Gastblog M.: PR met 'n luchtje

Nee, het was zeker niet de bedoeling om een pr te lopen op de halve marathon van Dalfsen. Gewoon, lekker, rustig en met plezier lopen, was het plan, zoals ik eigenlijk aan elke wedstrijd begin. Even kijken hoe dat ook alweer voelt, zo'n halve marathon, in de voorbereiding op de marathon van Berlijn. Mijn laatste halve was in mei (Oisterwijk) en die voelde niet goed, zwaar afzien.

Maar het ging zo lekker in Dalfsen, ondanks de warmte, en het tempo van ongeveer 13 km/u kon ik goed volhouden. Dus dan loop je door. Tot de darmkrampen kwamen opzetten, die niet zonder gevolgen bleven. Ik zal verder niet in detail treden maar, inderdaad, er zat een luchtje aan. Tja, en wat doe je dan, als je inmiddels 15 km. op weg bent en het tempo ondanks het luchtje goed kunt vasthouden. Dan loop je door. En dan klok je dus 1:37:22 bij de finish, anderhalve minuut van m'n pr af. Trots! En daarna snel naar de wc!

Achteraf gezien sluit ik niet uit dat ook een rol heeft gespeeld dat ik daar vorig jaar in Dalfsen aan de kant mijn loopmaatjes stond aan te moedigen, met een heel klein, kwetsbaar kindje in mijn buik. Het mocht helaas niet zo zijn. Maar had gaf me afgelopen vrijdagavond wel extra kracht. Net zoals het Amazone C. (1:45), ondanks haar misselijkheid, extra kracht gaf dat ze voor haar oude oma-tje liep, die de afgelopen week overleed.

En zo liep afgelopen vrijdagavond iedereen z'n eigen succesvolle race, daar in Dalfsen, ieder met z'n eigen 'geheim'. Coach J. (1:42, pillen, rozijnen en vooral Milou), Trainster / Haas N. (1:36, sabbatical), Collega E. (1:35, vakantie), Roeister J. (1:49, kent geen geheimen).

Tot slot: Amazone C. en ik maken ons, als bietensap-adepten, toch wel wat zorgen. Zou er een relatie zijn tussen haar misselijkheid, mijn darmkrampen en onze bietensap-consumptie? Dat zoeken we nog uit.