Eenzaam door het park. Hoera!

Gisteren is masseur J. weer 20 minuten volkomen los gegaan op de kuit. Dat betekent dat de gaspedaalspier in twee sessies ruim 55 minuten gedraai en geknijp over zich heen heeft gekregen. Vanochtend voelt de boel soepel dus een paar test-kilometers zitten er wel in.

Ik loop ze eenzaam door het park. Ik laat het bij een kleine zes kilometer door de parken rondom het huis; Angerenstein, wat ik noem het Indische park met sawahs en teksten van Marion Bloem, park Presikhaaf met het nieuwe T-huis en weer terug.

Een paar passanten kijken me verbaasd aan als ik wat heen en weer draaf over het grasveld van park Angerenstein. Maar die weten niet dat ik - blind - het woord 'hoera' aan het lopen ben. Blij dat ik in ieder geval wat kilometertjes maak. De Garmin registreert het feilloos.

De euforie is van korte duur. Aan het eind speelt de kuit weer op. Snel in een warm bad, een laag biofreeze erop en dan twee dagen rust tot dinsdag. Daar klamp ik me maar aan vast.