Dinsdagavond waag ik erop. Ik ren ruim vier kilometer. Dan pas begin ik de knie te voelen. Ik ben dan al weer dichtbij huis. Geen moment eigenlijk ver weg geweest, gewoon uit voorzorg.
Vanavond wil ik 10 km lopen. Rustiger dan de 10,4 km per uur van dinsdag. 'Iets rond de acht', zeg ik tegen M., 'niets forceren'. Amper 500 meter van huis is de pijn stekend. Niet erg aangenaam, dat is zacht uitgedrukt. Ik wandel terug. Dan maar roeien. Na 1 km hetzelfde liedje.
Het is geen vrolijk verhaal.
Dus google ik wat. Op meniscus. Op knie. Ik kom onderstaand prachtig filmpje tegen. Dat is dus een meniscus. Zo opereren ze dus. Ik google verder. Even later ben ik verdiept in een 45 minuten durend filmpje. Een duitse arts zet een kunstknie. Hij boort. Hij zaagt. Hij timmert. Hij beveelt. Tja, Duitsers, het krijgt toch iets sadistisch........ Dan toch maar onderstaande hoogstaande knie-animatie.
Nooit geweten dat een knie tussen je oren kan gaan zitten.
He P. Klote!
BeantwoordenVerwijderenDaarmee ben ik met een 'stringetje' in mijn rechter dijspier maar een zeurpiet.
Sterkte.