Tien in tien

Het wordt een ietwat vreemde langzame duurloop. Ik start voorzichtig om niks te forceren. De knie is aanwezig maar het is goed te doen. Maar nu het vreemde: mijn knie houdt van alles waar ik een hekel aan heb.

Zo sputtert hij niet tegen als ik op de 'tankbaan' door het rulle zand ploeg. Iets waar ik normaal gesproken een hekel aan heb. Ook laat hij zich niet horen als ik een helling op loop. Doe je toch ook niet voor je plezier.

Thuis echter, in rust is hij dan weer volop aanwezig. Net als hij helling af zich ook voortdurend laat gelden.

Ik heb last van het dwarse knie-syndroom.

Het goede nieuws: het worden 10 kilometer in gemiddeld 10 km/per uur. Heel netjes en - dat is belangrijk - er zit figuurlijk schot in de knie anders loop je dat niet.