Gedicht over dinsdagavond Rondje Oosterbeek

Wij waren geen kruipers

wij hadden zolen, wij waren lopers. Het volstond niet
dat wij driemaal daags spek en spinazie vraten.
de tightspijpen moesten omhoog,

wij moesten tonen hoe hard wij de spieren in onze onderbenen
op konden spannen. wij zweetten als zwijnen, groeven bloederige kloven
tussen onze tenen, stampten door in het stof waarin onze voorvaderen
al jaren liggen te liggen

en kregen het vuil amper onder onze hardloopschoenen vandaan.
wij moesten voelen met wat wij aan de kuiten geboren waren, lopers,

maar hadden niet eens een eigen kamer
waar wij voorovergebogen, met opgetrokken knieën
en met de neus vooruit reusachtige rekoefeningen hielden.

wij ondervonden aan den lijve dat doordringende loperszweet
je harder in het gezicht kan slaan dan wat vuistdikke chipszakken.

(vrij naar David Troch)