Ik heb er niet veel mee. Als ik wakker word hoor ik op de radio een opgewonden verslag van hoe iemand met een stofzuiger het balkon op de Dam onder handen neemt. Wat een onzin om daar zendtijd mee te vervuilen. Grappig is zo'n troonswissel wel. Als wij naar buiten stappen beginnen we de training onder het regime van koningin Beatrix. Eenmaal op de terugweg zitten we in het koninkrijk van Willem-Alexander I. Het voelt overigens geenszins anders.
M. heeft een voorstel voor een hellingtraining. Ze neemt me mee naar park Klarenbeek. Vijf keer zullen we naar boven rennen. Met de klim naar hoogte 80 erbij komen we op 6 keer. Hijgend staan we de laatste keer boven. Het worden 229 hoogtemeters in een gemiddelde van 10,5 km per uur en een totale afstand van ruim 9 kilometer (exlusief rustperiodes tussen de klimmetjes in, dat dan weer wel).
En terwijl de koningin afstand doet van de troon rennen wij dus in het park naar boven, die ellendige helling op. Om ons heen doet hier en daar een hond zijn behoefte. Schijt aan het koningschap. De baasjes sjokken erachter aan. Zo prozaïsch kan een abdicatie dus zijn.
M. heeft een voorstel voor een hellingtraining. Ze neemt me mee naar park Klarenbeek. Vijf keer zullen we naar boven rennen. Met de klim naar hoogte 80 erbij komen we op 6 keer. Hijgend staan we de laatste keer boven. Het worden 229 hoogtemeters in een gemiddelde van 10,5 km per uur en een totale afstand van ruim 9 kilometer (exlusief rustperiodes tussen de klimmetjes in, dat dan weer wel).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten