keer (!) een tempoverandering. Ik begin achterin met cooach J. maar geleidelijk aan werk ik me wat meer naar voren. De benen willen wel en de serie gaat ook redelijk moeiteloos.

Dit weekend is verder een rondje Nederland weekend. De inschrijvingen gaan voorspoedig. De buzz op twitter en facebook neemt toe. als chef ict ben ik blij dat ik aan de achterkant wat zaken handiger heb aangepakt. Niet iets om de lezer mee te vermoeien, maar ga ervan uit dat Rondje Nederland onder de ICT-motorkap sneller én simpeler is geworden. Was een leuke puzzel om op te lossen, mede dankzij M. de laatste jaren. Die zich overigens dit jaar niet meet mij over de computer heeft moeten buigen.

Herstellen

De maandag en de dinsdag loop ik nog wat stram rond. Dinsdag komt het tot een herstelrondje op eigen gelegenheid. Ik loop 8 km net onder de 10 km per uur. Daarna is het snel douchen en met envelops en chips naar Ciko. Wat ik vorig jaar nog in mijn uppie deed is uitgegroeid tot een ploegenwerk met mezelf als captain. 'Een echte people's manager', stel de Leeuw van Marrakesh, maar hij bedoelt het tegenovergestelde. Maar het is mooi om te zien hoe hij en allen anderen helpen. nogmaals bedankt.

De tafel van andere Jan, M. en trainer M. winnen de productiviteitsprijs met het mooie tempo van enveloppenpakken. Maar dat zijn ook cracks die op de marathon snelle tijden hebben of gaan laten zien.

 

Eerste analyse

Een mooie negatieve split in Apeldoorn. En een gelijkmatige race in Vorden. Het blijkt uit beide loopgrafieken. Ze zijn goed te vergelijken omdat in beide wedstrijden (Apelldoorn 27,5 km) en Vorden (30 km) ik 11,3 km per uur gemiddeld loop. Dat is een mooie marge boven de 10,6 km per uur die ik in Rotterdam moet lopen om binnen de vier uur te eindigen.

Het was vandaag wel wat meer werken. De benen waren wat meer moe. Zou er toch nog iets van het virusje van donderdag mee hebben gelopen. Voor de rest ging het eigenlijk best wel goed. 2:39:44 is meteen ook een PR omdat ik de dertig nog nooit als wedstrijd heb gelopen.

Vorden -  laatste piek is ff drinken - mooi constant

Apeldoorn - negatieve split

Komende week eindelijk wat rust. Geen maandagtraining. Rustig aan op dinsdag en donderdag en slechts 15 km op de zaterdag. Daarna nog een 35-er en een halve marathon (Venloop). Ik heb er lol in en ga Rotterdam, de start, waarschijnlijk deze keer wel halen.

M. werd vandaag tweede vrouw op de halve. De overige tijden zijn ook prima. Coach J. met een gemakkelijke 2:30, trainer M. loop zich dood met 2:22 zijn J. loopt een mooie 2:33 en zo vergaart iedereen weer zijn eigen beste tijd.

Acht kastelenloop Vorden

M. tweede vrouw op de halve. Top!

Vorden, om in de sfeer te komen......

We grijpen terug op een oude productie van het filmproductiehuis 1uur45. Klik hier en zie de harde strijd tussen andere Jan, M. en ultra F. precies een jaar geleden.

Beter

Het ziet er goed uit. Nog niet optimaal maar de kans is vrijwel 100 procent dat ik zondag ga starten in Vorden voor de 30 km. Ga voor een marathontempo. Heb er ook zin in.