Mysterieus rondje

Mysterieus rondje

'En? 'vraagt Roeister J. zich af naar aanleiding van mijn blogpost hieronder dat ik in de regen ga rennen. Nou, nat dus. Maar dat heeft wel weer wat. Ik vertrek om half negen in mijn uppie vanuit huis voor de zaterdagochtendtraining. De Berlijners herstellen en ik heb geen zin om mij bij de groep aan te sluiten. Ook wil ik eens een heel andere kant oplopen.

Het wordt richting Zijpenberg. Een pittige training want er moet geklommen worden. In totaal tel ik meer dan 400 hoogtemeters en dat zijn er dus beduidend meer dan tijdens het 'zaagtandje' afgelopen donderdag. Het bos is donker en nat. Er zijn klimmetjes, er is een trap en verder is er helemaal niemand. Mijn pet zit diep over de ogen.

En dan gebeurt er iets mysterieus. Ik schijn een rondje te hebben gelopen waarbij ik net niet mijn eigen pad kruis. Mijn Garmin is daar heel duidelijk over. Een wonderbaarlijk rondje. Ik zou het niet spontaan kunnen heropvoeren. Grappig.

Tijdens het lopen merk ik dat ik het me niet makkelijk heb gemaakt. Het blijft maar klimmen richting Zijpenberg en daarachter. Dat zie ik terug in de hoogtegrafiek. Pas op het eind zet een afdaling zich in. Dan ben ik doorweekt, klaar met de training en krijg ik het 'plagerig toetertje' van coach J.


Wat maakt het uit. Ik weet waar ik het voor doe. Waar de ex-Berlijners of ex-TAR-lopers met hun volgende doel worstelen of zelfs in hun grote twijfel hun blog 'rebranden', kijk ik strak naar mijn punt aan de horizon: Rotterdam. Ik heb er enorm veel plezier in!

Voor de datafreaks: ruim 18,5 km in 10 per uur. Nette training.