Morgen een trail lopen. Dan zou ik vanavond de traditionele foto moeten maken. Breed grijnzend. In de uitgestoken rechterhand een glas stevig bier. Links van mij een of andere dame flirtend met de camera. Ook zij heeft een glas bier. Mijn hand bijna net niet om haar middel. En dan zou ik een tekst moeten schrijven zoiets als 'de voorbereiding was niet optimaal, maar we zien wel*' en ik moet anecdotes uitwisselen over stoere trails, 168 kilometer en verder........ met mijn maatjes......
Maar ja, ik zit gewoon lekker thuis en M. mijn eigen lekker wijf zit ergens aan een kerstdiner.
Dan morgen maar schrijven over 'de ervaring' en de 'niet noemenswaardige dip op drie kwart van de wedstrijd'. Dat ik daar weer 'vleugels krijg en de inhaalrace inzet' en natuurlijk net voor de finish nog even stop om rustig een foto te nemen.
Mensen, ik doe verschrikkelijk mijn best om een echte trailer te worden. Maar het lukt nog niet echt, vrees ik. Asfalt is nu eenmaal ook erg leuk. Het trailvirus is (nog) niet in me gevaren. Anderen zijn opgegeven, hier en hier.
*een tekst als: 'De voorbereiding is nog nimmer zo slecht geweest voor een wedstrijd als vandaag. Om 10 uur begin ik wat spullen bij elkaar te zoeken en mijn rugzak te vullen. Ook lees ik dan de mail en zoek ik de envelop op. Ergens moet die parkeerkaart toch zijn! Om kwart voor elf heb ik het denk ik wel en ga ik op pad.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten