Het is mijn verjaardag, maar het is ook een training om snel te vergeten. Ik moet zelfs lossen uit de groep. Dat gebeurt de laatste weken wel eens vaker. Wellicht zit het hoofd te vol en is het lijf te moe. De hele week keihard gewerkt vanwege een groot nieuwsfeit dat we vol overgave moesten coveren. Het trainen schiet er dan bij in.
Het leuke van een verjaardag zijn cadeaus. Omdat ik hardloop, komt dat thema veelvuldig terug in de geschenken. Ik noem een paar hardloopsokken, een boekje Cook&Run - erg leuk - en toevallig kwam mijn internetbestelling ook op deze dag binnen: drie hardlooponderbroeken en nog en paar sokken, voelt toch ook als een extra cadeautje.
Er zit ook een boek bij van Haruki Murakami (google maar eens, een groot schrijver) met de titel 'Waarover ik praat, als ik over hardlopen praat.' Ik ben er stilletjes al in begonnen. Opmerkelijk: Murakami traint zestig kilometer per week door zes dag in de week pakweg 10 km te lopen. Hij heeft het over een vliegwiel dat eenmaal op gang, gestaag doorloopt.
Hoe anders trainen wij. Veel afwisselender en soms toch ook met een zwaar accent op de zaterdagochtend. Gister bijvoorbeeld weer een 25 kilometer. Het zet me aan het denken. Is het een goede aanpak? Murakami heeft ruim 20 marathons gelopen rond de 3:30. M. zit hier aan tafel te sleutelen aan haar marathonschema. De
schema's van Coach J. zijn de leidende draad. Zitten ze op het verkeerde spoor? Ik weet zeker dat M. mijn boek ook gaat lezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten