Gastblog M.: Zo'n dag ............ mahna mahna

Zo'n dag dat je je met enige moeite losrukt uit het warme bed en van het behaaglijke lijf van je lief, met de fijne gedachte dat je zometeen 'even' 30 km gaat rennen, misschien wel in de regen. Zo'n dag dat je net ff iets te laat van huis gaat voor wat extra kilometerjes vooraf en dat je hardloopmaatjes op je blijven wachten, omdat ze weten dat je komt. Zo'n dag dat je rent zonder besef van tijd, kletsend over lief en leed. Zo'n dag dat je een geheim met elkaar deelt, dat dus geheim moet blijven. Zo'n dag dat je na 30 km. tegen elkaar durft te zeggen dat we volgende week eigenlijk ook al wel een marathon zouden kunnen lopen maar dat we daar nog lekker geen zin in hebben. Zo'n dag dat het pas gaat regenen als je weer thuis bent. Zo'n dag dat je lief je thuis met zijn grote, mooie lach verwelkomt, met vers geperste sinaasappelsap en met grote spijt dat hij niet meekon. Zo'n dag dat coach J. z'n blogstukje alweer klaar heeft als ik net het bad uitkom. Zo'n dag dat je de rest van van de dag een fijne vermoeiheid in je benen voelt, zonder écht moe te zijn. Zo'n dag dat je de hele dag een vrolijk deuntje in je hoofd hebt. Zo'n dag die je elke dag wel zou willen hebben.