Startschot

We hebben het officiële startschot voor de marathon Berlijn op afgelopen zaterdag gezet. Het wordt een duurloop van uiteindelijk 24,6 km. Het tempo ligt laag met een gemiddelde van 9,6. Maar we moeten het lijf dan ook op gang trekken voor de eerste echte duurloop. Nu, maandagavond, is de ergste stijfheid weggetrokken. Zaterdag laat in de middag is er dan nog het startschot-etentje bij ultra E., die is net verhuisd en we passen met zijn achten na wat passen en meten exact in zijn nieuwe woonkamer (en dat 30 keer).

Ondertussen is er ook een blik geworpen op het schema. De zaterdagen lopen de duurloopkilometers tempo op. Dat is te doen. Door de week zijn er de ciko-trainingen, ook te doen. Je vergeet de ingelaste maandagochtendloopjes. Shit. In een zwak moment heb ik M. beloofd dat ik de extra training wel voor het werk doe op maandag. Kan ik 's avonds koken. M. heeft het aangehoord en is er niet meer op teruggekomen, de feeks. Zij loopt nu rustig na het werk en schuift dan aan.

We zijn beiden erg benieuwd of dit huwelijk bestand is tegen een gezamenlijke marathontraining. Ook wat dat betreft gaan we het experiment met open gemoed aan. Het is al vaker gezegd, het wordt spannend op deze blog.

En de pijnlijke knieën? Niks, nada, noppes. Alles functioneert voorlopig..........zeker nu M. deze avond ook weer een stroopkoek in mijn lijf weet te stoppen. Dat is dan weer liefde.