Overspel op de zaterdagochtend

We komen twee honden tegen. De ene hond heeft een vrouwtje. De andere hond een baasje. Het vrouwtje en het baasje hebben elkaar ontmoet in het park bij het uitlaten van hun 'dames', want het zijn teven. Uitgerekend hondenliefhebster G. komt met dit verhaal omdat het baasje haar collega is en ze het verhaal dus kent.

Zo krijg je dus een stukje romantiek op de zaterdagochtendduurloop. De honden in ieder geval dartelen om elkaar heen en lijken het nieuwe geluk goed te keuren. Ik ben dan al ruim 18 kilometer onderweg en laat het verhaal rustig landen.

Verder gaat het over stofzuigen, het huis poetsen, een beker melk over het laminaat, dat de man de binnenboel doet en de vrouw de buitenboel, onze Roomba en overspel. Dat laatste verdient enige toelichting. Op een bospaadje staat een auto met stationaire motor. De dame van het autootje schuift een paal aan een ketting weg.

We zijn ietwat verbaasd. Waar komt ze vandaan? En mag ze daar zijn? Vervolgens hoppen de gedachten naar een wild woest romantische nacht die de dame in een hutje (schaapskooi?) in het bos moet hebben doorgebracht met haar hartstochtelijke minnaar.



aan het eind proberen de
10 km/per uur gemiddeld te halen



Dat leidt weer tot een anecdote van een kennis van H. die in een hotel werkt en daar de buurman met een dame tegenkwam. Die huurde een kamer voor enkele uren. 'Misschien voor overleg', vraag ik nog om de buurman te helpen.

Kortom, onder het lopen gaat het ergens over.

Dat lopen zelf gaat prima. Ietwat vermoeide benen na een stevige trainingsweek, maar toch. De temperatuur is aangenaam, de motregen werkt verkoelend en de hartslag ligt tien slagen per minuut lager dan normaal. Thuis staat M. op me te wachten. Ja, ze heeft gepoetst en stofgezogen en gaat een eitje voor me bakken, op spek! Overspel zit er deze zaterdagochtend voor haar effen niet in.

Voor de datafreaks: 24,24 km in 10,0 km/per uur. Het was tot aan Ciko 9,9 km/per uur dus ik heb er maar even de sokken ingezet dwars door het park.

Padjes, een naaktslak en de specht

De training van dinsdag zit toch nog stevig in de benen, merk ik op de donderdag. Samen met T. en M. lummel ik dan ook maar wat achteraan. Leuke training overigens. Acht keer drie minuten op en neer lopen en daartussen steeds 1 minuut rust. Om het wat moeilijker te maken, moeten we iedere drie minuten 20 meter verder dan de voorgaande keer.

Het bos is vochtig. Op het pad springen padjes voor onze voeten weg. Iedere drie minuten kom ik ook dezelfde naaktslak tegen. Geloof me, op zijn manier maakt hij net zoveel tempo als wij. Op de terugweg kijkt T. naar rechts. Is dat een zwarte specht? Het is een zwarte specht. Levensgroot zit hij strak vastgeplakt tegen een boom.

Letterlijk dan, de vogel blijkt een opgezet exemplaar door een lolbroek met tie-rips aan een boom vastgesjord. We kijken er als groep met verbazing naar. Weten ook niet echt wat we ervan moeten vinden. Ach ja, er gebeuren wel meer vreemde dingen in het bos.....

Voor de datafreaks: meerdere padjes, één naaktslak en een zwarte specht, loeidood!

Marathon is topper

Weetje: kijken we naar het bezoek aan deze site, dan is de marathon van M. in april de absolute pageviewtrekker geweest.

Sprinttraining

De beste manier om op snelheid te trainen is een vijver aan te leggen in de tuin. Vanmiddag zag ik dit plaatje vanuit de woonkamer. Voor ik het wist rende ik wild schreeuwend naar buiten.
Op topsnelheid dus.
Het beest keek me rustig aan en vloog loom klapwiekend weg.
De vissen zijn er nog, maar de situatie wordt hopeloos, vrees ik.
Die vogel, die komt terug..............

Topsnelheid 22 km/uur

Het is behoorlijk snel, maar de uitdraai van de Garmin is overduidelijk: op 8,3 km loop ik met een topsnelheid van 22 km per uur. Dat is sneller dan tijdens de korte fartleksprintjes even later in deze training. Ik twijfel aan het apparaat. Zo snel!

Fartlek dat was het gister, met als opmerkelijke oefening de sprint met vijf keer opdrukken. Het is zoals ik het hier opschrijf, een sprint met vijf keer opdrukken tussendoor. Drie minuten lang sprint ik naar mijn ploeggenoten. Daarna nog eens twee minuten lang met vijf keer opdrukken tussen de sprintjes. Uit mijn ooghoeken zie ik M. ook de grond kussen.........vreselijk.

Mijn gedachten schieten jaren terug in de tijd. Oproep militaire dienst. Mijn dienstnummer weet ik nu nog steeds uit mijn hoofd: 26111964277. Tot een daadwerkelijke diensttijd is het nooit gekomen. Geen dienstweigering, geen S5 maar een simpele doodeerlijke broederdienst. Met drie oudere broers boven mij stond het leger ver van me af. Godzijdank.

Tja, en dan toch op latere leeftijd je laten drillen door een Ierse ijzervreter, want zo kun je trainer G. wel noemen. Zijn trainingen hebben net altijd dat extra scherpe randje waarmee de Ieren de Britten van zich afhouden, al decennialang.

Ik word er wel beter van. Dat blijkt als ik samen met snelle R. rustig terug naar Ciko terugloop. Hellingop! Wanneer ik over mijn schouder kijk, blijkt dat de groep ver achterblijft. Hadden we niet eens in de gaten en mooier nog, we voelden het niet eens in de kuiten.

Dalfsen, we komen eraan!

Voor de datafreaks: 13,75 km en snelste kilometer in 4:22 minuten.

Update: 'Het is wel een stukje waarin je jezelf weer neerzet als kampioen van de training', stelt M.
Potverdorie, mag je niet laten merken dat je plezier hebt in een training.
Het is hommeles in huize P. en M.!
P. is het niet eens met M. en coach J. moet zich er niet mee bemoeien.

De kijkdames en de marathonloper

'Meneer is een marathonloper'. Ik zit in een hokje bij de opticien. De ene dame draait aan knoppen om de passende lens te vinden voor mijn verrassend platte oogbollen. De andere dame, die mij eerder hielp, steekt haar hoofd om de deur. Zij noemt mij 'de marathonloper'. Dat heeft ze schijnbaar onthouden. Ik heb dat echter nooit zo gezegd.

'Nou, een halve marathonloper', zeg ik dan ook, en niet zo'n heel beste denk ik erbij. Hoe dan ook, de dames besluiten mij een extra plusje in de lens te geven. Goed idee, kan ik strak de Garmin weer aflezen tijdens het lopen. Dat lukt me nu niet.

Het is een zorgvuldig werkje. Ik ben al aan mijn derde testsetje lenzen toe. De dames zijn duidelijk aan het finetunen iedere keer als ze me weer strak in de ogen kijken.

J. op het Kerkepad

Kijken is zo wie zo een thema deze zaterdagochtendtraining. 'Dit is een pas een leuk nieuw paadje', zegt roeister J. dolenthousiast. Ze denkt dat we een volslagen nieuwe weg zijn ingeslagen. 'Dit is het kerkepad', antwoord ik droogjes. Het is bijna het zaterdagochtendstandaardclichépad. Toch roept ze op een gegevens moment de groep tot de orde. 'Stop! Kijk toch eens hoe mooi!'
Is het een truc om even op adem te komen?

Het lopen is heerlijk. Een zonnetje in combinatie met een verkoelende wind en prachtige hollandse luchten. Ruim 24 kilometer heb ik eenmaal thuis op de teller. In het park dichtbij huis heb ik dan nog even flink doorgetrokken en pers er een gemiddelde van 15 km/per uur uit over 300 meter. De vorm is terug, ik ben nu eenmaal geen warmweerloper.........

Voor de datafreaks: 24,21 kilometer waarvan drie kilometer onder de 5 minuten (4:54 2x en 4:50)

Loop wel Dr. Fijnstof!

Snelwegtraining voor Fijnstof M.

Het was haar laatste training in Arnhem noord. Ze gaat nu wonen in Arnhem zuid, sommigen spreken van Nijmegen. De reden: de liefde. Voor ons maakt die daarmee meer stuk dan ons lief is.

Maar we laten haar gaan en denken aan het voordeel dat we nu zullen hebben van de gratis warme douche na de zevenheuvelenloop. En natuurlijk plannen we een zaterdagochtendloopje in zuid.

Om het afscheid luister bij te zetten gooiden we er gisteravond een rondje snelweg tegenaan. A12 en A50, een knooppuntje Waterberg, alles pakten we mee waar maar enigszins fijnstof kan neerdwarrelen. Het was een plezante trainng. Veel regen en daardoor veel natuurlijke airco en zuurstof.

mooie opbouw in de beklimming
daarna gaat het lampje uit

Op de col van de hoogste categorie - de klim van een kilometer richting Schelmseweg - voelen de benen nog goed. Ik besluit een pittig tempo te pakken. Helaas vergis ik me net in de afstand. Het grafiekje laat een mooie oplopende snelheid zien tot 4.13 min/km (14,4 km/uur helling op!) maar dan slaat het hart iets op hol en neem ik gas terug.

Partir, c'est mourir un peu, maar dat laatste wilde ik gisteravond op die helling toch ook weer niet al te letterlijk nemen.

Alsof het niet nat genoeg was, plengde Dr. Fijnstof na afloop in de kantine nog een traantje. Ja, ze had 7,5 jaar meegelopen. Geen kattepis, dat is een traantje waard. Loop wel Dr. Fijnstof! Misschien komen we nog eens op dansles of op een cursus aantrekkelijk zijn voor teken. of schrijft ze haar debuutroman 'De Liefde en De Zweepslag'.

Voor de datafreaks: 13,94 km en de snelste km in vijf minuten

Junkies

Zijn wij echt een stel junkies?

500-tjes

Ik vind het benauwd. Het zweet gutst langs mijn lijf. Toch was het geen warme dag. Op het programma 10 keer 500 meter wissellopen. Als ik de data teruglees, ruim boven de 12 km per uur. Dat is dan weer goed. Maar ja, die warmte, wat last van de darmen, een prettige training was het niet.

Gelukkig heeft M. het ook niet makkelijk.........

Filmpje: wad een training!

Voor de datafreaks: 10 km in 3 uur van Holwerd naar Ameland.

Talent

Talent om zo hard te lopen als dit beestje is er niet. Misschien wel een beetje tekentalent. Een uurtje droodelen met de iPad en sketchbook pro levert dit plaatje op:

Water

Water. Dat is zeker het thema van deze week. Dinsdag voeren we nog op een bootje door de Biesbosch. Gister was het een plenstraining. Je kunt dan heel stoer schrijven over bikkels - en misschien ook wel terecht - maar eigenlijk vind ik dit weertype wel oké. En trouwens het begrip bikkel heeft met andere dingen te maken.

Hoe dan ook, ik loop prettiger bij regen dan bij warmte. Meer natuurlijke airco en meer zuurstof, dat is mijn analyse.

Twee keer 25 minuten op duurlooptempo drie. Dat is net iets onder het halve marathon-tempo. Bij mij is dat met 1:42 op de halve net iets onder de 12,3 gemiddeld. Dat loop ik dan ook, pakweg 12 km per uur gemiddeld.

In het traject zit de 1 km lange klim naar boven vanaf het kleine heideveldje. Een klim die ik in de loop der maanden steeds beter weet te verstouwen. Amechtig hijgend kwam ik een paar jaar geleden nog boven. Ik was er zelfs een beetje beducht (bang?) voor. Nu val ik hem rustig aan, probeer in mijn tempo te komen, blaas diep uit en houd de adem onder controle.

Op die manier loop ik vrij rustig in pittig tempo naar boven. Precies volgens plan en in de geest van de training.

Op de Schelmseweg is het vervolgens zoeken naar de juiste oversteekplaats. Het ene viaduct is verruild voor het (tijdelijke) andere. Geen training is hetzelfde.

Mentaliteitsprobleem

Ik lees in de Volkskrant dat collega-Achterhoeker Robert Gesink 'de eerste duursporter is met een mentaliteitsprobleem.'
'Klopt niets van', merkt M. op. 'Jij was eerder.'

Weer laatste

Ontdek ik ineens een hardloopspelletje op de iPad: triple running. Natuurlijk doe ik mijn best. Door je vinger van links naar rechts te bewegen laat je je mannetje lopen. Bij de start moet ik het veld al laten gaan. Ik finish op de honderd meter in 15,84. Loop ik weer achteraan........

Zouden ze ook een halve marathon versie hebben, pakweg 1:45u met je vinger bewegen? Hoe zou dat voelen?

Voor de datafreaks: K.Meijer wint voor Engeland in 10 nog wat, pfoeh, de uitslover. Ik wens hem veel kramp toe.....

Biesbosch

Geen training is ook een training, dus varen we een dagje op de Biesbosch............

Rondje kerkhof en relatieve afstand

heuveltraining donderdag

In trainingen moet je wel volgen, echter op je blog kun je achterlopen. Dat doe ik. Dus deze keer twee stukjes (donderdag en zaterdag) in één blogbijdrage.

hoogte stats 3x keer kerkhof do

Donderdag is het een heuveltraining. Drie keer lopen we rond het kerkhof in Roozendaal. Dat is pittig. Onze training neemt ook drie keer de start van de Bedriegertjesloop met zich mee. En ik zal het maar eerlijk opbiechten: de eerste - en enige keer - dat ik deze loop liep moest ik hier op de eerste helling al lossen. M. verdween gezwind in de verte. Een feitje waar ze mij graag aan herinnert.

lange duurloop za 25 km

Ik heb haar deze dagen ook al een paar keer horen zeggen dat onze relatieve afstand nooit kleiner is geworden sinds we elkaar kennen. Toegegeven, ze heeft gelijk. In onze eerste gezamelijke halve marathon in Marrakesh liep ik 2:12, zij liep 1:55, dat is een verschil van 17 minuten. Tijdens onze laatste gezamenlijke marathon loopt zij 1:39 en ik 1:52, dat is 13 minuten. Inderdaad een behoorlijk gat en niet substantieel kleiner geworden.

za lange duurlop stats

M. is dan ook de betere loopster in dit huishouden. Vandaag (zaterdag) echter lopen we gelijk op. Misschien niet eens in tijd, maar wel in plezier en souplesse. Beiden zijn wij aan het eind van de rit nauwelijks vermoeid. Dat is toch een mooi gegeven. En we hebben dan wel pakweg 25 kilometer in de benen.

Zou ik dan toch dichterbij komen.....................Mmmaaah, denk het niet!

Voor de datafreaks: donderdag 13,32 en zaterdag 24,76 km op de teller



Salsa-dansen

(Poetische) heuveltraining

We liepen drie keer
rond het kerkhof,
vooral de helling op.
O, wat had ik graag
mijn vermoeide lijf tot rust gelegd....

Hoezo wandeletappe?

Een bergetappe met
aankomst hellingop

Thuis werp ik een blik op het trainingsschema. DL1 staat er toch echt, een langzame duurloop, een wandeletappe, een makkie.

Een deze keer erg grote groep vijf spurt echter weg zodra het kan. We kiezen geen duurloopparcours vandaag waarbij de harstslag als een klok regelmatig behoort te tikken.

Het is heuveltje na heuveltje. Het is mul zand. Het is vooral erg warm. Ik verlies vocht, veel vocht. Thuis stap ik op de weegschaal: 86,3 kilo. Normaal zit ik op 88,5 kilo. 2,2 kilo weg! Niks geen makkie, dus. Een pittige dinsdagavondetappe........

Voor de datafreaks: 14,05 km, gevoelstemperatuur 35 graden

Negative split

De ruwe kern van een negative split

Ok, we gaan dus voor Dalfsen als de volgende halve marathon. Het 'aanvalsplan' ligt al klaar. In de geest van bloggoeroe Rinus ga ik met de handrem erop van start (12 km per uur) om vervolgens met de turbo erop te eindigen.

Ik citeer Rinus: 'Wat kan je er aan doen (veel uitvallers bij ultraloop, red.)?, ik denk dat je zeker wel je dag moet hebben bij een ultra en of trail, natuurlijk goed voorbereid, maar als grootste tip, loop de eerste 30km met de handrem erop en zie daarna wat er gaat gebeuren.Zie het niet als een marathon want dat is heel iets anders.'

'Als ik voor mij zelf terug blik op de Veluwezoom, al na 3km liep ik achter aan(ook bij de 60 van Texel trouwens) en ben pas na 25 km iets gaan versnellen. DUS, slow running in het begin en daarna inhalen en gaan genieten van de trail of ultra. En als je niet langzaam kan starten, loop dan met mij mee de volgende keer'

Zo'n zogenaamde negatieve split is nieuw voor mij. Daar moet je dus op trainen.Wat schetst mijn verbazing dat de trainingsloop van gister al de ruwe kern van een negatieve split in zich heeft. We zijn op de goede weg!

Scherp

Het is een mooie tocht van uiteindelijk 25 km die we deze zaterdagochtend afleggen. Zelfs door een stukje onbekend bos achter het Postiljon hotel. We zien herten springen en hooglanders draven. 'We gaan voor de big five', roept coach J. enthousiast.

Vanachter mijn nieuwe zonnebril krijgt alles een nieuwe dimensie. Tijdenlang geen zonnebril kunnen dragen omdat ik geen lenzen had en een zonnebril op sterkte (-11) toch niet echt zinvol is om aan te schaffen.

Om het zicht te verbeteren heb ik de laatste weken echter de opticien dolgelukkig gemaakt met een paar gerichte aankopen Ik heb nu een multifocale lees- en kijkbril, een zonnebril (met een los inzet brilletje) en lenzen. Ik zie alle details weer prima.

Het enige wat nu nog ontbreekt zijn scherpe eindtijden.........

Tekencontrole

Zaterdagochtend, de groep loopt door een grasachtig 'tekenpaadje'. Dat leidt tot een grondige controle. doctor M. (achterin gehurkt) wint naar eigen zeggen deze wedstrijd met plusminus 70 teken.De anderen proberen het record te breken. Rechtsachter zien we J die uit pure geldingsdrang zelfs uit de oksel een paar bonusteken probeert te plukken. Links staat loper H.Bij mij zitten ze op het voorhoofd, denkt hij. Absurd natuurlijk. Mijn M. werd wederom tweede vrouw met een stuk of 50 teken.

Overigens kunnen we hier vermelden dat er bij P. geen enkele teek is gevonden. Dat geeft geen gevoel van triomf, eerder voelt hij zich er wat ongemakkelijk bij. Is hij niet aantrekkelijk genoeg? Is zijn lichaamsgeur voor een teek te penetrant?

Update: Ineens bedenkt P. dat hij op aanraden van masseur J. voor de training Biofreeze heeft gebruik. Het ultieme wondermiddel: vernieuwd, nu ook tegen teken!

Op snelheid



De hoogte van de lijn geeft de snelheid weer (hoe lager, hoe sneller)

 Het is donderdagavond en we lopen ins&outs. Acht keer vier minuten met elke 30 seconden een tempowisseling. Het gaat mij om de laatste vier minuten. Langs de Schelmseweg terug naar de stoplichten. De opdracht is om iedere 30 seconden sneller te lopen. Dat lukt goed, er zit macht in de benen. Ik eindig op een snelheid van ruim 17 kilometer per uur! en dan heb ik het gevoel niet tot het gaatje te zijn gegaan.

Voor de datafreaks: net iets boven de 11 km in totaal maar dat mag geen naam hebben.

De hele training

Pijl is zelfde pijl als hierboven