Rustig aan....

De nieuwe Rotterdam-
schoenen zijn al in huis....

De koorts is weg. De verkoudheid mild. Dus stappen we op de fiets om de training op te pakken. Een fartlek staat op het program. De trainers moeten vergaderen. Dus al met al tikken we slechts 8,7 km weg. Dat is inderdaad niet veel. De winst is wel dat ik er weer sta.

Beter gezegd, stond. Want de komende twee weken komt er weinig van serieuze training, vrees ik. Een aantal externe factoren houden mij even aan de grond. Daarna pakken we de draad weer goed op richting Rotterdam. Het startschot ligt immers in Egmond. Daar begint de lange weg naar Rotterdam pas echt.

Koorts (2)

Ik sleep me ijlend naar huis. Eenmaal over de drempel volg ik het spoor van zakdoekjes. M., een ellendig hoopje mens, zit diep weggekropen in een hoek van de bank. Knieën omhoog, armen eromheen geslagen. Ik kruip bibberend tegen haar aan en zie een klein vonkje ontvlammen in haar ogen.

Ze herkent me!

Daarna wachten we weerloos wat de nacht ons brengt..........

Koorts

Net boven de 38 graden. Alle spieren doen pijn. Het hoofd zit vol. Ook M. is 'krang op 'n droad'. Dit weekend wordt er even niet gelopen, wel hersteld.

Herstelloopje

Na de zevenheuvelen zijn de benen maandagavond wat stram. Een dag achter het bureau is niet goed voor de spieren. Dinsdag dus een kort hersteltraininkje. We lopen 10 km in een heel rustig onbekommerd tempo. Eindje naar Rozendaal, eindje langs de Schelmseweg, rondje kazerne en plop, daar zijn wij al weer terug. Net ver genoeg voor dit korte blogstukje.

Goed gesprek met Coach J.

'Wat heb je geschreven op het intranet van ons bedrijf?'
'Mwah, gewoon een kort stukje'
'Over jezelf?'
'Ja, over mijn team, team 1. Jij deed team 2'
'En wat was je oordeel?'
'Mild en positief'
'Mild en positief? Ik citeer: De snelste mannen van Reed Business Media (Radboud Bergevoet en Tom Baak, allebei goed voor een tijd onder de 55 minuten!) zegden op het laatste moment geblesseerd af voor de Zevenheuvelenloop. Teamcaptain Jan Vullings contracteerde in allerijl twee loopmaten ter vervanging. Marlies Heetebrij en Herma Inklaar scoorden respectievelijk 85 en 83 punten. De totaalscore van Reed Business Media 1 kwam daarmee op 374 punten, een record en een mooi 42e plek op in totaal 769 teams. Nog nooit eerder haalde een RB-team zoveel punten. Het oude record dateert uit 2008 (372 punten).'
'Dit noem jij mild, niet arrogant?'
'Als het eenmaal gedrukt is komt het anders over.......'
'Zal wel. Daarna schrijf jij over jezelf. En ik citeer weer: ‘Een geweldige prestatie. Goede wissels ook’, zegt Jan Vullings.' Dat kun je toch niet maken?!'
'Mwah, nou eigenlijk niet. Maar ik was euforisch. Zwart geel won zondag in een wedstrijd met drie keer rood. Ik was meteen mijn eindtijd op de 7 heuvelen kwijt. Dan mag je toch verbaal uit de bocht vliegen......'

De naakte feiten.....

7H2011

7H2009

Even wat cijfers op een rijtje. Drie grafiekjes die de rondetijden aangeven in 2009, 2011 en 2012. De rode streep staat voor 12 km per uur. Er zit dus een mooie stijgende lijn in. Zie ook het simpele tabelletje waar ik sinds 2006 over gedaan heb. Mijn slechtste tijd: 1:35 versus mijn beste tijd 1:09.

De opbouw van de grafieken lijkt in grote lijnen op elkaar, met dat verschil dat ik over de hele linie steeds sneller ben gegaan en wellicht dit jaar een beduidend vlakkere race heb gelopen. De lange staaf is het lastige deel, klimmen op de Postweg. In 2009 deed ik daar bijna zes minuten over, dit jaar 5:01. Nog een leuk getal: de 10 km tijd. In 2006 lag die op 1uur4 en in 2012 op 46:38. Hier alleen win ik al 18 minuten in zes jaar! Lachwekkend.

7H2012

Ik heb gister eigenlijk alleen op het gevoel gelopen. Geen hartslagmeter en ik wist niet eens wat ik gemiddeld moest lopen voor de streeftijd van 1:10. Voor de rest heuvelaf snelheid gemaakt en heuvel op rustig aan (zie hieronder). Een prima recept voor een PR. Was ik kapot? Nee, er zit meer in het vat. Ik heb nu al zin in de editie 2013.

Waar bruin daalt (hoogte) neemt blauw toe (snelheid)

En de overige tijden. M. loopt prachtig 1:06 en coach J. en Hinde H. ook 1:09 (wel wat seconden sneller dan ik) Mooie tijden van iedereen.

Via mobiele telefoon

PR!

Wil ik vandaag 1:10 lopen loop ik 1:09:59 en 97 honderste!!!!!!

Via mobiele telefoon

Het team

Via mobiele telefoon

Klaar voor de start.....

Via mobiele telefoon

Plaattaart met pap in de benen

Drie jarigen met de taart (in het midden)

'Daar is de taart', roept iemand. En hij doelt niet op Roeister J. die ietwat verlaat binnenkomt maar op de versnapering die zij meebrengt. Wij zitten dan al ruim een kwartier aan de thee. Zondag is er een serieuze wedstrijd en dan is de training voor één keer wat minder zwaar. We lopen net 10 km, een rondje Sonsbeek. Dat is omlaag en stevig omhoog. Niet te pittig.

 

Toch hoor ik om me heen de phpd-tjes die zich nu vertalen als 'pap in de benen (coach J.)' en het ging niet lekker (M.)'. Die gaan dus zondag hun pr gewoon verbeteren. Ik zit zelf in een Goudlokje-scenario dus dat komt ook wel goed zondag. Voor degene die het niet weten, Goudlokje eet in het sprookje de pap van de drie beren en vindt een bordje dat niet te heet, niet te koud, niet te weinig en niet te veel is. Het is dus een scenario waarin alles in perfect evenwicht is.

 

Maar ja, dan moet er dus nog zo'n stuk appel-plaattaart in. Dat was overigens geen straf. Vanaf deze plek moet ik roeister J. een ferm compliment geven. De taart was heerlijk en met veel zorg en liefde bereid. Top!


Het zal haar veel moeite kosten deze prestatie volgend jaar te verbeteren. We wachten in spanning af......

Ze leggen me wel druk op

Mail uit Rotterdam:

 

Loslopen en een voedzame maaltijd

Ik wil deze avond loslopen voor de zevenheuvelenloop. Als Trainer W. vraagt wie de wedstrijd niet loopt dan gaat er maar één hand de lucht in. Praktisch de hele groep verschijnt dus komende zondag aan de start.

W. gaat desondanks een heuveltraining geven. Ergens in Rozendaal. Op weg ernaartoe grappen we wat over politiek. 'Of die heuveltjes er nog steeds liggen in een tijd van bezuinigingen? Er moet immers genivelleerd worden.' Flauwe grappen in tekst, leuk onderweg naar een trainingsplek.

En dan gaat het inderdaad los. We lopen ruwweg een vierkant. Iedere zijde heeft een tempo. We beginnen met snel-rustig-snel-rustig. We eindigen met rustig en dan drie zijden snel. De training is als een voedzame maaltijd: niet te vet, niet te veel en niet te heet. En dat mag wel omdat wij donderdag de nu al legendarische taart van Roeister J. gaan eten.

Of dat nu de beste voorbereiding is voor de 7heuvelen?

LDC M.

Het is haar debuut. M. treedt voor het eerst op als Long Distance Coach (LDC). Nu ken ik haar thuis al veel langer als Short Distance Coach (SDC): 'Nu ruim jij je sloffen op.' Maar dit is van een andere orde. De LDC-er M. zegt dingen als 'En nu gaan we rechtsaf' of 'Niet zo snel daar voorin'. Dat klinkt toch anders als 'Doe het licht uit', 'Poets de badkamer' of 'En nu de vuilniszak legen'. Het valt me wel op: zowel als SDC én als LDC dwingt ze gezag af.

Ik ben er nog niet uit of het een voor- of nadeel is dat ik haar als enige in beide rollen ken.

Het wordt uiteindelijk een tocht van ruim 23 km in een gemiddelde net boven de 10 per uur. Dat is prettig na een stevige trainingweek waarin ik me ook een paar keer van voren heb laten zien. Het bos is nat. Dat er grote machines bomen hebben omgehakt heeft de paden niet goed gedaan. Ergens op kilometer 7 zak ik tot mijn enkel weg in de drab. Zuigend trek ik mijn schoen weer uit moeder aarde, het maakt de tocht een stukkie heroïscher en mijn voet heel veel natter.

En dan gebeurt het! Als een donderslag bij heldere hemel.

In een week waarin er wat afgeblogd is over een open brief en over verjaardagen vinden we ineens een happy birthday-ballon op ons pad, op pakweg kilometer 14. Ik heb in mijn lopersleven honderden kilometers afgelegd over de Veluwe en ik zweer het: nog nooit hebben wij ook maar één snippertje van een happy birthday-ballon aangetroffen. Dit is een teken van boven, iets magisch, veel meer dan toeval. Ja, wat is het?

Ofwel hoe een dom ballonnetje je de resterende ruim 9 km aan het denken zet.

Hinde H. met birthday-ballon

 

Dames van start

Www.tandjedrbij.blogspot.nl komt langzaam tot leven.......

Fartlek en zaagtandjes

 Zaagtandjes in de hoogtegrafiek. Een geoefend lezer van deze blog weet dan dat we meerdere keren dezelfde helling oprennen. Hellingtraining zal hij of zij denken. Nou mis. Het was een fartlek, waarbij Trainer G. bewust de hellingen opzoekt, meer dan 13 km lang.

We rennen door de wijk. Wij rennen langs het ziekenhuis. Wij rennen langs de Apeldoornseweg terug. Wij rennen door naar de Schelmseweg. Pas dan keren wij veilig terug op het thuishonk.

Het is lekker buffelen. M. is er niet dus ik hoef ook niet achterin te hangen om 'heel' te blijven. Een paar keer toon ik me echt voorin, gewoon stoer versnellend naast Ultra E.. Hij lekker op de macht, ik lekker op mijn machtje. De olifant en de muis die samen stampen op de brug.

De laatste dagen gaan de trainingen prima. Nu nog de 7Heuvelen, maar roeister J. heeft spontaan beloofd er eerst nog een taart tegenaan te gooien. Daar slaan we ons wel doorheen. Het is een lichtpuntje in deze donkere dagen.

Open brief aan roeister J.

Beste Roeister J.,

Als ik me niet vergis ben jij binnenkort jarig. Bij deze neem ik de vrijheid om je alvast te feliciteren. Zoals je weet is het de gewoonte binnen de trainingsgroep om dan te trakteren. Ikzelf ben ook eind deze maand jarig. Daarin ligt de kiem van mijn voorstel.

Ik wil namelijk een win-winsituatie creëren: jij bakt een taart, wij trakteren.


Omdat ik ook wel inzie dat het voordeel in dit voorstel iets richting mijn kant ombuigt ben ik bereid een concessie te doen. Ik stel voor op de donderdag te trakteren, dan is de trainingsgroep kleiner en kun je een wat kleiner taartje bakken, je taartenbakpassie beter kanaliseren zogezegd.

Daarmee geef ik je ruimte.

Lijkt me een behoorlijk goede deal en ik verheug me op de samenwerking in deze. Hoor graag van je,

Met vriendelijke groet P.

Lekker op dreef.....

Voor de eerste keer deze winter een rondje Koningsweg. Dit keer is het de 'light-versie' die gaat met de klok mee (zie hoogtegrafiek). We beginnen dan hoog, dalen scherp af en klimmen langzaam terug. Dat is makkelijker dan langzaam afdalen en op het eind scherp klimmen.

hoogtegrafiek

Maar eigenlijk heb ik geen recht van spreken. De heuveltjes voel ik nauwelijks en ik draaf goed mee. Loop met LDC J. zelfs een flink eind op kop totdat we tot de orde worden geroepen. Ik laat me dan zakken tot achterin de groep. LDC J. loopt echter weg, in zijn eentje pakweg 300 meter voor de groep. Ik spring ernaartoe en loop het gat dicht. Lekker ff wat energie weg. Ik noteer een topsnelheid van 15 km per uur, redelijk snel voor in een duurloopje.

Op het eind van de duurloop trek ik ook nog even aan en de topsnelheid gaat dan naar 16 km per uur.


Het zijn voor mij trainingen in snelheid voor tijdens een race. De duurloop haalt wat energie uit de benen en dan is de uitdaging om zonder te verzuren, zonder de ademhaling te versnellen of zonder het hart op te jagen toch tempo te maken. Een oefening in soepel lopen op boven wedstrijdtempo.

Tja, want die 7heuvelen die komt eraan. Ieder jaar liep ik er nog een PR. Dat schept verwachtingen. Overigens ben ik daar niet goed in, die verwachtingen serieus nemen bedoel ik. Ieder jaar heb ik er ook nog een stukje gewandeld met totaal volgelopen benen. Dat moet dit jaar beter.

Primeur!

Er broeit wat. Er komt een echte damesblog van de Ciko-babes. 1uur45 heeft de primeur. Kijk naar www.tandjedrbij.blogspot.com.

Nu nog in beta-versie, maar de dames staan te popelen..........

PS. Ook de Leeuw van Marrakech staat klaar om te brullen op zijn eigen blog. Zodra we het adres achterhaald hebben volgt een verwijzing.

Herfst

Het is herfst. 'Om kwart over tien gaat het regenen', zegt er één in de groep die buienrader heeft bekeken. En verrek hij heeft gelijk. Druppels vallen in een grijze en vochtige wereld. We klimmen over een hek, we kruipen onder een slagboom door en klauteren over omgezaagde boomstammen. Ergens op kilometer veertien trap ik in een modderplas. Het rechterbeen neemt een kluit aarde en water mee.

Het blijft een eigenaardige hobby dat hardlopen.

M. en ik zullen uiteindelijk 25,50 km bijtellen. Dat is een aardig eindje voor de zaterdagochtend. In vergelijking met vorige week was het geen hard werken. Het gaat wel goed, de kilometers verstouw ik prima.

Zaterdagochtend

we willen rennen/
soepel en licht in het groen/
maar alles is donker en doodbruin/

Wij waden/
door een natte wereld/
zomperig voort/
één droge en één natte schoen 

Op en neer in het park

We rennen 1000-tjes, maar dat blijken 1100-tjes te zijn. Prima, vind ik het. Trainer G. daagt me uit om eens een keer de hele training achteraan te lopen. Het lukt me deels. De laatste 1100 ren ik in 13,8 km/uur daarmee eindig ik ergens net voor het middenveld.

Nee, dan de ware kampioenen van de training. M. en coach J. Zij rennen volop van voren. Respect! Wat een kanjers! En dat tijdens een training. Wil de lezer van dit stukje even opstaan en applaus geven!