Ik ging naar Nijmegen om de brug te zien......

Ik ging naar Nijmegen om de brug te zien. Eigenlijk vrij naar Martinus Nijhoff. De brug werd gister de rivier opgedraaid en aangezien het voorjaar is, het weer aangenaam, de racefiets lonkt en de marathon moet worden weggetrapt, stapte ik vanmorgen op voor een tochtje van een kleine 50 km.

Het is een fraaie ranke brug. Het valt op dat de oprit wel drie keer zo lang is als de eigenlijke brug. Verder staat de brug in een slordig en verrommeld landschap met de electriciteitscentrale en hoogspanningsmasten op de achtergrond.

Terug thuis tintelen de tenen van de koude. Maar de marathon is goed verstouwd en nu al weer fietsen is een belofte naar de zomer. Het is nog geen twaalf uur als ik onder de douche vandaan stap. Lekker in de zon vanmiddag een boek lezen. Hersteltraining noemt men dat.