Plaattaart met pap in de benen

Drie jarigen met de taart (in het midden)

'Daar is de taart', roept iemand. En hij doelt niet op Roeister J. die ietwat verlaat binnenkomt maar op de versnapering die zij meebrengt. Wij zitten dan al ruim een kwartier aan de thee. Zondag is er een serieuze wedstrijd en dan is de training voor één keer wat minder zwaar. We lopen net 10 km, een rondje Sonsbeek. Dat is omlaag en stevig omhoog. Niet te pittig.

 

Toch hoor ik om me heen de phpd-tjes die zich nu vertalen als 'pap in de benen (coach J.)' en het ging niet lekker (M.)'. Die gaan dus zondag hun pr gewoon verbeteren. Ik zit zelf in een Goudlokje-scenario dus dat komt ook wel goed zondag. Voor degene die het niet weten, Goudlokje eet in het sprookje de pap van de drie beren en vindt een bordje dat niet te heet, niet te koud, niet te weinig en niet te veel is. Het is dus een scenario waarin alles in perfect evenwicht is.

 

Maar ja, dan moet er dus nog zo'n stuk appel-plaattaart in. Dat was overigens geen straf. Vanaf deze plek moet ik roeister J. een ferm compliment geven. De taart was heerlijk en met veel zorg en liefde bereid. Top!


Het zal haar veel moeite kosten deze prestatie volgend jaar te verbeteren. We wachten in spanning af......