Feest!

Vandaag is M. jarig. Wil iedereen die deze blog leest hieronder in een reactie haar feliciteren. Ze is het waard, een topvrouw!

Begrafenis met taart

Op de grens tussen de grote heide en het kleine heideveldje zie ik een graafmachine. Pontificaal hebben de mannen eromheen dan alvast een schreeuwend driehoekig rood waarschuwingsbord de grond in gestoken met daaronder de tekst: wildrooster. De mannen zijn nog druk bezig het rooster aan te leggen. Loopt hier morgen het parcours niet van de Bedriegertjesloop? Zouden ze het weten?

Ik vind dat spijtig, een verkeersbord midden op de heide. Bovendien betekent een wildrooster ook weer extra hekken en extra hekken betekenen nog meer bordjes.Ook Coach J. en trailer E. storen zich hier aan. En terecht. Klik maar eens op hun namen.

Mijn vijftieneneenhalve kilometer werk ik 's ochtends al af als ik de graafmachine tegenkom. Om half negen ga ik de deur uit. Het regent. Het is een vrije dag vandaag. De aanleiding is niet goed, de vader van een goede vriend is overleden. Prima kerel was het, ik kan niet anders zeggen. Ik ken hen al sinds mid-jaren zeventig, de vader én de vriend. Het raakt en ontroert.

'S middags lopen M. en ik dan ook naar een kerk. 'Verrek', zegt M, 'je hebt je trouwschoenen aan'. Ik kijk naar beneden. Ik heb inderdaad mijn trouwschoenen aan. Ik kijk opzij, ook zij heeft haar trouwschoenen aan. Dat schept een band, vooral ook met onze vriend. Hij heeft ons namelijk als buitengewoon ambtenaar van de burgelijke stand getrouwd. Zijn vader en moeder waren daar op hun manier trots op.

Even later horen wij zijn mooie woorden voor zijn vader.

Het is een vreemde dag. Eenmaal thuis zal ik met taart de Monnikensteeg omhoog fietsen. M. is morgen jarig en zij traint vanavond met de groep mee. De taart is als tractatie voor na afloop, ook voor de verjaardag van trainster N. Ik train niet mee, mijn kilometers zijn 's ochtends immers al weggezet, ruim voor de begrafenis.........

Voor de datafreaks: gemiddeld 10,3 km

Zondagochtendoverdenking...........

Bovenop de
Emmapyramidetoren

'De slachtoffers kwamen uit heel Nederland en waren gearresteerd omdat zij hadden geprobeerd om naar het bevrijde zuiden te vluchten.'

' Acht van hen zaten gevangen in de Rotterdamsche Bank in Velp en twee in Ede. De fusillade was een vergeldingsactie van de bezetter. Regelmatig werden hun schildwachten door onbekenden beschoten.'

' De lichamen van de slachtoffers van de fusillade zijn pas in 1947 gevonden.'

M. en ik staan even stil bij het monument op de Emmapyramide. Potverdorie, die mannen zijn geboren in 1925. Ze waren dus nog niet eens 20 toen ze hier gefusilleerd werden. Een schuldige plek. Regelmatig als we rennen over de Veluwe komen we meer van die schuldige plekken tegen. Bij het rekken op de Waterberg langs de A12-A50 is ook een fusilladeplek. We hebben het Moffendorp en de plek waar een Brits toestel, een lancaster,  neerkwam.

Opmerkelijk dat ik ineens zie dat Coach J. er een spel van heeft gemaakt, ook op deze zondag. Niks mis mee natuurlijk, maar het is wel een vreemd toeval.

Bij pijl fusilladeplek

Tja, wat moeten we meer kwijt over deze zondag. We lopen een straffe ruim 20 km in een gemiddelde van 10,1 km/per uur. Ik heb het zwaar op de tankbaan en nog zwaarder weer naar boven richting Schelmseweg. 'Vanuit je buik ademen', coacht M. Ik ga ermee aan de slag.

Een experiment is in ieder geval wel geslaagd: ik loop na jaren weer eens met (test-)lenzen en het voelt ok.

De rest van de zondag een beetje tuinieren en in de tuin met een biertje vergoedt vervolgens veel.

Een bom en een mandaat

Links ons parcours, rechts
realtime bomdemontage (bij rode pijl)

Een herstelloopje, zo heet dat na een wedstrijd. Dus doen we een herstelloopje. Een paar kilometer verder demonteren handvaste EOD-mensen een vliegtuigbom. Ook een leuke hobby voor de dinsdagavond.Geen plof, het lukt.

De wedstrijd van afgelopen zondag ben ik al fluitend vergeten, al proberen de Ciko-mensen mij voortdurend op andere gedachten te brengen. Ik heb namelijk een soort van code geschonden: een wedstrijd loop je uit. Punt. Het leidt tot een aandoenlijke klap op mijn schouder op het ciko-terras en steevast gegniffel links en rechts bij de thee.

Gezien de uitgangspunten van dit blog, is dat prima. Het gaat immers om 'naming and shaming'. De site moet een getrouwe weergave zijn van mijn strijd met de in de kern 'nare hobby' hardlopen.Hardlopen doet pijn, je moet er hard voor werken en het leidt - in mijn geval - niet tot grootste zaken. Drie zaken die de boel er niet makkelijker op maken.

'Schrijf mij ook maar in, de chip ligt in het mandje', zegt M. echter tijdens het eten. Ik schrijf ons beiden dus in voor de Groot Ginkelse Loop. M. houdt de spanning erin. Eerst wil ze hem lopen als 'een trainingsrondje', daarna belooft ze om mij 'te gaan hazen'. Even later stelt ze dat ze er toch ook eerder goed gelopen heeft en suggereert ze 'gaan voor een PR'. Ook Coach J. wil aan de start verschijnen. Als trainster N. ook meedoet - 'ik ben wel een keer je treintje', riep ze mij ooit toe - dan hebben we iets: de actiegroep 'Haas P. naar de 1.40'.

Kom op mensen, zet je eigen ambities opzij. Help die jongen!

Maasdijkmarathon in beeld

De analyse: een ballon die leegloopt

Maasdijk Marathon

The day after....dan is er altijd weer tijd voor een analyse. In dit geval is die niet zo heel moeilijk. Ik begon gister snel, tot mijn verrasssing niet echt veel sneller dan in Vorden. In Vorden houd ik het echter langer vol.



Kastelenloop Vorden PR

Op de Maasdijken loopt langzaam de lucht eruit. Ook gewoon een besluit van mezelf: op een gegeven moment zat het er gewoon niet meer in toen heb ik er een soort van trainingsloop van gemaakt. En echt, een tijd van boven de 1:50 wil ik niet meer in de boeken. Daarom neem ik op achttien kilometer de beslissing de Garmin stop te zetten en de wedstrijd niet uit te lopen.



 Interessant is het om de verschillen tussen Vorden en de Maasdijk er eens op na te slaan. Achter een verkoudheidje wil ik me niet verschuilen. Al kreeg ik daardoor snel minder lucht. Het grootste verschil is echter de temperatuur. Op de Maasdijk is het benauwd en tegen de 20 graden. In Vorden was er een zonnetje en een graad of tien. 'Je bent veel meer een winterloper', stelt trainster N. na afloop.

Misschien heeft ze gelijk, maar daar wil ik het toch niet bij laten zitten. Het volgende doel wordt de Groot Ginkelse Loop over een maand. Daar ga ik serieus naartoe werken. Nooit meer zo'n voorbereiding als deze.

Nog een tweede dame

Ook J. is tweede dame en wel op de marathon!
Via mobiele telefoon

Gegokt en verloren: dnf

Warm en een lekkere westenwind. We gaan als een speer van start, 12,7 km op de eerste vijf gemiddeld voor P.. Dan slaat de warmte toe.

M. finished in 1:41:48, geen pr en ze had het zwaar. Coach J. zit er net voor. Beiden balen. Ik loop 1:40 nog wat op 18 km en steek dan door. Ik wil geen tijd meer van 1:50 plus op de halve in de boeken en stap dus uit. Mijn verkoudheid laat me ietwat rochelend uitstappen. Dit is niet mijn niveau. Klaar.

Coach M. finished vloekend en tierend in 1:36, hij ging voor 1:27.

Maar, super klasse, geen PR maar dame N. uit Dieren is tweede vrouw op de halve in 1:37! Gefeliciteerd! Dus toch een feestje.

J.loopt de hele in 3:35. Ook top!
Via mobiele telefoon

Gastblog M.: de voorbereiding (2)

Ieder heeft zo z’n eigen voorbereiding. Terwijl P. op dit moment zenuwachtig door het huis drentelt, neem ik nog even rustig de tijd om een blog-stukje te schrijven over de voorbereidingen van de afgelopen week. P. schreef al eerder over zijn voorbereiding.

De mijne bestond de afgelopen week uit een lekkere wisselloop-training bij Ciko op dinsdag, een herhalings-opleiding van de BedrijfsHulpVerlening in de vorm van een actieve sport-en-spel dag (waarbij ik nog een prachtige blusdeken won), gezonde pasta-maaltijden en op tijd naar bed. Zet dit af tegen de voorbereiding van P. ………….. dan durf ik er wel een gokje op te wagen wie van ons 2-en vandaag bij de halve Maasdijkmarathon de snelste tijd gaat lopen.

Nee, liever werp ik een blik vooruit: kan ik de stijd met mental-coach J. aangaan? Mentaal ben ik in het voordeel. Ik liep immers mijn marathon Rotterdam uit in een nette tijd terwijl J. bij zijn marathon Enschede noodgedwongen moest uitstappen. Aan de andere kant is hij vandaag daarom natuurlijk extra gemotiveerd. Hier durf ik geen gokje op te wagen.

Het weer........

Wij wilden westenwind en 15 graden en wat krijgen wij? Westenwind en 15 graden!

Tussenstand

Ik heb nu vier dineetjes, een bijna boottochtje (met 70 beauty-journalistes maar ik sprong van boord) en drie BN-ers achter de rug: Jelka van Houten (juist, de zus van weet ik ook nu), Jort Kelder (geldgoeroe) en Suzan Bosman (RTL nieuws)).

Morgen nog een 35-jarig huwelijksfeestje te gaan (mijn eigen zus) en een lichte verkoudheid om weg te werken. Dan moet ik er zondag toch echt staan..........ik zei al het een bijzondere voorbereiding zou worden.

Ik gok nog steeds op westenwind en motregen!

Stukje mathematica

Het ziet er goed uit voor de komende halve marathon. Ik ga echt proberen om hem voor het plezier te lopen. Tegelijkertijd kijk ik op mijn dashboard.

De grafiek geeft de resultante van alle trainingen en er zit nog steeds een gestaag stijgende lijn in. Opmerkelijk: bij de pijl liep ik mijn laatste PR, 6 maart in Vorden. Het lichaam is nu verder..................

Onbekend terrein

Aan het eind van de rit hebben wij keurig 10,2 km gemiddeld gelopen. Waarschijnlijk iets sneller omdat ik rustig hoogte 80 naar Ciko bestijg. Dat compenseert overigens weer op de terugweg als ik hellingaf er behoorlijk het tempo opzet. Per saldo dus 10,2 km, een lekker tempo.

M. blijft overigens thuis deze zaterdag. Ze doet even kalm aan, wil nog meer dan ik een goede tijd neerzetten volgende week zondag en de marathon ijlt toch lichtjes na in de benen.

We lopen richting Rheden en komen voor mij op een stukje onbekend terrein. Is weer eens leuk, de hei blijft boeien maar af en toe een uitstapje kan geen kwaad. Ik vind het dan ook een tocht om te genieten. Zeker als er eens weer een ree voor ons wegspurt. Het is droog weer, zonnig, 10 graden, kortom de ideale loopcondities.


Het is geen gemakkelijk traject vandaag. We klimmen veel. Mijn Garmin geeft 472 (!) klimmeters aan. Dat klopt wel zo'n beetje. Coach J. heeft er 400 maar die heeft hoogte 80 niet. We lopen deze zaterdag ook op de ruiterpaden, dat betekent rul zand, vaak ook helling op. Maar er is veel nieuws te zien en dat betekent afleiding.

Ik kom in het stadium dat ik lekker loop tijdens de zaterdagochtendtrainingen. Ik verstouw de kilometers prima en pijntjes zijn niet noemenswaardig. Volgende week even wat rustiger aan, wat lopen betreft dan, en dan op naar de wedstrijd. Ik neem me voor op de Maasdijken voor mijn plezier te lopen. Een goede tijd komt dan vanzelf.

Voor de datafreaks: 24,81 km in 2:26:38 uur en M. bakt daarna een eitje! De verse jus staat dan al klaar.....

Giraffe zonder kop

Ik kan het toch niet anders maken. Geïnspireerd door een blogstukje van Frans ben ik tot de overtuiging gekomen dat we gisteravond een giraffe zonder kop met klompvoeten hebben gelopen. Mooi toch, doet niet iedereen op een willekeurige donderdagavond.

Op de planning stond een heuveltraining. Die heuveltjes zaten er ook wel degelijk in. Het mooie: tot voor een jaar geleden ontploften de kuiten heuvelop. Nu zit er meer macht in de benen en loop ik op kracht naar boven.

De training loont dus. En natuurlijk wel - geinspireerd door een blogstukje van Edwin - op de koffiemolen steeds naar boven. (zie ook: http://lekker-weg.com/?p=2587: hij schrijft dat hij indirect op zijn flikker krijgt omdat hij te snel klimt, zelf spreekt hij sindsdien van de koffiemolentjes-tred en pruttelt langs mij naar boven).

Terug in de kantine komen trainer W. en loper H. (stevig behaard, ik vraag me steevast hardop af wanneer hij zijn wintervacht afstoot) met het knoepen van knieën, een vorm van knarsen en een verondersteld loperskwaaltje. Even later legt iedereen de hand op de knie en voelt zijn eigen 'knoepen'.

H. denkt dat het een Achterhoeks woord is. 'Knoepende Kneene' klinkt inderdaad erg Achterhoeks. Vraag me niet waarom, maar even later stap ik op de fiets met het beeld in mijn hoofd van 'kniene met knoepende kneene'. Arme langoren......

PS: het was een kwalitatieve training, nog geen 10 kilometer, daar ga ik mijn datafreaks niet mee vermoeien.

De voorbereiding

Goede training gisteravond. De benen zijn goed, het parcours was fraai en de teken bleven weg. Al met al 15 km verstouwd. Niet gek voor een dinsdagavond. Nu wordt het tijd om de voorbereiding voor de Maasdijkmarathon goed op te pakken. Die is al zondag over een week.

Voel ik me goed, is er westenwind en een lichte motregen, dan zit er wederom een PR in. Ook M. gaat voor een PR. Omdat het op details aankomt is de week voor de halve natuurlijk ook van cruciaal belang. Ik werp dus even een blik in mijn agenda voor de komende week. Geloof me, ik word er nog voor betaald ook:

Maandag: bijeenkomst Amsterdam, boottocht Nivea bestaat 100 jaar, sluiten we af met een dineetje
Dinsdag bijeenkomst Nijkerk, Dag van het Vakcentrum-congres,  afsluiting met een dineetje
Woensdag bijeenkomst bestuur supermarkt van het Jaar, afsluiting met een dineetje
Donderdag, prijsuitreiking beste productintroductie in kerk in Den Bosch, sluit ik af met een dineetje
Vrijdag: 'hothouse' ofwel een hele dag brainstormen met broodjes zalm over 'paid content' sluit ik thuis af met de traditionele borrel voor het weekend met M.
Zaterdag: mijn zus - ook M. -  is 35 jaar getrouwd met haar A., feest in de achterhoek, voor hapjes wordt gezorgd.

Zie je wel, aan mijn voorbereiding zal het zeker niet liggen. Optimaal geprepareerd kom ik aan de start voor de wedstrijd op zondag!

Hazelworm, herten en stof

'Stop', roept trainer M. en de groep komt abrupt tot stilstand. Bijna hebben we een hazelworm verpletterd. Wij staan stil en kijken met de loopgroep even naar deze uitgerekend pootloze hagedis, nemen een fotootje en rennen verder. Bijna 25 kilometer maken M. en ik deze zaterdagochtend omdat we ook van huis naar Ciko rennen.

Voor de eerste keer is het echt hemdjesweer: de zon schijnt, er is een olijke bries en het loopt aangenaam. We lopen ook een stukje Terletse heide, daar komen we eigenlijk niet vaak. Trainer M. heeft het rondje uitgestippeld roept van achter te pas en te onpas: 'linksaf het mountainbikepad op' of 'rechts naar het mountainbikepad' of 'een stukje rechtdoor, we volgen het mountainbikepad'.

Hardop vragen we ons af of de brave man in een identiteitscrisis is beland. We zijn toch echt aan het rennen op de hei en hij zit virtueel op de fiets. Een stoffige hei, zo blijkt als M. haar appeltje na afloop opheeft en de de sokken uittrekt. We hebben dan al een prachtig groot edelhert ons pad zien kruisen. Eigenlijk lopen we in een live-biologieles op zaterdagochtend, dat is behoorlijk aangenaam.

Door de warmte verliezen we flink wat vocht. Trainer M. spoort ons aan om langzaam te blijven lopen als we drinken, niet stilstaan. Daar zullen we profijt van hebben in de wedstrijd. Ik neem me voor dat vanavond ook bij Coach J. te trainen. Hij geeft een verlaat verjaardagsfeestje!
Voor de datafreaks: 24,9 kilometer met een gemiddelde van slechts 9,7 km/uur. De hartslag ligt bij deze warmte dan ook op een normaal niveau.

Lease-Beagles

Lease Beagle S.

Lease Beagle J.

Vanwege het grote ooh en aah-gehalte nog even twee portretjes van onze lease-Beagles J. en S.

Zij waren verantwoordelijk voor ons extra fartlekrondje door het park afgelopen dinsdag. Ze zien er overigens liever uit dan dat ze luisteren. Alleen eten en hun eigen neus geldt, 'de baas' kennen ze niet. Ronduit twee egoïsten zijn het, maar we hebben een zwak voor ze.

Gastblog M. (14): Vrijdagse herstel-ochtend

De vrijdag is mijn domein: P. aan het werk, mijn vaste vrije dag, de hele dag aan mezelf. De vrijdagochtend gebruik ik om te herstellen van de werkweek en de Ciko-donderdagavond-training met verse broodjes van de bakker, door P. in alle vroegte vers geperste sinaasappelsap en de Volkskrant. En op deze mooie lentedag doe ik dat op het bankje in de zon bij onze recent aangelegde vijver. Ik wilde graag 'iets met water' in de tuin en de tuinman en P. hebben deze wens van mij aangegrepen om zich helemaal uit te leven in een fikse vijver.

In zo'n fikse vijver horen natuurlijk vissen en die zwemmen er sinds een week of wat dan ook in de rondte. Een stuk of 16 zijn het er: shubunkin, goudwindes, goudminnow, zonnebaars en de goudvissen Goudje en Ollie. P. heeft zich daarbij plechtig voorgenomen vooral níet de strijd aan te gaan met reigers. We voeren al een verbeten strijd met de buurt-katten die onze tuin  proberen te veroveren. Een stijd met reigers kan P. er niet bij hebben.

Zittend bij onze vijver, deze ochtend, zijn het onze visjes die me zorgen baren. P. signaleerde deze ochtend een reiger in de tuin en sindsdien hebben we van de visjes niets meer vernomen, ook na het strooien van een handje overheerlijk visvoer. Het leidt tot de volgende sms-wisseling:

M, 9.27 uur: Visjes gevoerd, geen vis te bekennen. Nu hoop ik maar dat ze van schrik voor die reiger niet boven durven te komen. Maar ik vrees dat die reiger een lekker ontbijtje heeft gehad.
P, 9.29 uur (hoopvol): Duurt altijd ff ........
M, 9.55 uur (realistisch): Nou ......... voer gegeven, kwartier gewacht, geen visjes, naar de bakker gefietst, voer nog onaangeroerd, nu ontbijt & krant op het bankje bij de vijver, nog steeds niets.
P, 10.01 uur (nog een beetje hoopvol): Kolere, hopelijk zijn ze ondergedoken ....... echt spijtig. Ik ga keihard aan de slag. Eens kijken wat er mogelijk is.
M, 10.34 uur (immer realistisch): Nog steeds geen vis te bekennen. Het voer dobbert troosteloos in het rond. Ga je nu toch de stijd aan met de reigers????
P, 10.36 uur (nu écht boos op die rot reiger): Ik begin met prikkeldraad, mortiergranaten, herdershonden en 2.000 volt. Werkt dat niet, kom ik met zwaardere middelen. We moeten immers voorzichtig zijn, het mag de sfeer van de tuin (door een vriendin getypeerd als 'Zen-tuin', red.) niet aantasten ...........

Inmiddels is er nog steeds geen vis opgedoken. De realiteit is hard: ik ben alweer verdiept in de Volkskrant, een artikel over een 'internationale denktank' die NOC*NSF gaat adviseren op weg naar Londen 2012. Onder hen de Nederlandse hoogleraar aan de universiteit van Birmingham, Akser Jeukendrup, die gegrepen is door 'energie-vraagstukken'. Volgens Jeukendrup, zelf amateur-triatleet, moeten marathon-lopers onderweg meer voeding tot zich nemen, zo'n 60 gram koolhydraten per uur opgelost in een liter sportdrank. Hij is al jaren bezig een sportdrank te ontwerpen. Het drankje is niet in de handel, maar op verzoek van sporters stelt hij het recept wel beschikbaar.

In het vrijdagochtend-zonnetje bij de vijver - zonder vissen - mijmer ik over mental-coach J., die dit najaar toch weer voor de marathon Amsterdam gaat. We hebben het gisteravond tijdens de training nog gehad over eten en drinken tijdens de marathon. Misschien is het recept van Jeukendrup wat voor hem. En misschien ook wel voor mezelf. Het enthousiasme van J. heeft me toch aan het denken gezet om samen met hem Amsterdam te gaan lopen. Wat J. over de streep trok was het filmpje van P. over mijn marathon Rotterdam. Uit voorzorg bekijk ik dat filmpje maar even niet .........
Update: P. is weer thuis, voert de vissen en zij zijn er allemaal nog inclusief Goudje en Ollie, de twee vissen uit de kom van kleine T. die toch liever een hagedis wilde en de vissen in soort van free Willy beweging in de vijver donderde.

Een training met een luchtje

Aan de lezer te raden waar de pijl op duidt

Zes keer 1 kilometer en twee keer poepen. Op deze blog geen taboes dus ik noem het maar zoals het is. Het hoort immers ook bij de ontberingen van sport en het vat de traning van gisteravond wel goed samen. Het maakte ook dat ik achterop raakte, dat wil zeggen twee keer later startte en toch aansluiting wist te vinden.

M. vertelde me van een loper W. die tijdens de marathon van Berlijn doodsbang was om met hetzelfde probleem te worstelen. Hj had dus laxeermiddelen genomen voor de wedstrijd. De brave man had echter de gebruiksaanwijzing niet goed gelezen en het goedje begon pas te werken kort na de start. Maanden van voorbereiding spoot hij weg in de bosjes langs de kant van de weg. Zo kan het dus ook gaan.

Voor de datafreaks:  12,38 km met toch een hoogste snelheid van 15,6 km per uur

Extra rondje Park

J. en S. logeren weer eens bij ons, twee Beagles. Dat betekent dus een extra rondje door het park na de training. Dat extra rondje gaat verrassend soepeltjes. M. en ik hebben er dan al bijna 12 km fartlek opzitten: pittige versnellingen en een paar knappe hellinkjes.

Het doet ons goed, het rondje park: de honden die moeite doen en de eigen benen die soepel meedraaien. M. probeert de vorm vast te houden van Rotterdam. Ik wil een goede prestatie neerzetten op de Maasdijk halve marathon.

'Maar wel met westenwind in de rug en niet meer dan 15 graden', voeg ik er steevast aan toe. Ík ben nu eenmaal geen held en wil de verwachtingen managen. Langzaam kruipt de volgende wedstrijd naderbij......