Later in de week zal ik ze nog vaak bekijken. Jupiter en Venus. Zij staan aan de westelijke horizon als wij donderdagavond trainen. Een beetje hellingen, een beetje baan en tempo's staan op de het programma. Op de baan draven we 400-300-200-100 en steeds iets sneller. We doen de serie twee keer.
Terwijl wij omhoog kijken naar het planetenpaar, klink er af en toe een gilletje uit de groep. De paddentrek is begonnen en die beesten steken domweg over, loopgroep of niet. En ja, om nu op een pad te stappen..........
Maar terug naar Jupiter en Venus. Zij staan als twee stralende sterren aan de hemel. Eerlijk gezegd had ik tot donderdag nog nooit bewust naar een planeet gekeken. Ik wist ze gewoonweg niet te vinden. Maar wat zijn ze mooi. Twee fonkelende sterren in lijn in het westen. Ik vind het magisch en zoals gezegd, nog steeds loop ik af en toe naar buiten. Met de handen in de zakken kijk ik dan naar de hemel. Mijn gedachten dwalen ver weg naar iets wat er is, maar zo ver weg en zo bijzonder, dat je het eigenlijk niet begrijpt. Ik althans niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten