Het zijn rare weeromstandigheden. Op een gegeven dwarrelt er sneeuw omlaag, terwijl de zon fel schijnt. Dan geeft ie ook al een beetje warmte. De rest van de tijd blijft het rond de nul graden. Ik heb ook mijn loopbril maar weer eens tevoorschijn gehaald. Prettiger dan lenzen en het geeft een mooie oranje gloed aan de wereld.
Het is de laatste echt lange duurloop. Het zullen bijna 24 km worden. Amazone C. pikt me thuis op. Samen pakken we de eerste heuvel naar de club. M. is er een aantal dagen tussenuit, maar het loopritme gaat gewoon door. Ik moet eerlijk zeggen de kilometers van de afgelopen weken (of is het de heuveltraining van donderdag) hebben de benen wel wat moe gemaakt.
Ik besluit dan ook tot Rotterdam wat radicaler rust te pakken. 'Om gretig te worden', zoals H. het noemt. Onderweg komt het gesprek op alcohol. Alle marathonners gaan minderen. H. drinkt de laatste week voor de wedstrijd geen druppel meer. Coach J. houdt het voorlopig bij een 'donker biertje voor het slapen gaan'. Ik weet niet wat ik ga doen. Morgen een uitgesteld herfstbokje, dat lijkt me wel wat en daarna stort ik me op de thee.
Het begint nu te kriebelen, en ja, Rotterdam, ik heb er zin in!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten