Laatste zaterdagduurloop voor marathon

altijd weer die bult op naar Ciko

Ik ben de enige marathonner die mij meldt bij de zaterdagloopgroep. Dat valt me een beetje tegen. De groep wil op zoek naar een nieuw kunstwerk ergens op de Tunnekesweg, op de heide. (Het lukt ze, zie foto).  Dat betekent zo'n 20 km. 20 km zit niet in mijn hoofd. Ik besluit om zeven kilometer mee te lopen en dan af te buigen naar huis. Het worden er uiteindelijk 13 in net boven de 10 km. Gewoon rustig gelopen, laatste kleine test.

Nu is het zaak de benen niet meer aan het werk te zetten. Dat is best lastig want 's middags fiets ik vanuit huis naar de Geitenkamp (pakje wegbrengen) dan weer naar naar de stad (pakje ophalen) terug naar huis (pakje wegzetten) en naar Presikhaaf (je moet immers ook eten) en terug. Daarna ren ik nog wat trappen op en neer in huis (was naar boven, schoonmaaakspullen uit kelder want badkamercorvee etc). De benen verzetten wel wat werk.

Maar alles om morgen gewoon lekker te niksen. Er staan weliswaar nog een paar kleine klusjes op het program maar die vind ik zelfs leuk (deur afschilderen).

Dinsdag nog vijf of zes km heel rustig en dan moet het maar gebeuren. Volgens mij ben ik er klaar voor. En ja, een marathon bestaat uit twee wedstrijden. De eerste is ongeschonden de start halen, de tweede is finishen. Ik ben meer dan tevreden over het eerste deel, nooit geweten dat ik het zo leuk zou vinden.