Dashboard

Af en toe kijk je op je dashboard. Ultra F. wees me ooit op het programmaatje Training Load. Het telt al je trainingen en wedstrijden bij elkaar op. Simpel gesteld: het blauwe lijntje is je 'fitheid' en het rode je 'moeheid'. Het groene hulplijntje heb ik er zelf maar bijgetekend. Het gaat onmiskenbaar omhoog. Het trainingswerk begint zijn vruchten af te werpen en de laatste weken zit ik zelfs een niveautje hoger dan ooit. De dalen zijn overigens periodes van minder trainen, vakantie enzo.

Het valt ook op hoe moe ik was in juni 2009 en hoe weinig fit. Vergelijk die rode lijn eens met de rode lijn deze dagen. Toch onthutsend. Grappig om te zien dat hoe je je voelt, ook in een grafiekje terugkomt.

Ik probeer nu langzaam te blijven schakelen. Moet niet denken aan een terugval.Niet overmoedig worden......

....en weer lusjes

Het is de macht van het getal. Ik kijk op mijn Garmin en zit net boven de 24 km. Dat moet dus een afgeronde 25 km worden. Wederom draaf ik een paar extra lusjes door de wijk. Je neemt je training serieus of niet.

M. is dan nog op weg naar huis. Ze is volop in training voor Rotterdam en dat gaat haar verbazingwekkend goed af. Ze krijgt er duidelijk steeds meer plezier in en dat is mooi om te zien. Het is zo wie zo een bijzondere dag. Dit weekend drie jaar geleden op de kop af liepen we de halve marathon van Marrakech. Het was onze eerste ontmoeting. Ik liep 2:11 en nog wat, endigde diep in het achterveld, maar ging wel met de hoofdprijs naar huis: M. Vanavond gaan we het een ietwat vieren. Met eten en een wijnarrangement en zo.....

Sinds Marrakech zijn mijn tijden wel een beetje verbeterd, al tik ik nog steeds tegen de 1uur45 aan.

Nu neemt het vertrouwen ondertussen wel toe. Niet alleen bij mij overigens. Ik zie het ook aan de trainingloadgrafiek, ik zit een leveltje hoger in de conditie, Volgende week is de midwintermarathon in Apeldoorn en dan wil ik boven de 12 km/uur gemiddeld lopen. Let wel, het is natuurlijk (maar) 18,5 kilometer, geen halve marathon.

Die tijd moet erin zitten. Ik voel immers de macht in de benen vandaag ondanks de koude. Mijn hartslag ligt wederom lager dan gemiddeld. Ik snap J. dan ook niet, die zegt hoger te zitten vanwege de koude. Het is een mysterie, ieder lijf reageert blijkbaar anders.

Hoe dan ook, die 25 kilometer is eigenlijk wel goed te doen.

Een beetje zie ik wel tegen de komende week op. Dinsdag heuveltraining en donderdag de Emma Pyramide. 'Je moet jezelf sparen', zegt M. 'Tja', denk ik, 'mezelf sparen. Hoe doe je dat op de Emma Pyramide? Je zult toch twee keer naar boven moeten.'

Voor de datafreaks:25,01 km in een gemiddelde van 10,1 km/uur.

Kerkepad

Zaterdagochtend, min twee graden, op de terugweg..........

Passie of obsessie?

Ik doe strekoefeningen terwijl ik de vaatwasser uitruim.

Zorro en de lange onderbroek

Het is bitterkoud, een snijdende oostenwind waait over Arnhem. P. trekt zijn lange thermo-onderbroek maar weer eens uit de kast. Om het bovenlijf gaat een windstopper. 'Bike Wear', staat erop geschreven, maar dat ziet toch niemand.

Na de tempo's van dinsdag zijn de spieren ook nog eens stram. Het duurt ff voor het plezier, en iets wat lijkt op snelheid, terugkomt. Dan draven we toch echt acht keer vier minuten langs Moscowa. De eerste vier periodes wisselen we iedere 30 seconden van tempo. De laatste vier periodes iedere minuut. In gewoon hollands heet dat 'ins' en 'outs'.

Later thuis zal ik verbaasd naar het kaartje kijken. Er staat toch echt een 'Z', als in Zorro. Waren de gedachten van Trainer W., mijn generatiegenoot, op de deze koude avond pakweg 35 jaar terug? Toen hij nog als klein jochie warm op de bank in pyjama de gemaskerde held zag? Zakje chips erbij en een aai over de bol van mams?

Na afloop zit trainer M. in de kantine als een schipdrenkeling gered uit een bitterkoude najaarszee. Ineengedrongen, zijn armen kruislings voor de borst, zijn handen weggestopt - of weggesopt? - in zijn oksels. Gelukkig is de warme thee voor deze laatste keer nog gratis.

Tja, trainers, je moet ze af en toe aandacht geven.

Met een grootmoedig gebaar bestel ik nog een laatste gratis kan thee. Straks moeten we het tekort immers betaald wegdrinken........
Voor de datafreaks: 12,83 km in een training van 1:16:34 minuten

Poëzie

Vannacht liep M.
de marathon van Amsterdam
in 3:30.
Zegt ze.
De laatste kilometer
hield ze ons hondje
in haar armen.
Ik fietste mee.........

De rem op de prestatie

Het is mijn avond. Trainer M. heeft een prima fartlek-training uitgezet, of ter plekke bedacht, daar ligt het aan. Vooraf informeer ik bij trainer W. Moet je in de verzuring durven lopen tijdens zo'n fartlek? Hij zegt van niet, je mag er wel af en toe tegenaan tikken. Het wordt mijn stelregel voor de avond.

Verzuring zal ik dan ook niet voelen, en dat is prettig. Ik besluit wel te schakelen tussen de spel-elementen. Twee keer ga ik vol los, de andere keer doe ik stevig mee, geen enkele keer probeer ik me er met een Jantje van Leiden vanaf te maken.

In de bocht na de niet-brandende lantaarn gooi ik de turbo erop. Snelheid ligt me en dat voelt lekker. Als ultra-beginner heeft trainer M. ooit eens geprobeerd me ervanaf te lopen. Dat heeft hem echt moeite gekost, hij heeft het er nog wel eens over. Ik denk ook aan de woorden van mijn M.: 'je moet op snelheid trainen en niet op duur, die duur heb je.'

Ik noteer een topsnelheid van 23,8 km/per uur. Moet ik mijn Garmin daarin vertrouwen? Het is wel heel snel. Dat houd ik een meter of dertig vol. Later in Rozendaal ga ik met de middengroep mee naar boven. We lopen in halve marathon-tempo. Had je gedroomd. Niks geen halve marathon, veel sneller. Toch voel ik de kuiten niet, daar ligt nu macht, wel gaan de hartslag en ademhaling omhoog. Daar ligt op dit moment de rem op de prestatie.

Hoogte 80

M. tijdens zaterdagochtendtraining op hoogte 80, nog 26 km voor de boeg.........stoer!

Eerste 25 kilometer

Zeker weten doe ik het niet. Ik loop vandaag 25 kilometer in de training en naar mijn weten is het mijn eerste 25 kilometer ooit. Ik ben dan ook wel een beetje verbaasd. De afstand loop ik op precies 10 km/per uur, mijn hartslag ligt maar liefst 5 beatsperminute (bpm) onder het gemiddelde. Het gaat dus goed.

Thuisgekomen heb ik geen exact 25 km op de teller, maar 24 nog wat. Ik loop dan ook een klein lusje in de straat. De buren moeten raar staan te kijken. Is het een show off op de zaterdagochtend? Welnee, ik wilde persé de 25 km vol maken en eindig dan ook op 25,08 km.

Bij M. is de marathon van Rotterdam stiekem tussen de oren gekropen. Ze loopt een fiere 28,5 km in de training. Ook haar hartslag ligt maar liefst 10 bpm onder het gemiddelde. Hangt er iets in de lucht waardoor we zo goed lopen? Adrenaline of endorfine?

'Wat heb je gedaan', vraagt M. als ze de deur een paar kilometers later achter zich dichttrekt.

'Niks, hoezo?', vraag ik verbaasd.
'Nou je staat in de krant'.

Ze duwt me een knipsel onder de neus. En verrek als het niet waar is. Ik herinner me inderdaad het gesprek met de man op de stoep juist als ik de sleutel in het slot steek. Een rare snuiter met een pet op zijn hoofd waarvan je de oorkleppen kunt opklappen. Met verbazing lees ik wat er staat.........

Voor de datafreaks: 469,1 klimmetertjes en de snelste kilometer in 5:33

Duur of tempo

Alle perikelen rondom Ciko-leak's liggen al weer achter ons. De kwestie kent alleen maar winnaars. U. staat weer strak op scherp en P. put er een stukje extra motivatie uit.

De volgende discussie loopt echter al weer in huize P. en M.. De startnummers van de midwintermarathon zijn binnen en P. gaat voor de 18,5 kilometer op minimaal 1uur45 snelheid. Dat is 12 km/uur.

P. denkt dat een stukje duur niet verkeerd is en wil morgen dus de lange duurloop vanuit huis starten. Daarmee stapelt hij vier kilometer bovenop de standaard 20 kilometer zaterdagochtendloop. M. vindt dat niet verstandig. Volgens haar moet P. op tempohardheid trainen en voegt die vier kilometer niets toe.

Waar ligt de waarheid?

Actie is reactie

Nu even stilzitten, vrees ik. Actie is reactie geworden. Hier en hier........

Ciko-leaks (5) - Verjaardag en Nieuwjaarsborrel (echt)

De laatste 'cable' dateert van 18 januari. P. probeert nog steeds als 'meneer Stok' U in het trainingsritme te krijgen. Het is mooi loopweer. Een graad of drie en een pyramideloopje staat op de planning om 19:00 uur:

U. smst aan P. om 15:51:40: 'Hoi P., mijn man is jarig en ik heb vanavond nog een nieuwjaarsborrel (echt). Mag ik een training overslaan? U.'
P. antwoordt om 15:53:11: 'Nee, natuurlijk niet. Wat deed je vanochtend om 7 uur? Toen had je toch kunnen lopen? En in Drente gelopen?'

P. doelt op het voorliggende weekend. U. ging een weekend naar Drente, haar loopschoenen gingen mee. U. antwoordt niet. P. concludeert dat ze niet heeft gelopen.

Afsluiting: Met deze sms stoppen de Ciko-leaks-cables............nog even de eerste cable in herinnering brengen. We citeren:

'Het goede voornemen (ik doe dus nooit aan voornemens maar deze is makkelijk) is; dinsdagavond om 19.00, donderdagavond om 19.00 én zaterdagmorgen om 09.00 staat U. voortaan weer te trappelen om te gaan hardlopen! Geplaatst door U. op maandag, januari 03, 2011 0 reacties'

Ciko-leaks (4) - appeltaart bakken

De volgende 'cable' dateert van 8 januari. Het is een zaterdag. Traditioneel het decor voor de lange duurloop van 20 km. P. en M. lopen die zaterdag niet. Ze zullen op de zondag Egmond lopen. U. geeft op de donderdagtraining die week aan die zaterdag wel te gaan lopen, 15 km:

P smst aan U 10:40: 'En? Lekker gelopen?'
U om 10:42 aan P.: 'Het is 10:40, hoe kan je dat nou sms'en?
P. aan U. om 10:43: 'Je zou vijftien kilometer lopen toch? Dus 10:30 weer binnen als je negen uur start. Of ben je nog aan het lopen? Toch 20?
U. smst aan P.: 'Morgenochtend ga ik lopen, echt. Moet nu nr m'n zieke tante/jarige buurman/appeltaart bakken, echt waar......'
P. aan U.: 'Ik sms je morgen vroeg.'

De volgende dag weer een 'cable'. P komt terug op de sms-wisseling met U.:

P. aan U.: 'En lekker gelopen?'
U. aan P.: 'Ja! Rondje Hoogkamp. Jij en M. veel plezier aan het strand, laat niemand je inhalen, go for it!'

Navraag leert dat het rondje Hoogkamp max 8 km is.

Blijf bij ons!: De volgende en laatste 'cable' verschijnt om 14:00 uur.

Ciko-leaks (3) - de 'regen'-cable

De volgende 'cable' dateert van 6  januari. P. en U. hebben een sms-dialoog. P. smst aan U. over de aankomende training. Hij refereert aan haar goede voornemens:

P.: Het regent, ik zie je straks om 19:00 uur.
U.: Ja, meneer stok (achter de deur)

U. komt naar de training dankzij de sms.

Blijf bij ons!: De volgende cable van Ciko-leaks volgt om 12.00 uur vanochtend.

 

Ciko-leaks (2): Het goede voornemen

In een van de eerste 'cables' het begin van de ciko-leaks-affaire. Deze eerste cable werd publiekelijk gemaakt op 3 januari van dit jaar (schrijffouten zijn authentiek):

Het goede voornemen (ik doe dus nooit aan voornemens maar deze is makkelijk) is; dinsdagavond om 19.00, donderdagavond om 19.00 én zaterdagmorgen om 09.00 staat U. voortaan weer te trappelen om te gaan hardlopen! Geplaatst door U. op maandag, januari 03, 2011 0 reacties

Ciko-Leaks (1) - Proloog

Vanochtend is ons de code overhandigd. We hebben nu de beschikking  over fascinerende documenten die de machinaties in de vereniging, maar vooral ook achter de groep vijf-training laten zien.

Hoofdblogredacteur P. en zijn team van documentalisten zijn volop bezig de 'cables' - lees ook sms-berichten, blogberichten en emails - te interpreteren. Naar verwachting hebben ze nog een nachtje nodig.

Morgen in de loop van de dag zullen de 'cables' openbaar worden gemaakt, om de paar uur een verrassend inzicht. Het 1uur45-ciko-leaks-team heeft er alles aan gedaan om geen onnodige slachtoffers te maken van publicatie maar beseft dat ze tot het randje gaat. Alles gebeurt echter volledig in de licht anarchistische geest van dit blog dat het motto draagt 'we name and shame'.

P. zelf zit tot nader order ondergedoken. Maar hij denkt 'het is een Haagse, moet tegen een stootje kunnen'

Blijf bij ons!: de eerste cable verschijnt morgenvroeg 8:00 uur.

Schuimen langs de A50

We schuimen langs de A50 deze dinsdagavond.. De loopscholing wekt weer eens mijn verbazing. Tripling en dan tegelijkertijd linksom kijken naar het publiek - wat er niet is - en vervolgens een soort van spijkerpoepen. Ergens hoor ik het een variant op de zonnegroet noemen. Ik zoek de verborgen camera.

Een zonnegroet brengen, je ziet het de oude Egyptenaren zo maar doen. En dan zijn de pyramides nooit ver weg. Ach ja, hoe kun je een bruggetje slaan. Hoe dan ook, voor ons dus 6-4-2-2-4-6 minuten pal langs de A50.

Waar sta ik? Nou, ik weet ik krijg op mijn donder van alle kanten. Een training is namelijk geen wedstrijd. Toch heb ik een kleine vergelijking gemaakt tussen Mental Coach ook wel Crack J. en mezelf. Noem het mijn eigen testrondje.

Op deze behoorlijke pyramide loop ik 1,1 km/uur langzamer. Dat is niet rennen, dat is niet lopen dat is niet wandelen. Welnee! Er is maar één conclusie: Crack J. kruipt van me weg. Ik heb hem frontaal op de korrel ondanks dat hij 'de turbo erop zet'. Mooi toch......

Voor de datafreaks: 13,61 km, max snelheid 17,0 km/uur

Midwinter Marathon

Dat ding heet de Hollander Techniek Mini-Marathon, ik noem hem toch maar de Midwinter. Wat een naam immers. Hoe dan ook ik ga hem lopen: 18,5 kilometer door Apeldoorn en de bossen in de omgeving. Bij de verwachte eindtijd heb ik 1:30 opgegeven, dat is een gemiddelde van 12,3 km/per uur. Stelt niks voor bij de cracks van groep vijf, maar ik vind er voldoende uitdaging in. Haal ik dat, dan is de sprong naar 21,1 kilometer binnen de 1uur45 binnen handbereik.

M. gaat voor de 27,5 kilometer. Ze begint de zaterdagochtendtrainingen tegenwoordig al vanaf huis, pikt ze zomaar 4 kilometer extra mee. Ikzelf heb weer eens een nieuwe drinkgordel aangeschaft. Kan ik makkelijker mijn cameraatje meenemen. Vaker een foto of filmpje: alles voor de bezoeker van de blog.

Niemand kan zeggen dat we stilzitten in dit huishouden! Elders wordt overigens ook stevig gelopen. Klik hier en hier. Respect, of is het waanzin?

Gedachten....

Tja, wat moet je ervan zeggen. Een lekkere zaterdagochtendloop van 20 kilometer achter de kiezen met een gemiddelde van 10,3 km per uur. De benen hebben er zin in, de geest is helder, de temperatuur aangenaam voor een hardloper. Ik heb voor het eerst dit jaar het dunne shirt weer eens aan. Een heel goede keuze, de rest klaagt over warmtestuwing.

Op het finale klimmetje naar de Stenen Tafel loop ik met snelle Eric D. vooruit. Mijn gedachten gaan naar de groep achter ons. Wat zouden ze denken? Ik stel me in gedachten de volgende dialoog voor:

Trainer W.: 'Kijk P eens lopen, wat loopt die sterk.'

Mental coach J: 'Hij is weer eens de snelste........in de training.'

Voor de datafreaks: 20,05 km met 333 klimmetertjes

Zuurstof

Het miezert een beetje en het is 12 graden. De winter lijkt definitief weg en de lucht zit vol zuurstof. We rennen het rondje Koningsweg en dat gaat opperbest. Na afloop noteer ik 15,8 kilometer met een gemiddelde van 10,6 km/uur over het hele traject. Voor een duurloop is dat betrekkelijk snel.

Nog beter nieuws is dat mijn hartslag gemiddeld vijf slagen lager ligt dan normaal. Is er een kleine doorbraak in de conditie nu ik al een aantal maanden regelmatig en constant train? De 1uur45 komt binnen handbereik, ik voel dat gewoon.

Terug op de Schelmseweg vlak voor het viaduct gaat het helemaal mis met de zuurstof. Mental Coach J. en ik lopen achteraan de groep. Ineens duikt er voor ons een onverwachte warme scheet op. Coach J. heeft wel een idee van de dader. Hj weigert echter namen te noemen.

Dapper duiken we door de warme riekende wolk.

Voor de datafreaks: 1:29:30 en 257 klimmetertjes

Ontmaskerd

Daar ga ik...........

Afscheid van het strand

Na Egmond zondag brengt het werk me gisteren naar Noordwijk. Vanuit Huis ter Duin stap ik om zeven uur 'sochtends het nog donkere strand op. Langs de vloedlijn loop ik de halve van Egmond en het diner van gister uit de benen. Echt ff lekker uitwaaien en voorlopig afscheid van het strandlopen.

Voor de Datafreaks: sorry jongens maar na vier km was er toch echt een riviertje dat me de weg versperde, rende dus maar terug naar het ontbijt. 8 km op de teller.....

Via mobiele telefoon

Egmond verloren op het strand

kort na finish J. (rechts)

M. en ik verschillen van mening. Ik vind dat ik het heb verloren op het strand ten opzichte van een standaardwedstrijd. M. zegt dat ik het heb verloren in de duinen in deze wedstrijd. Beiden hebben we waarschijnlijk gelijk.

Hoge Veluwe 1:48:24

Even de wedstrijd recapituleren. De eerste drie kilometer in Egmond zelf gingen snel en soepel. Het was wel wat dringen in de meute. Desondanks een snelle start samen met M.. Het strand (7 km) was beuken tegen windkracht 5 in, daar zie je de kilometertijden oplopen.

Groot Ginkel 1:46:57

De duinopgang ging prima. M. en ik hielden elkaar nog in het vizier. Kort hierna raak ik haar kwijt. Zij zal drie minuten sneller finishen dan ik. De duinheuveltjes liepen heerlijk, tusen de 12 en 15 kilometer onderweg. De wekelijkse trainingen op de Arnhemse stuwwal werpen hun vruchten af.

Daarna een behoorlijk stuk vlak duin, tussen pakweg 15 en 19 kilometer. Ik heb daar op souplesse gelpen, proberen niet de verzuring in te gaan. Geen aandrang om mensen te blijven inhalen. Ging ik wel diep genoeg? En dan tot slot twee kilometer bloedweg met twee klimmetjes, eigenlijk geen probleem maar ook hier ging ik niet tot het gaatje.


Egmond 1:47:19

Conclusie: het parcours was zwaar, dat mag een mindere tijd opleveren. Ik heb desondanks soepel en lekker gelopen, wilde niet wandelen, had wellicht dieper moeten gaan. Tel je die twee bij elkaar op dan is 1:47:19 een goede eindtijd en zit er rek in. De 1:45 ligt binnen bereik. 

Nu maar weer richten op de midwinter marathon. Ik ga daar voor de 18,5 kilometer op snelheid. M. gaat voor duur met 28,5 kilometer. Doel is om daar gemiddeld boven de 12 km/uur te lopen. Is dat te doen? Jazeker, in Egmond loop ik gemiddeld 11,796 km/per uur weet de organisatie mij te melden. 0,2 km/uur sneller. Kom op P., dat is zeker te doen!

Voor de datafreaks heb ik drie grafiekjes bijgevoegd. Het zijn mijn laatste drie halve marathons met eindtijden rond de 1:47. Dan springt dat strand er duidelijk wel uit. Het schaaft snelheid van de eindtijd af. Maar M. heeft wel gelijk. Tot aan de duinopgang liepen we samen. Daarna is ze drie minuten op mij uitgelopen. Ze eindigt wel in 1:44:39, mijn gedroomde eindtijd. Ik heb het dus in deze wedstrijd in het tweede deel verloren.

Enige uitleg bij de grafiekjes: op de hoge Veluwe ga ik in de laatste kilometers stuk, de Groot Ginkelse heeft hetzelfde beeld maar dan iets minder erg. In Egmond speelt het strand me parten.
Extra: nog meer ijzingwekkende verslagen hier, hier, hier en hier.

Ratpack

Ratpack noem ik het zootje dat naar Egmond vertrok, maar dan in de positieve zin van het woord. Een leuke groep met waardering voor elkaars prestaties.

Voorste rij van links naar rechts: mental coach J., trainer M., M., P. Staand op de achterste rij van links naar rechts: trainer W., ultra F., trainster N., cyclist T., trailschoenadept E. en kniepleister H.

Opvallend is de voorbereiding voor de halve. Ik zag in de sporthal achtereenvolgers Herzog tubes, pilletjes, zoute drop, kniepleisters, Biofreeze, pilletjes en kitkats voorbijkomen. Daar loopt deze groep blijkbaar op. Het is mij onbekend wat voor pilletjes het waren, maar ik trof er zelfs ééntje aan in de portemonnee van M. Ikzelf heb de halve schoon gelopen.
Extra: voor meer foto's klik hier.

Ingezonden brief: waar is M.?

Geachte hoofdblogredacteur P., Ha P.,

gefeliciteerd met je mooie Egmond tijd, mis wel de tijd van M. op je weblog.

Hondenliefhebster G.

Naschrift: Shit, oeps, onvervalst staaltje zelfdenken. M. liep prima, maar liefst 1:44 en nog wat. Ze haalde dus wel het doel dat P. amechtig nastreeft. Tot km 12 liepen ze zij aan zij daarna raakten ze elkaar uit het oog in de meute in de duinen.
Aan M.: '(woorden van affectie, red.), mijn excuses'.

Kijk nou eens...

Kijk nou eens naar dit plaatje. Ik probeer dan wel keihard die 1uur45 te halen en dat gaat zeker lukken, maar mijn positie in het deelnemersveld businessrunners is best behoorlijk. Loop ik daar toch redelijk vooraan. Vanavond maar eens de Garmin uitdraaien en mijn halves op een rijtje zetten.

Parcoursrecord

1:47:19 dus geen 1:45 maar gezien de zwaarte van het parcours niet verwonderlijk. 7 km strand met windkracht 4 a 5. Volgens de cracks hoef ik me geen zorgen te maken. Of zijn ze gewoon vriendelijk en mild?

Het is wel een parcoursrecord nu ik hem voor de eerste keer heb gelopen......

Via mobiele telefoon

Dagje naar zee

De bui trekt over Duitsland, de temperatuur is 5,3 graden zonder regen. Egmond is niet te koud, eigenlijk best wel lekker loopweer. We komen eraan!

Sms van M. aan P.

Je startnummer is binnen! Briefje erbij van S. dat de nummers zijn omgezet op onze naam. Zin in!

M.
Via mobiele telefoon

Ontspannen in de regen

We hebben een intervalletje en dat baart wel wat zorgen zo kort voor Egmond. Zeker als ik om me heen kijk. Ultra F. is er en trainer M. maar de rest van de Egmondgangers laten het afweten. Zijn zij verstandiger? Sparen zij zich? Terecht? Hebben zij pijntjes? Tja, en wat doe ik? Hard meegaan in de training of ergens een hobbeltrajectje uitzetten voor mezelf in de periferie van de groep?

Trainer G. deelt de groep in twee. Ik ga voor de tweede groep, de langzamere. Opdracht is om 1000, 1000, 2000, 1000, 1000 meter te lopen in 15 km wedstrijdtempo. Daarna volgen nog twee 400-tjes vrij. Die mogen op 'eigen tempo'.

Het gaat vlotjes. We lopen 13 kilometer per uur en ik heb zo'n avond dat het allemaal wel loopt, ontspannen in de regen. Stiekem luister ik links en rechts naar de ademhaling van lopers naast me. Hm, hoog, ik zit zelf goed, adem rustig. Als toetje lopen we twee 400-tjes. In de praktijk zijn zij korter. We mogen erop los en ik noteer een topsnelheid van 19,5 km/per uur. Wow, behoorlijk snel.

En bij dit alles voel ik geen verzuring in de benen. Of het veel voorspelt voor Egmond? Ik weet het niet.
Update: ik heb nog een blik op de Garmin geworpen, die geeft een topsnelheid aan van 21,6 km/per uur op de laatste honderdjes. Geen idee waar het verschil vandaan komt, maar snel waren we wel!

Plannetje

Zondag dus de halve van Egmond. Als alles goed loopt valt morgen een startnummer bij ons in de brievenbus, een business-nummer welteverstaan. Dat laatste is cruciaal in het masterplan voor zondag.

Vooraan starten namelijk de wedstrijdlopers. Daar hebben we niets mee. Maar daarna komen de businesslopers en achter hen, zeg op een minuut of zes, de trimlopers.

P. en M. zijn businesslopers. Dat betekent dat de cracks - met trimloopstartnummers - achter hen starten, dat zijn er dus een stuk of zeven, waaronder ultra F., mental coach J. en trailschoenadept E.

Nu komt het: P. heeft berekend dat die horde hem inhaalt op zijn zwakste moment, rond kilometer 15-17. En dat maakt onrustig. Hij moet dus wel door om voor zijn crackmaatjes niet nog een keer af te gaan na de beschamende piekjes in de zevenheuvelenloop. Nooit zullen ze hem achteropkomen, wandelend in een van zijn meest kwetsbare momenten. Hij gaat door.

Stilletjes denkt hij zelfs 'ze krijgen me niet eens te pakken'. Maar ja, dat is hoogmoed.............

Het wordt spannend!

Opwinding

Opwinding in dit huis. M. gaat de halve van Egmond zondag lopen. Ik ga minimaal mee als supporter. Minimaal? Misschien slingert er ook nog ergens een startnummer voor P.....

Update: (uit SMS van M. aan P.) 'Krijg net een sms van S. dat hij ook een startnr. voor jou heeft. Super hè. M.' (alle privé-vormen van affectie zijn overigens verwijderd uit deze sms, red.)

Zondag gaan we dus los. Ik ga niet vooralsnog niet voor de 1uur45, je moet niet te vroeg willen pieken. Hier alvast een voorproefje van het (mooie) parcours. Zie ik dat goed, 7 km over het strand, rul zand?:

Darmduo

Het is nieuwjaar, dus ook op de club. Er wacht een receptie. We lopen een kort rondje, net 10,5 kilometer. Prima, want ik moest nodig poepen, ook dat hoort bij het hardlopen.

Kort voor Ciko sluit ultra loper F. zich bij mij aan achteraan de groep. F. rent altijd vooraan. Ook hij draagt een last in de broek. 'Zie je een bosje?', vraagt hij schichtig. 'Het is winter F.', zeg ik, 'alles is kaal.'

Ongemakkelijk rennen we terug naar boven. Een dapper dravend duo met darmproblemen........

Ingezonden brief: Stukkie schrijven

Geachte hoofdblogredacteur P.,

De beste wensen voor 2011!

Zou U voor de Cikoerier een stukje willen schrijven over de alternatieve derde kerstdagloop. U bent speciaal aanbevolen door J.V. te A., u bekend als uw mental coach. Volgens hem tikt u makkelijk en heeft u nog nooit een bijdrage voor Cikoerier geleverd. U bent bovendien uitgeroepen tot meest strijdlustige loper ...
Deadline is 28 januari.

Groet loopster E. van de Akzo
 
Naschrift: Erin geluisd door mijn mentale coach......schrijfcorvee!
600 woorden, te weinig om al mijn strijdlust in samen te ballen. Ik ga toch maar een poging wagen.

Managementkalender

Heel 2010 heeft op het kleinste kamertje bij P. en M. een hardloopkalender gehangen. Iedere dag een stukje motivatie. 31 december is die kalender dus op.

Op oudjaarsdag kwam een bevriend stel met de Stephens Covey managementkalender. Waarom in Godsnaam? Maar goed, een gegeven paard kijk je niet in de bek, dus Covey hangt nu.

Dag twee hakt er meteen goed in voor iemand die de 1uur45 als doel heeft op de halve in 2011. Covey schrijft: 'waar het om gaat is wat je doet en waarom je dat doet, en niet hoe snel je dat doet.'

Help! En nu nog 363 managementinspiratiedagen te gaan.........

Laagstaande zon

Een laagstaande zon en zowaar iets van kriebelwarmte op het gezicht. De handschoenen gaan uit, de rits van het jack gaat wat open en zo lopen M. en ik voort. Het is de laatste dag van de vakantie dus we komen wat later het nest uit. Tegen half twaalf zijn de loopschoenen pas aan.

De route gaat via de nieuwe baroktuin (hoek Thomas a Kempislaan, Rozendaalseweg) via de bosweg richting Rijnstate, kort daarvoor rechts en dan langs Moscowa, via de Schelmseweg het rondje Oosterbeek. Prima te lopen, alleen glad op het stuk naast het spoor in Mariëndaal.

Het zijn de eerste kilometers van het nieuwe jaar en ik vergeet zowaar te genieten. 'We lopen 11,4 km, dat is te hard', zeg ik tegen M. Meteen volgt het standje. Ik moet mijn horloge vergeten, op gevoel lopen en dan zien we wel waar we uitkomen. Kortom: geniet!

M. heeft zoals altijd gelijk.

Kort voor Mariendaal wijs ik naar rechts. Een laagstaande zon schijnt over de velden, de bomen met ellenlange schaduwen verdelen de velden netjes in compartimenten. En verrek, die zon kriebelt inderdaad en we horen in de verte een vogel fluiten. Het allereerste prille begin van het voorjaar?

Voor de datafreaks: de eerste 15,45 km van 2011 in 1:29:31, thuis op de weegschaal zit P. op 86,4 kilo, heel netjes voor hem zo kort na alle kerstkransjes, eigengemaakte paté en hoog calorische sportvoeding.

Nieuw en gratis: schema online

Na ff puzzelen is het me gelukt. Ik heb het trainingschema van groep vijf online gezet. Klik rechts in de sidebar. Tot uw dienst!