De spleen komt de laatste dagen steeds vaker op. Het heeft er alles mee te maken dat Berlijn nadert en ik dus definitief niet instap. Dat is zuur, omdat de kracht in de benen en de vorm terugkeert. Ik acteer nog rustig. Hang achterin de groep.
Maar als, zoals gisteravond, ineens de 1 km-klim omhoog opduikt, loop ik in een rustig tempo op de macht weg van de groep en kom als derde boven. Nu heb ik me wel de hele training gedeisd gehouden. En ik liep geen Roozendaalse veldloop de avond ervoor. De versnelling geeft een vertekend beeld. Toch, de kracht neemt toe en dat begint op te vallen.
In het clubhok buigt R. zich naar me over. Ik heb aan R. mijn startnummer in Berlijn beloofd. 'Als je echt wilt geef ik je het startnummer terug. Desnoods in Berlijn zelf.'
'Nee', antwoord ik met ratio, maar mijn hart bloedt..........

Geen opmerkingen:
Een reactie posten