Doping na afloop......

Ik krijg op mijn donder van Amazone C. Waarom ik mijn blog niet bijhoud? Sinds zondag staat er inderdaad niets nieuws op. Ze heeft gelijk. Ik heb een publiek(-je) gecreëerd en moet dat goed onderhouden met mijn schrijfsels.

Toch, er is een excuus. Het laatste deel van deze week eindigde in een algehele malaise. Mijn hoofd zit vol met snot, mijn voorhoofd bonkt en hier en daar blijk ik zelfs mijn stem te verliezen. Kortom, er is sprake van een stevige verkoudheid. Dusdanig dat ik me vanmorgen bij het wakker worden nog eens omdraaide en zei dat ik thuis zou blijven. Niks forceren, of zoiets, waren de woorden.

Maar er is geen koorts, en een zaterdag niet lopen (of fietsen) is toch ook zo wat. Ik hijs me dus uit bed, snuit minimaal zes papieren zakdoekjes vol snot en trek de loopschoenen aan. Het wordt een training waarin ik moet bikkelen, maar de groep desondanks bijhoud. Een kleine 24 km tekenen we op in 10 km per uur.

M. ondertussen is solidair en heeft ook een verkoudheid ontwikkeld. Een teken van een goed huwelijk: we hebben hier en daar nog steeds lichamelijk contact, zo blijkt maar.

's Middags springt M. op de fiets en plundert een apotheek. We hebben nu Otrivin neusspray - ieder zijn eigen flesje, dit valt niet onder de clausule getrouwd in gemeenschap van goederen en we steken onze neus niet in elkaars zaken! - Trachitol zuigtabletten (tegen beginnende keelpijn), Isla moos (tegen kriebelhoest en kortdurende heesheid) en Daro Thijmsiroop (verzachtend voor keel- en luchtwegen). M. heeft daarnaast een tube VitA-POS oogzalf gekocht. Zelfs haar ogen kriebelen.

Met al deze doping na afloop van de training duiken we vanaf nu in de lappenmand en hopen er maandagochtend weer monter uit te kunnen stappen. Er moet immers gewerkt worden, dit land is in crisis!